Ο Άγιος Νεομάρτυς και Ιερομάρτυς Γαβριήλ

3 Δεκεμβρίου 2015

Μαρτύρησε στην Προύσα στις 3 Δεκεμβρίου 1659

Ένώ ο Άγιος ήταν Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας συνέβη να μαρτυρήσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Παρθένιος ο Γ’, στις 24 Μαρτίου 1657, τον οποίο διαδέχθηκε στον Πατριαρχικό θρόνο. Επειδή όμως ο Άγιος δεν είχε μεγάλη μόρφωση, παραιτήθηκε και ζούσε πλέον ησυχάζοντας στην Προύσα.

Εκεί έτυχε να βαπτίσει ένα Εβραίο που πίστεψε στον Χριστό με αποτέλεσμα να οργισθούν οι άλλοι Εβραίοι και να ζητούν να τον εκδικηθούν.

Όταν κάποτε επισκέφθηκε την Προύσα ο σουλτάνος με τον βεζίρη, βρήκαν την ευκαιρία να κατηγορήσουν τον Άγιο πως βάφτισε κάποιον Τούρκο, πράγμα που συνεπαγόταν θανατική καταδίκη. Αμέσως ο βεζίρης διέταξε να φέρουν τον Άγιο μπροστά του. Χωρίς να εξετάσει την υπόθεση του λέει με μεγάλο θυμό :

Επειδή τόλμησες να βαφτίσεις Τούρκο, είσαι άξιος θανάτου και πρέπει να κρεμαστείς. Εκτός μόνο αν θέλεις να τουρκέψεις και έτσι να σου χαρίσουμε τη ζωή και να σου δώσουμε μεγάλες τιμές και δόξες, ώστε να γίνεις σπουδαίος και μεγάλος σε ολόκληρο το βασίλειο.

Ο Άγιος με παρρησία τους απάντησε :

Εγώ δεν βάφτισα Τούρκο. Όλα αυτά είναι συκοφαντίες των Εβραίων εξαιτίας της κακίας τους. Είναι γνωστό σε όλους, και εσείς οι ίδιοι το γνωρίζετε πολύ καλά, ότι το γένος των Εβραίων από παλιά μας κατατρέχει και όπως θανάτωσαν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, έτσι κι εμάς τους Χριστιανούς, αν μπορούσαν, θα μας θανάτωναν όλους. Αδίκως λοιπόν ταλαιπωρούμαι. Όσο για να αφήσω την πίστη μου και να γίνω Τούρκος για να γλυτώσω τη ζωή μου, δεν πρόκειται με κανένα τρόπο στον αιώνα να αρνηθώ τον γλυκύτατό μου Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό. Είμαι έτοιμος να πεθάνω όχι μία φορά αλλά εκατό, αν είναι δυνατόν, για το όνομά Του.

Ο βεζίρης τότε διέταξε να τον φυλακίσουν και να τον βασανίζουν μέχρις ότου τον κάνουν με τη βία να δεχθεί το ισλάμ. Ο ευλογημένος όμως στρατιώτης του Χριστού έμεινε σταθερός στην πίστη, παρά τα φρικτά βασανιστήρια, υπομένοντάς τα όλα με χαρά, δοξάζοντας τον Θεό και παρακαλώντας Τον να τον ενδυναμώνει.

Βλέποντας οι βασανιστές τη σταθερότητά του το ανήγγειλαν στον βεζίρη και εκείνος όρισε να τον κρεμάσουν.

Χαίροντας Άγιος οδηγήθηκε από τον δήμιο στον τόπο της καταδίκης όπου απαγχονίστηκε και έτσι έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Η «Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών» 8 Φεβρουαρίου 2019 Η «Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών» είναι συλλογή πατερικών κειμένων, τα οποία έχουν ένα ιδιαίτερο περιεχόμενο. Το περιεχόμενο αυτό αναφέρεται στη μυστική, δηλ. εσωτερική ψυχική εργασία της καθάρσεως του νου και της καρδίας. Γι’ αυτό τα πατερικά κείμενα της «Φιλοκαλίας» παρουσιάζουν διαστάσεις και όψεις της μυστικής θεολογίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. ...
Ο Άγιος Νεομάρτυς Αναστάσιος από το Ναύπλιο 1 Φεβρουαρίου 2019 Μαρτύρησε στο Ναύπλιο την 1η Φεβρουαρίου 1655 Ο Άγιος Νεομάρτυς Αναστάσιος καταγόταν από το Ναύπλιο και ζούσε εκεί, ήταν δε πολύ καλός ζωγράφος. Αρραβωνιάστηκε τη θυγατέρα ενός Χριστιανού αλλά μετά από λίγες ημέρες έμαθε κάποια σφάλματα για την αρραβωνιαστικιά του και διέλυσε τον αρραβώνα. Οι συγγενείς της κοπέλας τότε του έκαναν μάγια, για να ...
Λόγος Στ΄: Λόγος ελεγκτικός κατά της πλάνης των Αγαρηνών και εκείνου που την επινόησε 11 Ιανουαρίου 2019 Λόγος Στ΄: Λόγος ελεγκτικός κατά της πλάνης των Αγαρηνών και εκείνου που την επινόησε, του Μωάμεθ του κυνός Κατά το μέτρο της ευσεβούς δυνάμεως που υπάρχει μέσα μου, και με την χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχουμε ήδη στηλιτεύσει την βλαβερή πίστη των Ιουδαίων αλλά και την ελληνική ασέβεια και τις λατινικές αιρέσεις . Αν παραλείψουμε όμως την στηλίτευ...
Ο Άγιος νεομάρτυρας Εφραίμ ο Νεοφανής 3 Ιανουαρίου 2019 Για τον Άγιο αυτόν Νεομάρτυρα δεν γνωρίζαμε τίποτε μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 1950, οπότε και φανέρωσε τον τόπο της ταφής του, στην αρχαία Μονή του Ευαγγελισμού, στο όρος Αμώμων (Πεντέλη), στην Νέα Μάκρη Αττικής. Από το 1965 μέχρι σήμερα, ο Άγιος εμφανίσθηκε πολλές φορές σε μοναχές της μονής ή σε προσκυνητές, στον ύπνο τους ή μπροστά τους, καλυπτόμενος...
Το έθιμο των Καλάντων 23 Δεκεμβρίου 2018 Το ‘Δωδεκαήμερο’ είναι λαογραφικός όρος, στον νεοελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό,  που αναφέρεται στις δώδεκα μέρες από την παραμονή των Χριστουγέννων ως το πρωί των Φώτων. Είναι μια έννοια χρονική και δεισιδαιμονική, που την γνωρίζουν και τη χρησιμοποιούν τόσο οι Έλληνες από τα βυζαντινά χρόνια όσο και άλλοι χριστιανικοί λαοί από το μεσαίωνα. Ση...