Οίκοι ΚΔ΄ κατ’ αλφάβητον
εις τον Όσιον πατέρα ημών Νεόφυτον τον Έγκλειστον
Κοντάκιον Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.
Το των Κυπρίων ασφαλέστατον προπύργιον, και μοναζόντων χαρμονήν την πανυπέρλαμπρον, Νεόφυτον υμνήσωμεν τον εν χορώ Οσίων. Και εν Εγκλείστρα ευσεβώς πανηγυρίσωμεν, ανακράζοντες· χαίροις, Πάτερ μακάριε.
Αγγελοι μετ’ ανθρώπων, εξεπλάγησαν όντως, ορώντες την σεμνήν σου πολιτείαν· και καταρτίζοντες χορόν, και μελωδούντες ώδάς νικητηρίους λύραν κρούοντες εβόων σοι μετά θάμβους ταύτα·
Χαίρε, δι’ ού ο Χριστός υμνείται·
χαίρε, δι’ ού ο εχθρός τροπούται.
Χαίρε, αρχετύπου η πιστή εξεικόνισις·
χαίρε, Παραδείσου η σεμνή αποτύπωσις.
Χαίρε, των Λευκάρων κλεινότατον βλάστημα·
χαίρε, της Εγκλείστρας δεινότατον καύχημα.
Χαίρε, των προσκαρτερούντων η οξυτάτη αρωγή·
χαίρε, των βαρυθυμούντων η θειοτάτη χαρμονή.
Χαίρε, των Κυπρίων ο θερμός οδηγέτης·
χαίρε, των Παφίων ο καλός ποδηγέτης.
Χαίρε, θείου λόγου ο πυρσόμορφος κήρυξ·
χαίρε, ότι τα Κυρίου σου δικαιώματα ετήρεις.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Βάθει σοφίας Κτίστου εποπτεύων τρισμάκαρ, επόθησας την τούτου θέαν· και την προσκαίρων δόξαν καταλιπών, την ανωτάτην δόξαν εζήλωσας· τηρών τα του Κυρίου σου, και κραυγάζων απαύστως.
Αλληλούϊα.
Γηθοσύνως υμνούμεν τους πολλούς σου αγώνας, ούς εν τώ άντρω ετέλεσας θεόφρων· και την ζωηφόρον θήκην των σών παντίμων λειψάνων κατασπαζόμενοι, βοώμεν σοι εκ καρδίαςταύτα.
Χαίρε, πύργε θεοστήρικτε αντικρούων την αράν·
χαίρε, Θεώ ευωδεστάτη ένδοθεν φέρουσα χαράν.
Χαίρε, της Κύπρου ο ακοίμητος φύλαξ·
χαίρε, της Πάφου η σωτήριος κλίμαξ.
Χαίρε, θάμνε ιερώτατε αποστάζων χαρμονήν·
χαίρε, βράχε υψοστήρικτε ο φυλάσσων την ζωήν.
Χαίρε, πλειάς ωραΐζουσα πόλον·
χαίρε, λαμπάς καταυγάζουσα πάντας.
Χαίρε, άνθος χαριτόβρυτον διανθίζων γλυκασμόν·
χαίρε, τείχος δι’ ού εύραντο οι πιστοί τον στηριγμόν.
Χαίρε, πιστών ευσεβούντων το νίκος·
χαίρε, σεμνών μοναζόντων το ύψος.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Δύναμις ουρανία επεσκίασε Πάτερ καρδίαν σου την αΰλως λεχθείσαν· και ανήγαγέ σε θαυμαστώς, εις νάπαν θαυμαστήν και περίοπτον, και ευράμενος επίγειον ανάψυξιν εβόας προς τον Κύριον ούτως.
Αλληλούϊα.
Ένδον εν τη Εγκλείστρα καθυπέταξας Πάτερ, παντοίας προσβολάς αρχεκάκου· και φωτόμορφος ήλιος ώφθης, κατηυγασμένος κρουνοίς των δακρύων σου, δι’ ών πάντας μετά Χριστού συνήρμοσας τους νύν εν πίστει προσφέροντάς σοι ύμνον.
Χαίρε, πάμφωτον λαμπάδιον διαυγάζων τάς ψυχάς·
χαίρε, πάνδροσον φρεάτιον αναβλύζων αρετάς.
Χαίρε, θείος μαργαρίτης καταφαίνων τους πάντας·
χαίρε, αστήρ εσπερίτης υπερβαίνον σελήνην.
Χαίρε, ύαλε πολύτιμε κατοπτρίζων ουρανόν·
χαίρε, ύψωμα σωτήριον αναβιβάζων προς Θεόν.
