Συγγραφείς
Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης († 1991)
Ρήματα ζωής
Τελευταίος μήνας
20 Οκτωβρίου 2017
Πως είναι η ζωή ης Εκκλησίας; Ρήματα Ζωής
15 Οκτωβρίου 2017
Το καλύτερο ζέσταμα… Ρήματα Ζωής
9 Οκτωβρίου 2017
Ο καλύτερος τρόπος για να ζωογονήσετε κάποιον Ρήματα Ζωής
7 Οκτωβρίου 2017
Αυτά να μεταδίδουμε Ρήματα Ζωής
3 Οκτωβρίου 2017
Για ποιο πράγμα πρέπει να είμαστε έτοιμοι; Ρήματα Ζωής
2 Οκτωβρίου 2017
Τι θέλουν τα παιδιά μας; Ρήματα Ζωής
Παλαιότερες δημοσιεύσεις
30 Σεπτεμβρίου 2017
Είναι πολύ λεπτά Ρήματα Ζωής
28 Σεπτεμβρίου 2017
Πως θα φύγη το σκοτάδι; Ρήματα Ζωής
20 Σεπτεμβρίου 2017
Δεν έχει τέλος Ρήματα Ζωής
13 Σεπτεμβρίου 2017
Αυτό θέλει πιο πολύ Ρήματα Ζωής
6 Σεπτεμβρίου 2017
Δημιουργούν αντίδραση Ρήματα Ζωής
27 Αυγούστου 2017
Δίνει τον εαυτό του Ρήματα Ζωής
26 Ιουλίου 2017
Είναι κάτι το μεγαλειώδες Ρήματα Ζωής
19 Ιουλίου 2017
Να του ανοίξουμε μόνοι μας Ρήματα Ζωής
1 Ιουλίου 2017
Είναι παγίδα Ρήματα Ζωής
26 Ιουνίου 2017
Όλα τακτοποιούνται Ρήματα Ζωής
21 Ιουνίου 2017
Να έχουν αποκτήσει περιουσία Ρήματα Ζωής
16 Ιουνίου 2017
Χρειάζεται θυσίες Ρήματα Ζωής
11 Ιουνίου 2017
Μας έχει στο νου του Ρήματα Ζωής
28 Μαΐου 2017
Είναι εύκολος Ρήματα Ζωής
21 Μαΐου 2017
Ξέρει τη δουλειά του Ρήματα Ζωής
18 Μαΐου 2017
Έτσι γεμίζει Ρήματα Ζωής
28 Απριλίου 2017
Θα φύγουν μόνα τους Ρήματα Ζωής
18 Απριλίου 2017
Δεν υπάρχει κενή θέση Ρήματα Ζωής
8 Απριλίου 2017
Ξέρουμε ότι μας αγαπάει Ρήματα Ζωής
31 Μαρτίου 2017
Μόνο με την καλοσύνη!!! Ρήματα Ζωής
24 Μαρτίου 2017
Είναι ασθένεια Ρήματα Ζωής
21 Μαρτίου 2017
Μας έχει στο νου του Ρήματα Ζωής
15 Μαρτίου 2017
Τα πράγματα είναι απλά Ρήματα Ζωής
7 Μαρτίου 2017
Χαλάς την ατμόσφαιρα Ρήματα Ζωής
26 Φεβρουαρίου 2017
Είναι φίλος μας Ρήματα Ζωής
11 Φεβρουαρίου 2017
Έχεις τη βεβαιότητα Ρήματα Ζωής
31 Ιανουαρίου 2017
Να τα λες στον Θεό Ρήματα Ζωής
26 Ιανουαρίου 2017
Δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα Ρήματα Ζωής
18 Ιανουαρίου 2017
Αυτόματα θα τακτοποιηθούν Ρήματα Ζωής
12 Ιανουαρίου 2017
Πάνε στραβά Ρήματα Ζωής
2 Ιανουαρίου 2017
Άνοιξε το παράθυρο Ρήματα Ζωής
22 Δεκεμβρίου 2016
Εξαρτάται από εσένα Ρήματα Ζωής
13 Δεκεμβρίου 2016
Τον επηρεάζετε Ρήματα Ζωής
3 Δεκεμβρίου 2016
Έτσι θ’ αγιάσεις Ρήματα Ζωής
22 Νοεμβρίου 2016
Δεν φεύγει Ρήματα Ζωής
12 Νοεμβρίου 2016
Πέστε το στην Παναγία Ρήματα Ζωής
13 Οκτωβρίου 2016
Με απαλό τρόπο να βάλουμε στο νου μας τον Χριστό λέγοντας την ευχή   Ρήματα Ζωής
28 Σεπτεμβρίου 2016
Επιδρούν σαν φάρμακα Ρήματα Ζωής
13 Σεπτεμβρίου 2016
Με μελαγχολία και κακό Ρήματα Ζωής
1 Σεπτεμβρίου 2016
Είναι παγίδα Ρήματα Ζωής
5 Ιουλίου 2016
Όλα μεταβάλλονται Ρήματα Ζωής
28 Ιουνίου 2016
Τι κατόρθωσε ο διάβολος Ρήματα Ζωής
25 Ιουνίου 2016
Κι αν για καταστροφή; Ρήματα Ζωής
15 Ιουνίου 2016
Μια γέφυρα μόνο Ρήματα Ζωής
5 Ιουνίου 2016
Η προσευχή είναι αγάπη Ρήματα Ζωής
29 Μαΐου 2016
Μ’ ένα τρόπο απαλό Ρήματα Ζωής
26 Μαΐου 2016
Οι τρεις τρόποι Ρήματα Ζωής
6 Μαΐου 2016
Σιγά-σιγά θα σας επισκέπτεται η χάρις… Ρήματα Ζωής
2 Μαΐου 2016
Ο Χριστός είναι φίλος μας· το λέει ο ίδιος!!! Ρήματα Ζωής
24 Απριλίου 2016
Να μην επηρεάζεσθε που αντιδρούν Ρήματα Ζωής
20 Απριλίου 2016
Όταν ο Θεός δεν μας δίνει κάτι που επίμονα ζητούμε… Ρήματα Ζωής
19 Απριλίου 2016
Πολλές φορές οι γονείς, και κυρίως η μητέρα… Ρήματα Ζωής
6 Απριλίου 2016
Χωρίς τον Χριστό είναι αδύνατο… Ρήματα Ζωής
18 Μαρτίου 2016
Απαλά και με βαθιά αγάπη Ρήματα Ζωής
14 Μαρτίου 2016
Τα φερσίματα των παιδιών Ρήματα Ζωής
21 Ιανουαρίου 2016
Που πρέπει ο άνθρωπος να ζητάει τη χαρά και την ευτυχία; Ρήματα Ζωής
