Ο Άγιος Νεομάρτυς και Ιερομάρτυς Γαβριήλ, Αρχιεπίσκοπος Σερβίας

13 Δεκεμβρίου 2014

Μαρτύρησε στην Προύσα στις 13 Δεκεμβρίου 1659

Επειδή, λόγω της Τουρκοκρατίας, το πατριαρχείο της Σερβίας, όπως και τα άλλα Πατριαρχεία, βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση και χρωστούσαν πολλά χρήματα, ο Πατριάρχης Γαβριήλ ξεκίνησε μια περιοδεία στις παραδουνάβιες ηγεμονίες Μολδαβία και Βλαχία καθώς και στην ομόδοξη Ρωσία, μήπως και συγκεντρώσει κάποια χρήματα, ώστε να στηριχθεί το Πατριαρχείο.

Ενώ βρισκόταν σ’ αυτή την περιοδεία ζητείας, κάποιος καιροσκόπος κληρικός ονόματι Μάξιμος βρήκε την ευκαιρία και άρπαξε τον Πατριαρχικό θρόνο. Επιστρέφοντας ο Αρχιεπίσκοπος Γαβριήλ βρήκε στη θέση του τον Μάξιμο. Σαν να μην έφτανε αυτό, για να στερεωθεί στον θρόνο ο Μάξιμος αλλά και για να εξοντώσει τον Αρχιεπίσκοπο Γαβριήλ, πήγε στην Προύσα όπου τότε βρισκόταν ο σουλτάνος με τον βεζύρη του και κατηγόρησε ψευδώς τον ευλογημένο Γαβριήλ ότι συνομωτεί κατά του σουλτάνου.

Όπως ήταν φυσικό ο βεζύρης διέταξε να φέρουν μπροστά του τον Αρχιεπίσκοπο. Αφού εξέτασε με σχολαστικότητα την υπόθεση,κατάλαβε την αθωότητα του Αρχιεπισκόπου. Παρ’ όλα αυτά όμως του είπε :

Επειδή κατηγορήθηκες για συνομωσία, σύμφωνα με τους νόμους πρέπει να καταδικαστείς σε θάνατο. Εκτός εάν αφήσεις την πίστη σου και γίνεις μουσουλμάνος. Τότε όχι μόνο θα σου χαρίσω τη ζωή αλλά θα σου δώσω και το μεγαλύτερο αξίωμα του βασιλείου μας και θα περάσεις ζωή χαρισάμενη και δοξασμένη.

Μόλις τ’ άκουσε αυτά ο Άγιος χωρίς να τα περιμένει του απάντησε με θάρρος :

Το ότι είμαι αθώος, ως προς αυτή την κατηγορία της συνομωσίας, το καταλαβαίνει ο καθένας. Διότι ο κατήγορός μου θέλει να με βγάλει από τη μέση για να πάρει την επαρχία μου. Γι’ αυτό αδίκως θανατώνομαι. Όσον αφορά όμως το ν’ αφήσω την πίστη μου και να γίνω μουσουλμάνος, για να γλυτώσω τον θάνατο, δεν πρόκειται να το δεχθώ ποτέ, όσο έχω τα λογικά μου. Είμαι έτοιμος να υπομείνω με τη δύναμη του Χριστού μου, μύρια βάσανα και να πεθάνω για την αγάπη Του όχι μια φορά αλλά εκατό, αν είναι δυνατόν. Τα δε αξιώματα και τα τιποτένια καλά που μου τάζεις, κρατήστε τα για σας.

Τότε πήραν τον Άγιο οι βασανιστές και άρχισαν να τον παιδεύουν για να αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος όμως τα δεχόταν όλα με μεγάλη χαρά και υπομονή, διότι αξιωνόταν να πάσχει για τον Χριστό, όπως κι Εκείνος έπαθε γι’ αυτόν.

Τελικά βλέποντας ότι δεν επρόκειτο να τον μεταπείσουν, τον απαγχόνισαν στην Προύσα κι έτσι ο Άγιος ιερομάρτυς Γαβριήλ έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Η αποτίμηση της συμβολής του κλήρου στην Επανάσταση 15 Σεπτεμβρίου 2021 Από τα παραπάνω γίνεται σαφές πως σημαντικός αριθμός κληρικών έλαβε μέρος στις επαναστατικές κινήσεις και μάλιστα από διάφορα μέτωπα. Υπήρξαν κληρικοί που εργάστηκαν για την πνευματική και εθνική αφύπνιση του λαού, όπως ο Άνθιμος Γαζής, ο Θεόφιλος Καίρης κ. α. Κάποιοι κληρικοί ενίσχυσαν τον αγώνα στο διοικητικό μέρος, όπως έγινε με τον Παλαιών Πατρ...
Μια αρχαία μαρτυρία για την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου 2021 Ο επόμενος λόγος του αγίου Σωφρονίου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και στην Αγίαν Ανάσταση αποτελεί μίαν αρχαία και αυθεντική μαρτυρία περί της πρωίμου τιμής του Τιμίου Σταυρού και της εορτής της Υψώσεώς του, όταν ακόμη ο έν λόγω εορτασμός ήταν άρρηκτα ενωμένος με την επέτειο των Εγκαινίων του Ναού τής Αναστάσεως και κατ' ...
Ο Σταυρός ως μέσον αγιασμού και μεταμόρφωσης του κόσμο 13 Σεπτεμβρίου 2021 Διά του σταυρού ο Χριστός αγίασε το σώμα του —κρίκο σύνδεσης με τον κόσμο. Απέκρουσε τους πειρασμούς που του έστελνε ο κόσμος, να γευθεί δηλαδή τις ηδονές, ικανοποιώντας υπέρμετρα τις ανάγκες του ή αποφεύγοντας τον πόνο και το θάνατο. Αν, κατά τον ίδιο τρόπο, απωθήσουμε τους πειρασμούς της αμαρτίας και υπομείνουμε καρτερικά τις οδύνες του θανάτου, ...
Η εξιλέωση της ντροπής 12 Σεπτεμβρίου 2021 Ο στρατός μας είχε φύγει· κι ο Πλαστήρας. Η Σμύρνη ήταν ανυπεράσπιστη στα χέρια των Τούρκων. Κι όμως δεν τολμούσον να την πειράξουν. Δεν ήταν δυνατό να τολμήσουν όσο ζούσε ένας άνθρωπος. Δεν κρατούσε στα χέρια του τη στραταρχική ράβδο· ούτε ήταν ζωσμένos με φυσεκλίκια. Τα ράσα ανέμιζαν στο στήθος του και η ποιμαντορική ράβδος ήταν το όπλο του. Ήταν...
Η μάχη της Πέτρας. Η τελευταία μάχη για την ελληνική ανεξαρτησία 12 Σεπτεμβρίου 2021 Η Μάχη της Πέτρας υπήρξε η τελευταία μάχη του Αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έλαβε χώρα στις 12 Σεπτεμβρίου 1829 στην Πέτρα της Βοιωτίας, μεταξύ Θήβας και Λιβαδειάς. Την εποχή εκείνη ήταν μία στενή δίοδος, που σχημάτιζαν οι όχθες της Λίμνης Κωπαΐδας και το βουνό Ζαγαρά (Ελικών). Επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων ήταν ο Δημήτριος Υψηλάντης, π...