Χαίρε, Κυπρίων ο θεσπέσιος ύμνος·
χαίρε, ότι Παφίων ανυμνεί σε ο δήμος.
Χαίρε, φάος εκλαμπρότατον οδηγών τους ταπεινούς·
χαίρε, άρτος χαριέστατος ανατρέφων ορφανούς.
Χαίρε, βλαστός των Λευκάρων ωραίος·
χαίρε, καρπός της Εγκλείστρας σπουδαίος.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Ζάλην κατέφερε δεινοτάτην τώ σεπτώ σώματί σου ο παμπόνηρος όφις· εξ ής πτώσις φοβερά έμελλε απεχθώς θανατώσαι σε αλλ’ εκ βιαίου πότμου θαυμαστώς διασωθείς τώ Κυρίω έκραζες.
Αλληλούϊα.
Ήλιος επεφάνης την Εγκλείστραν αυγάζων και διαλύων δαιμόνων τον ζόφον· και εξ επηρείας τούτων, και νύν, διαφύλαττε ατρώτους τους δούλους σου τους ιστορούντας τον σόν βίον.
Χαίρε, το σκεύος θείας αγνείας·
χαίρε, ο φύλαξ της παρθενίας.
Χαίρε, των μοναζόντων ο πιστός καθηγέτης·
χαίρε, παρθενευόντων ο καλός οροθέτης.
Χαίρε, φάρος δι’ ού εύραντο οι πιστοί τον φωτισμόν·
χαίρε, ότι η Εγκλείστρα σου εικονίζει την Σιών.
Χαίρε, μέγα καταφύγιον των ποθούντων ειρήνην·
χαίρε, θείον φυλακτήριον των ζητούντων γαλήνην.
Χαίρε, καρπός εγκλείων γλυκύτητα·
χαίρε, βλαστός βλυστάνων ανάψυξιν.
Χαίρε, το της Εγκλείστρας διαυγέστατον φάος·
χαίρε, ότι διώκεις των δαιμόνων το χάος.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Θήκη των σών λειψάνων ιατρείον εγνώσθη και μυροθήκη ακενώτου μύρου· εξ ής οι πιστοί ευλογίαν και κουφισμόν αρυόμενοι, υμνούσι τον σε θαυμαστώς αναδείξαντα και ακούοντα παρά πάντων ούτως.
Αλληλούϊα.
Ίδον παίδες Κυπρίων εμφανώς τελουμένους εν άντρω τους σεπτούς σου αγώνας· και απορούντες εκ τούτων και έκθαμβοι γενόμενοι, εκλέϊζόν σε Όσιε και εν φωναίς εβόων.
Χαίρε, τρυγών αγρού ωραιόμορφος·
χαίρε, αηδών δρυμού γλυκύμολπος.
Χαίρε, κλημάτιον αμπελώνος·
χαίρε, νεόφυτον ελαιώνος.
Χαίρε, χαρά απορούντων μεγίστη·
χαίρε, πολλών δυσπραγούντων ο ρύστης.
Χαίρε, νάμα Χριστού ζωηφόρον·
χαίρε, ύδωρ το ζωογόνον.
Χαίρε, Λευκάρων η αρίζηλος δόξα·
χαίρε, Κυπρίων η κραταιά προστασία.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Κύπρος αγία Νήσος συν αγία Εγκλείστρα μυστικώς και ευφροσύνως σκιρτούσι επί τη μνήμη τη σή, Νεόφυτε πάτερ ημών αξιάγαστε, δοξάζοντες τον Κτίστην τον δόντα αυταίς τοιούτον κλέος κράζοντες.
Αλληλούϊα.
Λάμψας εν τη Εγλείστρα ως ουράνιον σέλας εδίωξας δαιμόνων την πλάνην· και των σών παννυχίων ευχών, η ευώδης πνοή εχαρίτωσε, τους ευλαβώς προστρέχοντας και καταρτίζοντάς σοι ύμνον.
Χαίρε, η δόξα της Εκκλησίας·
χαίρε, ο τύπος της ευσεβείας.
Χαίρε, των Κυπρίων το μέγιστον φρούριον·
χαίρε, των Παφίων το μέγα προπύργιον.
Χαίρε, βοήθεια μοναζόντων·
χαίρε, σκέπη παρθενευόντων.
Χαίρε, ο ανυμνήσας τα θαυμάσια Κτίστου·
χαίρε, ο εικονίσας τα μυστήρια τούτου.
Χαίρε, άγγελος επίγειος·
χαίρε, άνθρωπος ουράνιος.