17 Ιανουαρίου 2016
Η καρδιά και η ταπείνωση Ρήματα Ζωής
14 Ιανουαρίου 2016
Τι θέλει η θεία χάρις; Ρήματα Ζωής
8 Ιανουαρίου 2016
Όταν κινηθεί για προσευχή ο νους του ανθρώπου Ρήματα Ζωής
2 Ιανουαρίου 2016
Αν ζείτε μέσα στην θεία χάρη… Ρήματα Ζωής
31 Δεκεμβρίου 2015
Για να προσεύχονται τα παιδιά, πρέπει να έχουν… Ρήματα Ζωής
28 Δεκεμβρίου 2015
Με τι πρέπει να ασχολούμαστε Ρήματα Ζωής
25 Δεκεμβρίου 2015
Άμα συμμορφωθείς Ρήματα Ζωής
7 Δεκεμβρίου 2015
Ποια είναι η αιτία της ψυχικής ακαταστασίας; Ρήματα Ζωής
5 Δεκεμβρίου 2015
Τα παιδικά βιώματα… Ρήματα Ζωής
30 Νοεμβρίου 2015
Τι πρέπει να ζητούμε από τον Θεό Ρήματα Ζωής
26 Νοεμβρίου 2015
Απαλά, χωρίς πίεση, χωρίς σφίξιμο Ρήματα Ζωής
22 Νοεμβρίου 2015
Μην του δίνετε σημασία Ρήματα Ζωής
14 Νοεμβρίου 2015
Όλ’ αυτά δείχνουν μια εσωτερική μικροψυχία και… Ρήματα Ζωής
8 Νοεμβρίου 2015
Εκπειράζουμε τον Θεό, όταν… Ρήματα Ζωής
31 Οκτωβρίου 2015
Για να έλθει ο Χριστός           Ρήματα Ζωής
28 Οκτωβρίου 2015
Οι μητέρες ξέρουν πολλά, αλλά δεν έμαθαν… Ρήματα Ζωής
25 Οκτωβρίου 2015
Μόλις μπούμε στην πνευματική ζωή… Ρήματα Ζωής
22 Οκτωβρίου 2015
Όλα να τα βλέπετε χωρίς άγχος, χωρίς στενοχώρια χωρίς… Ρήματα Ζωής
19 Οκτωβρίου 2015
Ο παραμικρός γογγυσμός επηρεάζει  Ρήματα Ζωής
16 Οκτωβρίου 2015
Το άφημα στα χέρια του Θεού Ρήματα Ζωής
13 Οκτωβρίου 2015
Τα παιδιά δεν θέλουν καταπίεση        Ρήματα Ζωής
10 Οκτωβρίου 2015
Αν έχετε αγάπη Ρήματα Ζωής
7 Οκτωβρίου 2015
Από πότε πρέπει να αρχίζει η αγωγή των παιδιών     Ρήματα Ζωής
4 Οκτωβρίου 2015
Τι θέλει ο Χριστός;     Ρήματα Ζωής
1 Οκτωβρίου 2015
Να δοθούμε στον Χριστό Ρήματα Ζωής
28 Σεπτεμβρίου 2015
Με την χάρη, όμως… Ρήματα Ζωής
25 Σεπτεμβρίου 2015
Σκέτη κουταμάρα… Ρήματα Ζωής
22 Σεπτεμβρίου 2015
Με σπρωξίματα και πίεση; Ρήματα Ζωής
16 Σεπτεμβρίου 2015
Με διάκριση Ρήματα Ζωής
13 Σεπτεμβρίου 2015
Χωρίς να παίρνετε είδηση, χωρίς κόπο Ρήματα Ζωής
10 Σεπτεμβρίου 2015
Γι’ αυτούς που σας κατηγορούν… Ρήματα Ζωής
8 Σεπτεμβρίου 2015
Ο τελειότερος τρόπος προσευχής… Ρήματα Ζωής
5 Σεπτεμβρίου 2015
Έχω ένα μυστικό… Ρήματα Ζωής
2 Σεπτεμβρίου 2015
Μόνος Του θα έλθει ο Χριστός Ρήματα Ζωής
30 Αυγούστου 2015
Η αγάπη προς τον Θεό Ρήματα Ζωής
29 Αυγούστου 2015
Περισσότερη προσευχή Ρήματα Ζωής
27 Αυγούστου 2015
Όλα να γίνουν απλά Ρήματα Ζωής
24 Αυγούστου 2015
Φαίνεται πολύ δύσκολο αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ εύκολο Ρήματα Ζωής
21 Αυγούστου 2015
Εκείνο που σώζει… Ρήματα Ζωής
18 Αυγούστου 2015
Η ανθρώπινη και παθολογική αγάπη Ρήματα Ζωής
15 Αυγούστου 2015
Η καταπίεση των «καλών» γονέων Ρήματα Ζωής
12 Αυγούστου 2015
Τα ορφανά παιδιά Ρήματα Ζωής
9 Αυγούστου 2015
Η νοοτροπία της σημερινής κοινωνίας Ρήματα Ζωής
6 Αυγούστου 2015
Περί αγάπης… Ρήματα Ζωής
2 Αυγούστου 2015
Όλους να τους αγαπάς και να μην… Ρήματα Ζωής
31 Ιουλίου 2015
Μνήμη Θεού Ρήματα Ζωής
28 Ιουλίου 2015
Όταν ντυθούμε Ρήματα Ζωής
25 Ιουλίου 2015
Να μη λέμε… Ρήματα Ζωής
22 Ιουλίου 2015
Κάποιες φορές Ρήματα Ζωής
19 Ιουλίου 2015
Ο μηχανισμός της πλάνης Ρήματα Ζωής
15 Ιουλίου 2015
Γυρίστε το διακόπτη… Ρήματα Ζωής
12 Ιουλίου 2015
Όταν η χάρις θα μας επισκιάσει… Ρήματα Ζωής
9 Ιουλίου 2015
Πως γίνεσαι άγιος; Ρήματα Ζωής
6 Ιουλίου 2015
Έστω και ασυνείδητα Ρήματα Ζωής
3 Ιουλίου 2015
Αναίμακτα και ακοπίαστα Ρήματα Ζωής
30 Ιουνίου 2015
Με ευλάβεια να λές… Ρήματα Ζωής
26 Ιουνίου 2015
Δεν θα τη μάθουμε μόνοι μας Ρήματα Ζωής
22 Ιουνίου 2015
Θέλετε φως; Ρήματα Ζωής
18 Ιουνίου 2015
Γίνε έξυπνος Ρήματα Ζωής
15 Ιουνίου 2015
Τα πράγματα είναι απλά κι εύκολα Ρήματα Ζωής
