Χαιρετισμοί

22 Μαρτίου 2018

Α΄ Στάση

Πάλλευκες καί μοβ
Πρώτων Χαιρετισμώνε
οι βιολετούλες

προς Εκείνην που
σύγκορμη πήρε Φωτιά
και δεν εκάη.

Β΄ Στάση

Αναβιώνω
τους καημούς της ἌνοιξΆης
χαριέστατους
βιδωμένους άγγελους
στα δεν και στα γιατί μου.

Κι αν μέσα βρέχει
νεουργείς τις πιο παλιές
των αισθήσεων
καθώς την ωραιότη
ποτέ μου δεν έμαθα.

Γ΄ Στάση

Στο πούσι απόψε
αχρείων ψελλίσματα
ορθώνουν μπόι
και στην πολυκοσμία
τα λόγια μου τα χάνω

ώσπου προκύπτουν
Ρωμανού μελίσματα
ανθοί του Μάρτη
άνοιξη ορθάνοιχτη
όλο χαρές και χάρες.

Δ΄ Στάση

Ενώπιόν της
προσδοκώ τις λέξεις μου
εκ του μη όντος
να τις κάμω ποίημα
αθανατίζοντάς τες

και τότε νάτες
συνωδίες των φίλων
δεκαοχτούρες
σηκώνουν το καπάκι
τής παραμέσα μνήμης.

Στο βάθος νερά
εορτών απόκερα
θραύσματα τζαμιού.
Των λυπηρών η θέα
δεν είναι για χόρταση.

Δεν απελπίζω.
Κρατάω αναμμένα
τα σώματα πορείας.
Η κρυφή σου Αράχνη
έχει κι αυτή ψυχούλα.

(Μεγάλη Σαρακοστή 2008)

[Από τον συγκεντρωτικό τόμο των ποιητικών συλλογών του Παναγιώτη Καποδίστρια, Καμένες πεταλούδες, εκδ. επί-γνωση Σταμούλης, Θεσσαλονίκη 2010, σσ. 438-440.]