Χαίρε, ο τα θεία ζηλώσας·
χαίρε, ο τον Παράδεισον εποπτεύσας.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Μέγιστον ιατρείον απελαύνον κακίαν το σκήνωμα το σόν απεδείχθη· και οι την ρώμην εξ αυτού, θαυμαστώς αναλαβόντες Όσιε, ευχαριστήριον ώδήν τήνδε αναμέλπουσι.
Αλληλούϊα.
Νήσος Κύπρος ως μήτηρ συγκαλούσα τα τέκνα, χορόν πνευματικόν καταρτίζει· και μυστικώς και χαρμοσύνως εορτάζουσα, το ιερώτατον τέκνον εαυτής Νεόφυτον τον Έγκλειστον καταστέφει, κράζουσα ταύτα.
Χαίρε, παλλάδιον παρθενώνος·
χαίρε, παγκάρπιον ελαιώνος.
Χαίρε, λαμπτήρ εκδιώκων τον φόβον·
χαίρε, φωστήρ ιθύνων τον κόσμον.
Χαίρε, λειμών ψυχοτρόφου ανθίσεως·
χαίρε, κανών θεολόγων συνάξεως.
Χαίρε, φέγγος ιερώτατον διανοίγων οφθαλμούς·
χαίρε, γλεύκος το ηδύτατον διατρέφων τους πιστούς.
Χαίρε, ότι κατέστης ως ηγούμενος μάνδρας·
χαίρε, ότι εύχών σου νύν, κατηύφρανας πάντας.
Χαίρε, εικόνισμα παρθενίας ·
χαίρε, υφάδιον καρτερίας.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Ξένος ώφθης εν άντρω την ξενίαν ποθήσας, διαφυγών τε τα του κόσμου ξένα· διό και χάριν ευρών, επηρείας ξένης και ημάς νύν λύτρωσαι, τους κραυγάζοντας αεί εν πίστει.
Αλληλούϊα.
Όχημα πυρσοφόρον επεφάνης τώ κόσμω οδεύων προς ουράνιον δόξαν· διό και Εγκλείστρα η σή ανεδείχθη ουράνιον οίκημα, εις ουρανούς νοερώς ανυψούσα τους βοώντας εκ καρδίας.
Χαίρε, ώδή ιεράς υμνωδίας·
χαίρε, δοτήρ μυστικής ευωχίας.
Χαίρε, δοχείον θησαυρισμάτων·
χαίρε, κιβώτιον δωρημάτων.
Χαίρε, ο πλανήτης νοητού στερεώματος·
χαίρε, ο οπλίτης ουρανίου στρατεύματος.
Χαίρε, σκεύος το ουρανότευκτον·
χαίρε, οίκημα το χρυσόπαστον.
Χαίρε, ο της Εγκλείστρας ερημίτης πελεκάν·
χαίρε, ότι ευχαίς σου εκδιώκεται σατάν.
Χαίρε, της Κύπρου η σωτηρία·
χαίρε, της Πάφου η βακτηρία.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Πύρινος ώφθης στύλος ανυψούμενος άνω και αιθέρας ουρανού διανοίγων· και εν Παραδείσου όθεν μοναίς περιπολεύων Νεόφυτε όσιε, αίτησαι του δοθήναι και ημίν τους στεφάνους των νύν τη Τριάδι εν φωναίς βοώντων.
Αλληλούϊα.
Ρίζα αγιωτάτη εν Εγκλείστρα τραφείσα εφάνης ω Νεόφυτε θεία και εξ αυτής θαυμαστώς, πολύκλαδον δένδρον και ευθαλές ανεβλάστησε, δι’ ού σκέπονται οι υμνούντες.
Χαίρε, νέκταρ το σωτήριον·
χαίρε, στόμα το ευδίνητον.
Χαίρε, νάπα η πολύκαρπος αναψύχουσα πιστούς·
χαίρε, χαίρε ανατολή φωτόμορφος οδηγήσασα πολλούς.
Χαίρε, δένδρον των χαρισμάτων·
χαίρε, οίκος των ιαμάτων.
Χαίρε άρωμα της Χάριτος·
χαίρε, όχημα του Πνεύματος.
Χαίρε, ανθέ ροδωνίας ευώδης·
χαίρε, ψαλτήρ υμνωδίας ηχώδης.
Χαίρε, είσοδος δεομένων·
χαίρε, έξοδος σωζομένων.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Σώσον Έγκλειστε κόσμον εκ δεινής τυρρανίδος ευχαίς σου προς Κτίστην πάντων· και την ποίμνην Κυπρίων και νύν ευλογίαις ταίς σαίς ωράϊσον και σύναψον αυτήν προς ουράνιον ποίμνην ίνα κράζωμεν τώ Δεσπότη.
Αλληλούϊα.