13 Ιουνίου 2015
Η αναποδιά είναι πολύ μικρή Ρήματα Ζωής
12 Ιουνίου 2015
Θεράπευσε τις ασθένειες σου Ρήματα Ζωής
11 Ιουνίου 2015
Είναι όλα χαρά Ρήματα Ζωής
8 Ιουνίου 2015
Να ζητούμε να γίνει το θέλημα του Θεού Ρήματα Ζωής
6 Ιουνίου 2015
Το τελειότερο έργο Ρήματα Ζωής
3 Ιουνίου 2015
Το κάνει η χάρις Ρήματα Ζωής
31 Μαΐου 2015
Βρίσκει τρόπους ο Θεός      Ρήματα Ζωής
28 Μαΐου 2015
Να εργάζεσαι κρυφά      Ρήματα Ζωής
24 Μαΐου 2015
Προσευχή χωρίς εικόνες     Ρήματα Ζωής
21 Μαΐου 2015
Ο διάβολος είναι πολυμήχανος Ρήματα Ζωής
18 Μαΐου 2015
Η αληθινή ταπείνωση δεν μιλάει  Ρήματα Ζωής
15 Μαΐου 2015
Ζήτησε την προσευχή των άλλων Ρήματα Ζωής
12 Μαΐου 2015
Θλίβεται αλλά δεν απελπίζεται Ρήματα Ζωής
8 Μαΐου 2015
Το χάδι της προσευχής Ρήματα Ζωής
4 Μαΐου 2015
Προετοιμασία για τις δυσκολίες   Ρήματα Ζωής
1 Μαΐου 2015
Δεν αγιάζεις μόνος σου    Ρήματα Ζωής
28 Απριλίου 2015
Αλήθεια της πίστεως Ρήματα Ζωής
25 Απριλίου 2015
Μεταδίδεις άγχος;   Ρήματα Ζωής
21 Απριλίου 2015
Επαινείς συνεχώς; Ρήματα Ζωής
18 Απριλίου 2015
Η καταπίεση της αγάπης Ρήματα Ζωής
14 Απριλίου 2015
Ψηλά τα χέρια   Ρήματα Ζωής
28 Μαρτίου 2015
Το σπουδαιότερο όπλο   Ρήματα Ζωής
Ομιλίες - Audio Books
27 Μαρτίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 28ο) Audiobooks
20 Μαρτίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 27ο) Audiobooks
13 Μαρτίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 26ο) Audiobooks
6 Μαρτίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 25ο) Audiobooks
27 Φεβρουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 24ο) Audiobooks
20 Φεβρουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 23ο) Audiobooks
13 Φεβρουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 22ο) Audiobooks
6 Φεβρουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 21ο) Audiobooks
30 Ιανουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 20ό) Audiobooks
23 Ιανουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 19ο) Audiobooks
16 Ιανουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 18ο) Audiobooks
9 Ιανουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 17ο) Audiobooks
2 Ιανουαρίου 2017
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 16ο) Audiobooks
26 Δεκεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 15ο) Audiobooks
19 Δεκεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 14ο) Audiobooks
12 Δεκεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 13ο) Audiobooks
5 Δεκεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 12ο) Audiobooks
28 Νοεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 11ο) Audiobooks
21 Νοεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 10ο) Audiobooks
14 Νοεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 9ο) Audiobooks
7 Νοεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 8ο) Audiobooks
31 Οκτωβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 7ο) Audiobooks
24 Οκτωβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 6ο) Audiobooks
17 Οκτωβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 5ο) Audiobooks
10 Οκτωβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 4ο) Audiobooks
3 Οκτωβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 3ο) Audiobooks
26 Σεπτεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 2ο) Audiobooks
19 Σεπτεμβρίου 2016
Βίος και Λόγοι Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου σε ηχητική απόδοση Audiobooks
15 Ιουνίου 2015
«Ο Χριστός είναι το παν» Ομιλίες
Σύντομο Βιογραφικό

Ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Ευβοίας, που είναι κοντά στο Αλιβέρι. Οι γονείς του ήσαν πτωχοί, αλλ’ ευσεβείς γεωργοί. Ο πατέρας του ονομαζόταν Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και η μητέρα του Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου. Ο πατέρας του είχε κλήση μοναχική, αλλά τελικά δεν έγινε μοναχός. Υπήρξε, όμως, ψάλτης στο χωριό του και δίδαξε στο Γέροντα την παράκληση της Παναγίας και ό,τι άλλο μπορούσε από την αγία πίστη μας.

Ο Γέροντας Πορφύριος κατά τη βάπτισή του πήρε το όνομα Ευάγγελος, ήταν δε το τέταρτο από τα πέντε παιδιά των γονέων του. Η φτώχεια ανάγκασε τον πατέρα του Γέροντα να ξενιτευτεί και να πάει να δουλέψει στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά.

Φοίτησε στο σχολείο του χωριού του μόνο για δύο χρόνια. Από οκτώ χρονών εργαζόταν. Έπιασε δουλειά στο ανθρακωρυχείο της περιοχής του και στη συνέχεια σε παντοπωλείο στη Χαλκίδα και στον Πειραιά.

Ο Γέροντας ως παιδί είχε έντονα πρόωρη ανάπτυξη. Όπως διηγήθηκε ο ίδιος, από οκτώ χρονών ξυριζόταν. Από την παιδική ηλικία ήταν σοβαρός, εργατικότατος, επιμελής και έδειχνε πολύ μεγαλύτερος από τα χρόνια του.

Διαβάζοντας το βίο του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτη συλλαβιστά, εκεί που έβοσκε τα πρόβατα, αλλά και όταν δούλευε στο παντοπωλείο, αισθάνθηκε τον πόθο να τον μιμηθεί. Αρκετές φορές ξεκίνησε για το Άγιον Όρος, αλλά για διάφορους λόγους γύριζε πίσω. Τελικά, μεταξύ δώδεκα και δεκατεσσάρων ετών, ξεκίνησε με σταθερή απόφαση να φθάσει. Και ο Κύριος ευλόγησε την απόφασή του και έφθασε.

Ο προνοητής των πάντων και κυβερνήτης της ζωής μας Κύριος έφερε έτσι τα πράγματα, ώστε να συναντήσει μέσα στο καράβι, που πήγαινε από τη Θεσσαλονίκη στο Άγιον Όρος, το μέλλοντα Γέροντά του, τον ιερομόναχο και πνευματικό Παντελεήμονα. Αυτός τον ανέλαβε υπό την προστασία του μέσα από το καράβι, τον παρουσίασε ως ανεψιό του και τον έμπασε στο Άγιον Όρος, παρόλον που δεν επιτρεπόταν τότε η είσοδος στα παιδιά

Ο Γέροντάς του, ο παπα-Παντελεήμονας, τον οδήγησε στα Καυσοκαλύβια, στην καλύβη του Αγίου Γεωργίου, στην οποία ασκήτευε μαζί με τον ομομήτριο αδελφό του παπα-Ιωαννίκιο.

