Συγγραφείς
Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος
Ρήματα ζωής
Τελευταίος μήνας
25 Μαΐου 2017
Ας την αλλάξουμε Ρήματα Ζωής
15 Μαΐου 2017
Να μην περνά ο καιρός Ρήματα Ζωής
25 Φεβρουαρίου 2017
Να μην με αγγίζει Ρήματα Ζωής
20 Δεκεμβρίου 2016
Ας την προσφέρουμε Ρήματα Ζωής
5 Δεκεμβρίου 2016
Έχουμε χρέος Ρήματα Ζωής
21 Νοεμβρίου 2016
Δεν είναι ασήμαντο Ρήματα Ζωής
6 Νοεμβρίου 2016
Πρέπει να έχουν και κοσμιότητα Ρήματα Ζωής
26 Οκτωβρίου 2016
Δεν έχει δύναμη Ρήματα Ζωής
16 Οκτωβρίου 2016
Δίχως μέτρο Ρήματα Ζωής
2 Οκτωβρίου 2016
Καλή πλεονεξία! Ρήματα Ζωής
20 Σεπτεμβρίου 2016
Μαζί με τους αγγέλους Ρήματα Ζωής
3 Σεπτεμβρίου 2016
Ποιό είναι σπουδαιότερο; Ρήματα Ζωής
1 Αυγούστου 2016
Ποιος θυμάται, ποιος ξεχνάει Ρήματα Ζωής
18 Ιουλίου 2016
Τίποτα γήινο δεν είναι δικό μας Ρήματα Ζωής
12 Ιουνίου 2016
Όσο είναι καιρός Ρήματα Ζωής
6 Ιουνίου 2016
Η προθυμία διπλασιάζει το καλό Ρήματα Ζωής
28 Μαΐου 2016
Διψά να διψάται Ρήματα Ζωής
19 Μαΐου 2016
Εως ότου δεις τον Χριστό Ρήματα Ζωής
5 Μαΐου 2016
Το σώμα Ρήματα Ζωής
25 Ιανουαρίου 2016
Έχει γκρεμό Ρήματα Ζωής
16 Δεκεμβρίου 2015
Με τρόπο αθέμιτο Ρήματα Ζωής
15 Δεκεμβρίου 2015
Είναι δικό της γνώρισμα Ρήματα Ζωής
1 Οκτωβρίου 2015
Πηγή σφραγισμένη Ρήματα Ζωής
3 Σεπτεμβρίου 2015
Γρήγορα εξαφανίζεται Ρήματα Ζωής
10 Αυγούστου 2015
Η συμφορά με δένει Ρήματα Ζωής
4 Αυγούστου 2015
Η σιωπή καλύτερη από το λόγο Ρήματα Ζωής
27 Ιουλίου 2015
Όπως μπορεί ο καθένας Ρήματα Ζωής
23 Ιουλίου 2015
Στο ένα εσύ, στο άλλο οι άλλοι Ρήματα Ζωής
15 Ιουλίου 2015
Τίποτα πιο ευχάριστο Ρήματα Ζωής
3 Ιουλίου 2015
Βίαιη διάλυση Ρήματα Ζωής
23 Ιουνίου 2015
Με επιείκεια και φιλανθρωπία Ρήματα Ζωής
17 Ιουνίου 2015
Αποκαλύπτεται και φωτίζει Ρήματα Ζωής
16 Ιουνίου 2015
Κυριεύθηκαν από υπεροψία Ρήματα Ζωής
15 Ιουνίου 2015
Δώσε κάτι Ρήματα Ζωής
12 Ιουνίου 2015
Μία γνώρισα Ρήματα Ζωής
27 Μαΐου 2015
Έτσι ονομάζονται Ρήματα Ζωής
Σύντομο Βιογραφικό

Ο Άγιος Γρηγόριος είναι όχι μόνο ένας μεγάλος πατέρας και διδάσκαλος της Εκκλησίας, αλλά και ο επιφανέστερος θεολόγος της μετά τον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη.

Γεννημένος μεταξύ 326 και 329 στην Αριανζό, κοντά στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας, από εύπορους γονείς, απέκτησε μεγάλη κλασική και θεολογική μόρφωση. Μαζί με το συμφοιτητή και φίλο του άγιο Βασίλειο τον Μέγα, αρχιεπίσκοπο Καισαρείας της Καππαδοκίας, και τον άγιο Γρηγόριο, επίσκοπο Νύσσης, ανήκει στους «μεγάλους Καππαδόκες». Από τον πατέρα του, Γρηγόριο επίσης, επίσκοπο Ναζιανζού, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και από τον άγιο Βασίλειο επίσκοπος Σασίμων. Πάντως, φύση μοναχική καθώς ήταν, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη μόνωση, την ησυχία και την άσκηση.

Το 379 κλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, για ν’ αντιμετωπίσει την αίρεση του αρειανισμού. Με κέντρο τον μικρό ναό της Αναστάσεως, κατήχησε, δίδαξε, εκφώνησε τους περίφημους λόγους του για τη θεότητα του Υιού, που του εξασφάλισαν το χαρακτηρισμό του Θεολόγου, και αναζωπύρωσε την Ορθοδοξία, μολονότι αντιμετώπισε τη βίαιη αντίδραση των αρειανών. Αφού χρημάτισε αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως για μικρό χρονικό διάστημα (Νοέμβριος 380 – Ιούνιος 381), παραιτήθηκε από το θρόνο και αποσύρθηκε στη γενέτειρά του, όπου ασχολήθηκε με τη συγγραφή και την καταπολέμηση των αιρετικών απολλιναριστών ως την κοίμησή του, το 390.

Ως συγγραφέας ο άγιος Γρηγόριος χαρακτηρίζεται από θεολογικό βάθος, έντονη ποιητικότητα, ρητορική δεινότητα και βαθειά γνώση του αττικού λόγου. Η παράδοση, στην οποία στηρίζεται, αποτελεί συνάρτηση της αλεξανδρινής σχολής και της θεολογίας των αγίων Ιγνατίου του Θεοφόρου, Ειρηναίου Λυώνος και Αθανασίου του Μεγάλου. Θεολόγησε κυρίως για τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, τη σχέση Τους και τον τρόπο υπάρξεώς Τους. Οι απαντήσεις του στα τριαδολογικά, πνευματολογικά και χριστολογικά προβλήματα διατύπωσαν κατά τον πιο έγκυρο τρόπο την πίστη και την παράδοση της Εκκλησίας.