Τείχος εί των παρθένων και οσίων το κλέος, Νεόφυτε το κάλλος Εγκλείστρας· διό, προϊών προς ημάς, απορούντας, ευχαίς σου περιτείχισον, και λύτρωσον πάντας κολαστηρίων τους προσφέροντας τον ύμνον.
Χαίρε, διάσωσμα Ορθοδόξων·
χαίρε, φίμωτρον κακοδόξων.
Χαίρε, βίβλος θεολογίας·
χαίρε, όργανον σωτηρίας.
Χαίρε, κήπος των χαρισμάτων·
χαίρε, λύσις αμπλακημάτων.
Χαίρε, λύχνος ανάπτων και φωτίζων τον κόσμον·
χαίρε, δι’ ού ευλογείται ο Δεσπότης των όλων.
Χαίρε, ύδωρ παρηγορίας·
χαίρε οίνος θεογνωσίας.
Χαίρε, πρόβατον ακακίας·
χαίρε, λήριον ευδοκίας.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Ύψωσον Ορθοδόξων το της πίστεως σθένος απέναντι αιρέσεων Πάτερ· και δυνάμωσον πάντας ημάς εν ταίς μάχαις προς σατάν τον αλάστορα ίνα ταίς αυτού παντοίαις πλεκτάναις ρυσθέντες, σήν μνήμην καταστέψομεν βοώντες·
Αλληλούϊα.
Φωταυγής και φωσφόρος επεφάνη τοίς πάσι, η μνήμη του κλεινού Νεοφύτου· και ώσπερ λύχνος λαμπρός οδηγεί προς χώραν ουρανού άπαντας, τους θέλοντας κομίζειν σωτηρίαν και βοώντας τώ Εγκλείστω ταύτα.
Χαίρε, θλιβομένων παραμυθία·
χαίρε, διωκομένων η προστασία.
Χαίρε, όχημα θεήλατον·
χαίρε, κήρυγμα θειότατον.
Χαίρε, της Εγκλείστρας ο υψιπέτης αετός·
χαίρε, των δαιμόνων καθαιρέτης ο δεινός.
Χαίρε, λύχνε αγιότητος·
χαίρε, θρόνε οσιότητος.
Χαίρε, ακροατής του Λόγου·
χαίρε, ο θεατής των άνω.
Χαίρε, θείας Εγκλείστρας ο θεόπνευστος πύκτης·
χαίρε, νήσου αγίας ο θερμότατος ρύστης.
Χαίροις πάτερ Νεόφυτε.
Χώρα Κυπρίων Πάτερ, και Εγκλείστρα συμφώνως, τιμώσι εν συνάξει σήν μνήμην· και τα πλήθη Κυπρίων και νύν, χοροστασίαν ιεράν καταρτίζουσι και πανήγυριν πνευματικήν επιτελούντες βοώσι εν πίστει·
Αλληλούϊα.
Ψάλλοντες τα σά έργα και εξαίσια Πάτερ, τιμώμέν σε Νεόφυτε θείε· εν τούτοις γάρ, πάντες ημείς εν θλίψεσιν ανάψυξιν εύρωμεν, και κουφισμόν εκ πάσης περιστάσεως, διό απαύστως σοι βοώμεν.
Χαίρε, άγγελε της ειρήνης·
χαίρε, νέκταρ αγαθωσύνης.
Χαίρε, κλήμα κιρνών της αγάπης τον οίνον·
χαίρε, ότι εν τώ βίω σου ευωδίασας ως κρίνον.
Χαίρε, παλάτιον παρθενίας·
χαίρε, σύντριμμα θυμηδίας.
Χαίρε, Εγκλείστρας η φίλεργος μέλισσα·
χαίρε, ο μέλιτι τρέφων άπαντας.
Χαίρε, λαμπτήρ των οδοιπορούντων·
χαίρε, φωστήρ των θεολογούντων.
Χαίρε, Κυπρίων η ελπίς·
χαίρε, Παφίων ο αστήρ.
Χαίροις, πάτερ Νεόφυτε.
Ω Νεόφυτε θείε, της Εγκλείστρας το κλέος και Κύπρου ο πολύφωτος φάρος· (τρίς) ευχαίς σου προς Κτίστην και νύν, τους δήμους Κυπρίων διάσωζε, και χάριζε λαώ σου την ειρήνην των βοώντων απαύστως·
Αλληλούϊα.
Ύμνον προσάδει σοι Νεόφυτε, Λοΐζος.
διό, παράσχου αυτώ την σωτηρίαν.
Εποιήθη εν Θεσσαλονίκη μηνί Οκτωβρίω, σωτηρίω έτει 1980.
Ο ποιήσας Λοΐζος Νικολάου.