Έτσι ο Γέροντας Πορφύριος απέκτησε ταυτόχρονα δύο Γεροντάδες και έκανε και στους δύο άκρα, αδιάκριτη και χαρούμενη υπακοή. Επιδόθηκε με ζήλο στην εκούσια άσκηση και το παράπονό του ήταν ότι οι Γέροντές του δεν του απαιτούσαν ακόμη μεγαλύτερη. Δεν γνωρίζουμε ακόμη επακριβώς τα ασκητικά παλαίσματά του, γιατί δεν μιλούσε γι’ αυτά. Από τα λίγα, που ανέφερε σπανίως σε ελάχιστα πνευματικά του παιδιά, συμπεραίνουμε ότι η άσκησή του ήταν συνεχής, εντατική, χαρούμενη και σκληρή. Ξυπόλυτος στα χιόνια και στα κακοτράχαλα μονοπάτια. Με λίγο ύπνο στο πάτωμα, με μια κουβέρτα και με ανοιχτό το παράθυρο, ακόμη κι όταν χιόνιζε. Με πολλές μετάνοιες, με γυμνό το σώμα από τη μέση και πάνω για να μην τον ενοχλεί η νύστα. Με εργασία την ξυλογλυπτική και στο ύπαιθρο, για ξύλα, για σαλιγκάρια, για κουβάλημα χώματος στην πλάτη από μεγάλες αποστάσεις, προκειμένου να δημιουργηθεί μικρός κήπος στα βραχώδη μέρη της καλύβης του Αγίου Γεωργίου.

Και ταυτόχρονα εντονώτατη συγκέντρωση της προσοχής στα αναγνώσματα και τα τροπάρια των ιερών ακολουθιών και αποστήθισή τους. Επί πλέον αποστήθιση των ιερών Ευαγγελίων κατά τη διάρκεια του εργοχείρου και συνεχής επανάληψή τους, ώστε στο μυαλό να μη μπορεί να μπει αργός λόγος ή μη καλός λογισμός. Ήταν, κατά το χαρακτηρισμό, που ο ίδιος έδωσε στη ζωή του εκείνα τα χρόνια “αεικίνητος”.

Αλλά το βασικό, το κύριο γνώρισμα της άσκησής του, δεν ήταν τα σωματικά παλαίσματα. Ήταν η πλήρης υποταγή στο Γέροντά του, η απόλυτη εξάρτησή του από αυτόν, η ολοκληρωτική εξαφάνιση του θελήματός του μέσα στο θέλημα εκείνου, η γεμάτη αγάπη, εμπιστοσύνη και θαυμασμό αφοσίωσή του στο Γέροντά του, η ταύτισή του με εκείνον, η οποία τον έκανε δεκτικό της διοχέτευσης των βιωμάτων του στη δική του ζωή. Αυτό είναι το μυστικό, αυτό είναι το κλειδί, το ουσιώδες και κύριο.

Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς, αλλά φαίνεται ότι σύντομα μετά την εγκαταβίωσή του στο Άγιον Όρος, εκάρη μοναχός και ονομάσθηκε Νικήτας.Το 1938 του απονεμήθηκε, και πάλι από το Μητροπολίτη Καρυστίας, το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη: “προς βράβευσιν των υπηρεσιών σου, ας υπέρ της Εκκλησίας προσήνεγκας μέχρι σήμερον ως Πνευματικός Πατήρ και δια τας χρηστάς ελπίδας, ας τρέφει εις σε η Αγία ημών Εκκλησία”, όπως επί λέξει γράφει το υπ’ αριθμ. πρωτ. 92/10-2-1938 έγγραφον του εν λόγω Μητροπολίτου, του οποίου, πράγματι, με τη χάρη του Θεού επιβεβαιώθηκαν οι χρηστές ελπίδες.Για λίγους μήνες τοποθετήθηκε από τον οικείο Μητροπολίτη ιερέας στο χωριό Τσακαίοι της Εύβοιας, όπου η αγαθή ανάμνηση του περάσματός του διατηρείται ακόμη σε μερικούς από τους παλαιότερους. Γύρω στο 1938 τον βρίσκουμε εγκατεστημένο στην εγκαταλελειμμένη και ερειπωμένη (τότε) ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Άνω Βάθειας Ευβοίας, που υπάγεται στην ιερά Μητρόπολη Χαλκίδας. Είχε αποχωρήσει από την ιερά Μονή του Αγ. Χαραλάμπους, επειδή μετετράπη σε γυναικεία.

Ενώ η λαίλαπα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου προσήγγιζε την Ελλάδα, ο πανάγαθος Κύριος επιστράτευσε τον πιστό δούλο του Πορφύριο σε νέα υπηρεσία, πλησιέστερη προς το δοκιμαζόμενο λαό του. Από τις 12 Οκτωβρίου 1940 του ανατέθηκαν καθήκοντα προσωρινού εφημέριου στο παρεκκλήσι του Αγίου Γερασίμου της Πολυκλινικής Αθηνών, που βρίσκεται στη γωνία των οδών Σωκράτους και Πειραιώς, δίπλα στην Ομόνοια. Στη θέση αυτή ζήτησε ο ίδιος να διορισθεί, διότι, από μεγάλη και σφοδρή αγάπη προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, ήθελε να βρίσκεται κοντά του στις δυσκολότερες στιγμές της ζωής του, όταν ο πόνος και η νόσος και ο επικείμενος θάνατος απεδείκνυαν άχρηστες όλες τις άλλες ελπίδες, εκτός της ελπίδας του Χριστού.

