Εννοιολογική Προσέγγιση του Όρου «Μάνατζμεντ»
Η απόπειρα εννοιολογικής προσέγγισης του όρου «μάνατζμεντ» με τη βοήθεια ενός κατάλληλου λεξικού οδηγεί στο συμπέρασμα πως πρόκειται για «την ικανότητα διοικήσεως, την εκτελεστική ικανότητα ή πράξη, την τέχνη ή τον τρόπο διαχειρίσεως, ελέγχου ή καθοδηγήσεως[1]». Συνάγεται λοιπόν, το συμπέρασμα ότι η έννοια του μάνατζμεντ εμπεριέχει την έννοια της διοίκησης ή ακόμα και την υπερβαίνει[2].
Είναι γεγονός ότι το διαφορετικό κριτήριο, επί τη βάσει του οποίου άρχεται κανείς για να προσεγγίσει την έννοια της διοίκησης, οδήγησε και στη διαμόρφωση μιας πληθώρας διαφορετικών ορισμών της. Ωστόσο, θα μπορούσε κανείς να διαπιστώσει τη γενική συμφωνία μεταξύ των σχετικών επιστημόνων ότι ως διοίκηση ορίζεται «η εξειδικευμένη ανθρώπινη δραστηριότητα, που γίνεται στο πλαίσιο μιας οργανωμένης συλλογικής προσπάθειας και επιδιώκει την πραγματοποίηση, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, κάποιου κοινού σκοπού, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων μέσων, μέσα από λειτουργίες, όπως είναι ο προγραμματισμός, η οργάνωση, η διεύθυνση, ο συντονισμός και ο έλεγχος[3]». Αν λοιπόν, το μάνατζμεντ σχετίζεται με την άσκηση διοίκησης, τότε ο μάνατζερ είναι το άτομο που ασκεί διοίκηση. Η επιτελική μάλιστα, θέση από την οποία ο μάνατζερ καλείται να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, τού προσδίδει αναμφισβήτητα την ιδιότητα του προϊσταμένου. Το ουσιώδες δε χαρακτηριστικό αυτής της ιδιότητας, το οποίο τον διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα, μη ασκούντα διοίκηση μέλη μιας ομάδας, είναι ότι αναλαμβάνει να πραγματοποιήσει έργο χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις και τις ιδιότητες άλλων, των υφισταμένων του[4].
