Από τις εκδόσεις Ακρίτας κυκλοφορεί το νέο βιβλίο του Γιώργου Κόρδη, «Μυστράς. Τότε που οι Εικόνες…».
Πρόκειται για έναν οδηγό για την ανακάλυψη των θησαυρών που κρύβουν οι Εικόνες του Μυστρά. Στο βιβλίο αυτό οι Εικόνες περιγράφονται και αναλύονται εικαστικά και θεολογικά. Όπως θα πει στη συνέχεια ο Καθηγητής Γιώργος Κόρδης, αφορμή για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου αποτέλεσε μία εκδρομή με τους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στη συνέντευξη που έδωσε στην Πεμπτουσία αποκαλύπτει πως η εκδρομή έγινε βιβλίο, καθώς και πως οι αγιογραφίες του Μυστρά αποτελούν πραγματικό σχολείο για τον αγιογράφο αλλά μπορούν να εμπνεύσουν ακόμη και καλλιτέχνες που δεν ενδιαφέρονται για την βυζαντινή αγιογραφία!
Ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου, Ζωγράφος, Εικονογράφος και Συγγραφέας Γιώργος Κόρδης, μίλησε στην Πεμπτουσία για το νέο του βιβλίο.
-Πώς γράφτηκε αυτό το βιβλίο;
Με ποια αφορμή;
Το βιβλίο γράφτηκε μετά από πολλές επισκέψεις που έκανα στο παρελθόν στην καστροπολιτεία του Μυστρά, που πάντα με ενέπνεε με την ατμόσφαιρα της και με τι πανέμορφες εκκλησίες της, που αποτελούν μια σύνοψη της ιστορίας της εκκλησιαστικής τέχνης από το 13ο μέχρι τον 15ο αι. Αφορμή για να γραφτεί το βιβλίο υπήρξε μια εκδρομή που κάναμε με τη Θεολογική σχολή Αθηνών εκεί. Οπότε στην παρουσίαση της ζωγραφικής στους φοιτητές, μας γεννήθηκε η ιδέα να γίνει βιβλίο προκειμένου κι άλλοι άνθρωποι να μπορούν να έχουν πρόσβαση στην ανάγνωση αυτή, ειδικοί αλλά και μη στην βυζαντινή ζωγραφική.
-Σε ποιους απευθύνεται;
Το βιβλίο όπως είπα απευθύνεται στο ευρύ κοινό, αφού ο καθένας μπορεί να το προσεγγίσει και να κατανοήσει το πως είναι δομημένη η βυζαντινή ζωγραφική μέσα στις εκκλησίες του Μυστρά και να εννοήσει ότι η ζωγραφική αυτή αποτελεί ένα αισθητικό σύστημα που στοχεύει στο να εκφράσει το πνεύμα της ορθόδοξης εκκλησίας, αλλά και κυρίως να αισθητοποιήσει την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, το πως δηλαδή η Εκκλησία κατανοεί τις σχέσεις μεταξύ Θεού και ανθρώπου αλλά και ανθρώπου με άνθρωπο.
Φυσικά το βιβλίο έχει και πιο ειδικό κοινό, αυτό των καλλιτεχνών αγιογράφων και γενικότερα εικαστικών καλλιτεχνών, αφού παρέχει τη δυνατότητα μιας εσωτερικής ανάγνωσης του βυζαντινού ζωγραφικού συστήματος από έναν ομότεχνό τους. Θεωρώ πως θα’ ταν χρήσιμο να διαβαστεί το βιβλίο από τους καλλιτέχνες που συνήθως δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη βυζαντινή ζωγραφική, θεωρώντας την ως ένα παρωχημένο ζωγραφικό σύστημα. Ίσως να αναθεωρήσουν πολλά μετά την ανάγνωση του…
-Πιστεύετε ότι οι εικόνες της εποχής εκείνης (των εκκλησιών στο Μυστρά), μπορούν να αποτελέσουν έμπνευση για έναν αγιογράφο σήμερα;
Ασφαλώς οι αγιογράφοι μπορούν να εμπνευστούν από τις εκκλησιές του Μυστρά και τη ζωγραφική τους. Όπως ανέφερα ήδη η ζωγραφική των εκκλησιών του Μυστρά αποτελεί μια σύνοψη της Βυζαντινής ζωγραφικής από το 12ο έως τον 15ο αι. και μάλιστα με εξαιρετικής ποιότητας δείγματα. Χαρακτηριστικό είναι πως βλέπουμε στις εκκλησίες αυτές εξέλιξη και πορεία στη ζωγραφική κι όχι στατική αντιγραφή και επανάληψη. Οπότε ο Μυστράς είναι ένα μάθημα για τους αγιογράφους αφού μπορούν εκεί να δουν τη δυναμική πορεία της παράδοσης και να σπουδάσουν τους περίπλοκους και αραιότατους τρόπους με τους οποίους ομότεχνοι τους στο παρελθόν, απέδωσαν τις ιερές μορφές του Χριστού και των αγίων της εκκλησίας. Ο Μυστράς είναι σχολείο αληθινό.