Για το διορισμό στη θέση αυτή υπήρχε και άλλος ενδιαφερόμενος με μεγάλα τυπικά προσόντα, αλλά ο Κύριος φώτισε το διευθύνοντα στην Πολυκλινική να προτιμήσει τον αγράμματο κατά κόσμον και σοφό κατά Θεόν, ταπεινό, αλλά χαριτωμένο Πορφύριο. Για την εκλογή του αυτή ο επιλέξας έχαιρε αργότερα και διηγείτο έκθαμβος ότι βρήκε αληθινό ιερέα λέγοντας: “Βρήκα παπά τέλειο, όπως τον θέλει ο Χριστός”.

Στην Πολυκλινική άσκησε τα καθήκοντα του εφημέριου επί τριάντα συνεχή έτη ως εν ενεργεία εφημέριος και επί τρία εν συνεχεία οικειοθελώς και περιορισμένος κάπως, προς εξυπηρέτηση των αναζητούντων αυτών εκεί πνευματικών του τέκνων. Ασκήθηκε συνολικά 33 έτη στην έρημο της Ομονοίας, όπως έλεγε ο ίδιος, αντί της ερήμου του Αγίου Όρους, όπως ποθούσε η ψυχή του. Εδώ, παραλλήλως προς το έργο του εφημερίου, το οποίο ασκούσε με τέλεια ευλάβεια και αφοσίωση, τελώντας με θαυμαστή ιεροπρέπεια της εκκλησιαστικές ακολουθίες, εξομολογώντας, νουθετώντας και θεραπεύοντας τις ψυχικές και πολλάκις και τις σωματικές αρρώστιες των ασθενών, ασκούσε και το έργο του πνευματικού για όλους όσους πήγαιναν σ’ αυτόν.

“Ταις χρείαις μου και τοις ούσιν μετ’ εμού υπηρέτησαν αι χείρες αύται” (Πράξ., κ΄, 34)

Ο Γέροντας Πορφύριος, ελλείψει τυπικών προσόντων, ελάμβανε ως εφημέριος της Πολυκλινικής γλισχρότατες αποδοχές, οι οποίες δεν επαρκούσαν για τη συντήρηση τόσο του εαυτού του, όσον και των γονέων του και μερικών άλλων στενών οικείων του, των οποίων την προστασία είχε αναλάβει. Γι’ αυτό αναγκάσθηκε να εργασθεί βιοποριστικά και οργάνωσε μαζί τους διαδοχικά ορνιθοτροφείο και πλεκτήριο. Επιπλέον, από ζήλο για τη μυσταγωγικότερη τέλεση των ιερών ακολουθιών, επιδόθηκε στη σύνθεση αρωμάτων, καταλλήλων για την παρασκευή του χρησιμοποιουμένου στη θεία λατρεία μοσχοθυμιάματος, επιτυγχάνοντας άριστα αποτελέσματα. Μάλιστα, κατά την δεκαπενταετία του 1970 είχε επιτύχει την πρωτότυπη εφεύρεση, να ενοποιήσει το καρβουνάκι με το άρωμα του θυμιάματος και να θυμιατίζει μόνο με το ιδικής του συνθέσεως σιγοκαίον καρβουνάκι, το οποίο απέπνεε πνοή ευωδίας πνευματικής.

Από το 1955 είχε μισθώσει από την ιερά Μονή Πεντέλης το ευρισκόμενο στην Παλαιά Πεντέλη μονύδριο του Αγίου Νικολάου με την αγροτική περιοχή του, την οποία καλλιεργούσε συστηματικά και φιλόπονα, θέλοντας να συστήσει εκεί το ησυχαστήριο, που τελικά εγκατέστησε αλλού. Βελτίωσε τις πηγές, κατασκεύασε αρδευτικό δίκτυο, φύτευσε πολλά δένδρα και με σκαπτικό μηχάνημα, το οποίο χειριζόταν ιδιόχειρα, καλλιεργούσε τη γη. Όλα δε αυτά παράλληλα προς το νυχθήμερο εφημεριακό και εξομολογητικό του έργο.

Εκτιμούσε ιδιαιτέρως την εργασία και καμιά ανάπαυση δεν επέτρεπε στον εαυτό του, γνωρίζοντας από πείρα και όχι από τα βιβλία αυτό, που γράφει ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος: “Ο Θεός και οι άγγελοι αυτού εν ανάγκαις χαίρουσιν, ο δε διάβολος και οι εργάται αυτού εν αναπαύσει”.

Στις 16.3.1970 έλαβε μικρή σύνταξη από το Ταμείο Ασφαλίσεως Κληρικών Ελλάδος, ως συμπληρώσας τριακονταπενταετία και αποχώρησε τυπικά από την υπηρεσία του στην Πολυκλινική.

