Το τραπέζι της γιαγιάς

 
Παιδικά / Ιστορίες και Παραμύθια

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ο Μανολάκης ακούμπησε το κεφάλι του στα γόνατα της γιαγιάς.

– Γιαγιά πονάν τα πόδια σου; Θα σε βοηθήσω να μαζέψουμε το τραπέζι.

Η γιαγιά ήταν φοβερή μαγείρισσα! Όλοι απολάμβαναν τα φαγητά της και την επαινούσαν. Ο Μανολάκης πάντα, όταν ήταν σπίτι της, πρόσεχε το κέφι και το μεράκι της. Όμως η γιαγιά δοκίμαζε πολύ από τα φαγητά της, ειδικά τα γλυκά. Γι’ αυτό ο παππούς τη μάλωνε πότε-πότε… Όχι από θυμό αλλά από αγάπη κι ας παρεξηγιόταν εκείνη. Φοβόταν για τα πόδια της που της πονούσαν τελευταία πολύ.

Μη φανταστείτε πως η γιαγιά ήταν πολύ μεγάλη γιαγιά. Ήταν νέα ακόμα και δραστήρια κι αγαπούσε πολύ τη δουλειά της. Ήταν γελαστή, φεγγαροπρόσωπη και στρουμπουλή κι ο παππούς τη φώναζε αγαπημένα «πατατούλα», όταν ήθελε να την πειράξει. Για όλους είχε ένα χαμόγελο αλλά το καλύτερο το κρατούσε όταν ικανοποιημένη άκουγε: «Υπέροχο το φαγητό!» ή «Γιαγιά, έχει άλλο;».

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πως τα κυριακάτικα ή τα γιορτινά τραπέζια ήταν τα καλύτερα της γιαγιάς. Κι η χαρά της ήταν ακόμα μεγαλύτερη, γιατί έβλεπε και τα πέντε παιδιά της μαζεμένα, άλλα παντρεμένα κι άλλα όχι και φυσικά τον Μανολάκη, που πάντα τον «συμβουλευόταν» για το μενού. Η μαμά του και ο μπαμπάς του περίμεναν πώς και πώς αυτές τις μέρες, που η γιαγιά έδινε τον καλύτερο εαυτό της.

– Και συ και τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν πως πρέπει να προσέχεις περισσότερο την υγεία σου.

– Μα είναι τα γενέθλια του Μανολάκη!

Ο παππούς πάντα μάλωνε τη γιαγιά για την αδυναμία στα παιδιά της και τις υπερβολές της. Τελευταία όμως ανησυχούσε και η μαμά. Και συζητούσαν με τον μπαμπά του Μανολάκη για τα πρησμένα πόδια της γιαγιάς. Το ποτήρι όμως ξεχείλισε σε κείνα τα γενέθλια, όταν εμφανίστηκε η τούρτα «κουτσουρεμένη».

– Όχι, μητέρα, δε θα φάει τούρτα, γιατί τον κακομαθαίνεις.

Κι ο παππούς κοιτούσε τη γιαγιά επιτιμητικά και…

– Μα ήταν του Μανολάκη και ήθελε να τη δοκιμάσει πριν απ’ όλους… έκλεισε η πόρτα της κουζίνας απότομα, γιατί ο παππούς στενοχωρήθηκε πολύ με τη «δοκιμή» της γιαγιάς.

-Η μαμά μερικές φορές γίνεται κακιά, δε σου μοιάζει γιαγιά. Εσύ μ’ αγαπάς τόσο πολύ!

Ο Μανολάκης αισθανόταν ένοχος και έσφιγγε πιο πολύ το κεφάλι του στα πόδια της γιαγιάς.

– Η μαμά σ’ αγαπάει πιο πολύ Μανολάκη μου κι αγαπάει και τη γιαγιά πολύ. Όσοι μας αγαπούν δε σημαίνει πως μας κάνουν και τα χατίρια πάντα. Φταίξαμε Μανολάκη μου… Όμως θα μαζέψουμε μαζί το τραπέζι και θα τους φτιάξουμε ένα χαμογελαστό καφεδάκι. Συμφωνείς;

Δ.Σ.

Αν θέλεις, μπορείς να ακούσεις την ιστορία, κάνοντας κλικ παρακάτω