Ο Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ο Καραμάνος

6 Δεκεμβρίου 2014

Μαρτύρησε στη Σμύρνη στις  6 Δεκεμβρίου 1657

Ο νεομάρτυρας Νικόλαος Καραμάνος ήταν έγγαμος και ζούσε στη Σμύρνη. Κάποτε έγινε κάποιο σκάνδαλο κι ο Νικόλαος πάνω στον θυμό του είπε ότι θα γίνει Τούρκος. Οι Τούρκοι που παρευρίσκονταν τον άρπαξαν αμέσως στον κριτή μαρτυρώντας πως είπε ότι θα γίνει Τούρκος. Ο κριτής τον ρώτησε αν είναι έτσι τα πράγματα αλλά ο Νικόλαος του απάντησε :

Μη γένοιτο ποτέ εγώ να αρνηθώ τον ποιητή και σωτήρα μου, τον αληθινό Θεό, που πρόκειται να κρίνει ζώντας και νεκρούς και να αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του.

Ο κριτής τότε έδωσε εντολή να τον δείρουν σκληρά, πιέζοντάς τον συνέχεια να αρνηθεί τον Χριστό. Ο μάρτυς όμως υπέμενε με ανδρεία το βασανιστήριο, επικαλούμενος το σωτήριο όνομα του Χριστού.Τον κράτησαν στη φυλακή, δέρνοντάς τον πρωί και βράδυ, χωρίς ψωμί και νερό κι όταν είδαν ότι η γνώμη του ήταν αμετάθετη, τον οδήγησαν μπροστά στον κριτή, που πάσχισε πάλι να τον μεταστρέψει με φοβέρες ή με κολακείες. Ο Άγιος ακλόνητος έλεγε μόνο :

Κι αν με ρίξετε στη θάλασσα κι αν στη φωτιά με κάψετε κι αν σε λεπτά κομμάτια με κόψετε, εγώ τον γλυκύτατό μου Ιησού δεν τον αρνούμαι.

Τότε ό κριτής διέταξε να του κάνουν περιτομή με τη βία και αυτό έκαναν οι ασεβείς, αφού του έδεσαν τα χέρια και τα πόδια σε ένα στύλο. Ο μάρτυς όμως φώναζε συνεχώς :

Τι με κόβετε; Εγώ Χριστιανός είμαι, τον Χριστό μου πιστεύω Θεό αληθινό, Τούρκος δεν γίνομαι.

Βλέποντας ο κριτής πως ούτε με την περιτομή κατόρθωσε τίποτε διέταξε να τον ρίξουν στη φυλακή και να τον βασανίσουν.

Τριανταέξι ημέρες τον παίδεψαν, ακόμα και οι ξένοι που βρίσκονταν στη Σμύρνη συγκλονίστηκαν από τα φρικτά βασανιστήρια. Και ο Άγιος υπέμενε χαίρων που αξιώθηκε να βασανιστεί για το Άγιο όνομα του Χριστού.

Τελικά ο κριτής όρισε να τον κρεμάσουν και ο αοίδιμος έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου. Ήταν 34 ετών.

Άφησαν το σεβάσμιο λείψανο τρεις ημέρες στην αγχόνη. Μετά το έδεσαν από τα πόδια και αγγάρευσαν κάποιους Χριστιανούς να το ρίξουν στη θάλασσα.

Οι Φράγκοι που βρίσκονταν τότε στη Σμύρνη δωροδόκησαν τους Τούρκους και ανέσυραν το τίμιο λείψανο από τη θάλασσα και το έστειλαν στην χώρα τους, όπου και το τίμησαν, εις δόξαν Θεού.

Ο Άγιος μαρτύρησε στις 19 Μαρτίου, Μ. Πέμπτη, στα Συναξάρια όμως η μνήμη του τιμάται στις 6 Δεκεμβρίου.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Η «Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών» 8 Φεβρουαρίου 2019 Η «Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών» είναι συλλογή πατερικών κειμένων, τα οποία έχουν ένα ιδιαίτερο περιεχόμενο. Το περιεχόμενο αυτό αναφέρεται στη μυστική, δηλ. εσωτερική ψυχική εργασία της καθάρσεως του νου και της καρδίας. Γι’ αυτό τα πατερικά κείμενα της «Φιλοκαλίας» παρουσιάζουν διαστάσεις και όψεις της μυστικής θεολογίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. ...
Ο Άγιος Νεομάρτυς Αναστάσιος από το Ναύπλιο 1 Φεβρουαρίου 2019 Μαρτύρησε στο Ναύπλιο την 1η Φεβρουαρίου 1655 Ο Άγιος Νεομάρτυς Αναστάσιος καταγόταν από το Ναύπλιο και ζούσε εκεί, ήταν δε πολύ καλός ζωγράφος. Αρραβωνιάστηκε τη θυγατέρα ενός Χριστιανού αλλά μετά από λίγες ημέρες έμαθε κάποια σφάλματα για την αρραβωνιαστικιά του και διέλυσε τον αρραβώνα. Οι συγγενείς της κοπέλας τότε του έκαναν μάγια, για να ...
Λόγος Στ΄: Λόγος ελεγκτικός κατά της πλάνης των Αγαρηνών και εκείνου που την επινόησε 11 Ιανουαρίου 2019 Λόγος Στ΄: Λόγος ελεγκτικός κατά της πλάνης των Αγαρηνών και εκείνου που την επινόησε, του Μωάμεθ του κυνός Κατά το μέτρο της ευσεβούς δυνάμεως που υπάρχει μέσα μου, και με την χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχουμε ήδη στηλιτεύσει την βλαβερή πίστη των Ιουδαίων αλλά και την ελληνική ασέβεια και τις λατινικές αιρέσεις . Αν παραλείψουμε όμως την στηλίτευ...
Ο Άγιος νεομάρτυρας Εφραίμ ο Νεοφανής 3 Ιανουαρίου 2019 Για τον Άγιο αυτόν Νεομάρτυρα δεν γνωρίζαμε τίποτε μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 1950, οπότε και φανέρωσε τον τόπο της ταφής του, στην αρχαία Μονή του Ευαγγελισμού, στο όρος Αμώμων (Πεντέλη), στην Νέα Μάκρη Αττικής. Από το 1965 μέχρι σήμερα, ο Άγιος εμφανίσθηκε πολλές φορές σε μοναχές της μονής ή σε προσκυνητές, στον ύπνο τους ή μπροστά τους, καλυπτόμενος...
Το έθιμο των Καλάντων 23 Δεκεμβρίου 2018 Το ‘Δωδεκαήμερο’ είναι λαογραφικός όρος, στον νεοελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό,  που αναφέρεται στις δώδεκα μέρες από την παραμονή των Χριστουγέννων ως το πρωί των Φώτων. Είναι μια έννοια χρονική και δεισιδαιμονική, που την γνωρίζουν και τη χρησιμοποιούν τόσο οι Έλληνες από τα βυζαντινά χρόνια όσο και άλλοι χριστιανικοί λαοί από το μεσαίωνα. Ση...