Παρέμεινε όμως κατ’ ουσίαν λίγο ακόμη, μέχρι προσλήψεως του διαδόχου του. Αλλά και μετά ταύτα συνέχισε για λίγο διάστημα να μεταβαίνει στην Πολυκλινική, για να συναντά τα πολυπληθή πνευματικά του τέκνα, που τον αναζητούσαν εκεί. Τελικά, γύρω στο 1973, περιόρισε στο ελάχιστο τις μεταβάσεις του στην Πολυκλινική και δεχόταν τα πνευματικά του τέκνα στον Άγιο Νικόλαο Καλλισίων Πεντέλης, όπου λειτουργούσε και εξομολογούσε.

Ο Γέροντας Πορφύριος πέρα από την αρχική ασθένειά του, εξαιτίας της οποίας και βγήκε από το Άγιον Όρος, δοκιμάσθηκε και με πολλές άλλες, κατά καιρούς, ασθένειες.

Προς το τέλος της υπηρεσίας του στην Πολυκλινική αρρώστησε από πάθηση των νεφρών και εγχειρίσθηκε πολύ καθυστερημένα. Αυτό έγινε, διότι εργαζόταν ακούραστα, παρά την ασθένειά του. Είχε συνηθίσει να υπακούει “μέχρι θανάτου” και έτσι υπάκουσε ακόμη και στο Διευθυντή της Πολυκλινικής, ο οποίος του είπε να αναβάλει την εγχείρηση, για να να εκτελέσει τις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος… Το αποτέλεσμα ήταν να περιέλθει σε κωματώδη κατάσταση και να ειδοποιηθούν οι οικείοι του από τους ιατρούς να μεριμνήσουν για την κηδεία του. Αλλά ο Γέροντας επανήλθε στην κατά σάρκα ζωή, για να συνεχίσει να υπηρετεί το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Παλαιότερα είχε υποστεί και κάταγμα του ποδιού, για το οποίο διηγήθηκε ένα θαυμαστό γεγονός μερίμνης γι’ αυτόν του Αγίου Γερασίμου, στο ναΰδριο του οποίου, στην Πολυκλινική, ιερουργούσε.

Επίσης, λόγω των κόπων του κατά τη μεταφορά βαριών φορτίων στο σπίτι του στα Τουρκοβούνια, όπου έμενε για πολλά χρόνια, επεδεινώθη η κήλη του, από την οποία πολύ εταλαιπωρείτο μέχρι της κοιμήσεώς του.

Στις 20.8.1978, ευρισκόμενος στον Άγιο Νικόλαο Καλλισίων, υπέστη έφραγμα του μυοκαρδίου και μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσηλευτήριο “Υγεία”, όπου ενοσηλεύθη επί 20ήμερον. Όταν βγήκε από την κλινική, συνέχισε τη νοσηλεία του σε σπίτια μερικών πνευματικών του παιδιών μέσα στην Αθήνα, γιατί στον Άγιο Νικόλαο Καλλισίων δεν μπορούσε να μεταβεί ελλείψει δρόμου, αφού έπρεπε να διανύσει πεζός μεγάλη απόσταση, ενώ το σπίτι του στα Τουρκοβούνια δεν παρείχε ούτε τις στοιχειωδέστερες ανέσεις και, ακόμα, γιατί έπρεπε να είναι κοντά στους γιατρούς.

Αργότερα, όταν πλέον είχε εγκατασταθεί σε προχειρότατο οικίσκο του κατασκευαζομένου στο Μήλεσι μετοχίου του Ησυχαστηρίου που είχε ιδρύσει, υποβλήθηκε σε εγχείρηση καταρράκτη στο αριστερό μάτι και από σφάλμα του γιατρού καταστράφηκε το μάτι και μετά από λίγα χρόνια (1987) ο Γέροντας τυφλώθηκε εντελώς. Κατά τη διάρκεια της εγχειρήσεως ο γιατρός, χωρίς την έγκριση του Γέροντα, που είχε ιδιαίτερη ευαισθησία στα φάρμακα και ακόμη μεγαλύτερη στην κορτιζόνη, του έκανε ένεση ισχυρής δόσεως κορτιζόνης. Συνέπεια αυτού ήταν ότι υπέστη μετά από λίγο χρόνο συνεχείς γαστρορραγίες που επαναλαμβανόντουσαν επί τρίμηνον και πλέον.

Εξαιτίας της καταστάσεως αυτής δεν μπορούσε να τραφεί κανονικά και διατηρήθηκε με μερικές κουταλιές γάλα και νερό την ημέρα, με αποτέλεσμα να φτάσει στον έσχατο βαθμό της εξαντλήσεως, μέχρι σημείου να μη μπορεί ούτε καθιστός να σταθεί. Του έγιναν περίπου 12 μεταγγίσεις, όλες στο κατάλυμά του στο Μήλεσι και τελικώς επεβίωσε, χάριτι Θεού, παρ’ όλον ότι και πάλι δρασκέλισε το κατώφλι του θανάτου.

Έπασχε επίσης από σταφυλοκοκκική δερματίτιδα στο χέρι, χρονία βρογχίτιδα και αδένωμα (καρκίνο) της υποφύσεως στο κρανίο.

Από τότε διεταράχθη σφοδρά η σωματική του υγεία, αλλά συνέχισε το έργο του πνευματικού συμβούλου και, όσο μπορούσε, του εξομολόγου, διεκπεραιώνοντας αυτά πάρα πολλές φορές μέσα σε φρικτούς πόνους.

Αποκαλυπτική και συγκλονιστική μαρτυρία για τις ασθένειες και την ιώβειο υπομονή του Γέροντα απέναντι σ’ αυτές αποτελεί η επιστολή του Γεωργίου Παπαζάχου (περιοδ. Σύναξη, Ιαν.-Μάρτιος 2002, σελ. 93-97), επίκουρου Καθηγητή της Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θεράποντος ιατρού του Γέροντος Πορφυρίου.

Η πνευματική διαθήκη του

Αγαπητά πνευματικά μου παιδιά,

Τώρα που ακόμη έχω τας φρένας μου σώας, θέλω να σας πω μερικές συμβουλές. Από μικρό παιδί όλο στις αμαρτίες ήμουνα. Και όταν με έστελνε η μητέρα μου να φυλάξω τα ζώα στο βουνό, γιατί ο πατέρας μου, επειδή ήμασταν πτωχοί, είχε πάει στη διώρυγα του Παναμά, για εμάς τα παιδιά του, εκεί που έβοσκα τα ζώα, συλλαβιστά διάβαζα το βίο του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου και πάρα πολύ αγάπησα τον Άγιο Ιωάννη και έκανα πάρα πολλές προσευχές, σαν μικρό παιδί που ήμουνα 12-15 χρόνων, δεν θυμάμαι ακριβώς καλά. Και θέλοντας να τον μιμηθώ, με πολύ αγώνα, έφυγα από τους γονείς μου κρυφά και ήλθα στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους και υποτάχθηκα σε δύο Γέροντες αυταδέλφους, Παντελεήμονα και Ιωαννίκιο. Μου έτυχε να είναι πολύ ευσεβείς και ενάρετοι και τους αγάπησα πάρα πολύ και γι’ αυτό, με την ευχή τους, τους έκανα άκρα υπακοή. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ, αισθάνθηκα και μεγάλη αγάπη και προς το Θεό και πέρασα πάρα πολύ καλά. Αλλά, κατά παραχώρηση Θεού, για τις αμαρτίες μου, αρρώστησα πολύ και οι Γέροντές μου μου είπαν να πάω στους γονείς μου στο χωριό μου εις τον Άγιο Ιωάννην Ευβοίας.

Και ενώ από μικρό παιδί είχα κάνει πολλές αμαρτίες, όταν ξαναπήγα στον κόσμο, συνέχισα τις αμαρτίες, οι οποίες μέχρι σήμερα έγιναν πάρα πολλές. Ο κόσμος όμως με πήραν από καλό και όλοι φωνάζουνε ότι είμαι άγιος. Εγώ όμως αισθάνομαι ότι είμαι ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. Όσα ενθυμόμουνα βεβαίως τα εξομολογήθηκα και γνωρίζω ότι γι’ αυτά που εξομολογήθηκα με συγχώρησε ο Θεός, αλλά όμως τώρα έχω ένα συναίσθημα ότι και τα πνευματικά μου αμαρτήματα είναι πάρα πολλά και παρακαλώ όσοι με έχετε γνωρίσει να κάνετε προσευχή για μένα, διότι και εγώ, όταν ζούσα, πολύ ταπεινά έκανα προσευχή για σας. Αλλά όμως, τώρα που θα πάω για τον ουρανό, έχω το συναίσθημα ότι ο Θεός θα μου πη: Τι θέλεις εσύ εδώ; Εγώ ένα έχω να του πω: Δεν είμαι άξιος, Κύριε, για εδώ, αλλά ό,τι θέλει η αγάπη σου ας κάμη για μένα. Από εκεί και πέρα, δεν ξέρω τι θα γίνη. Επιθυμώ όμως να ενεργήση η αγάπη του Θεού.

Και πάντα εύχομαι τα πνευματικά μου παιδιά να αγαπήσουν το Θεό, που είναι το παν, για να μας αξιώση να μπούμε στην επίγειο άκτιστη Εκκλησία του. Γιατί από εδώ πρέπει να αρχίσουμε. Εγώ πάντα είχα την προσπάθεια να προσεύχωμαι και να διαβάζω τους ύμνους της Εκκλησίας, την Αγία Γραφή και τους βίους των Αγίων μας και εύχομαι και εσείς να κάνετε το ίδιο. Εγώ προσπάθησα με τη χάρι του Θεού να πλησιάσω τον Θεό και εύχομαι και σεις να κάνετε το ίδιο.

Παρακαλώ όλους σας να με συγχωρέσετε για ό,τι σας στενοχώρησα

Ιερομόναχος Πορφύριος

Εν Καυσοκαλυβίοις τη 4/17 Ιουνίου 1991

Ο Γέροντας Πορφύριος κοιμήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1991 στο Κελί του στα Καυσοκαλύβια.