«Ρωμιός και Ρωμιοσύνη»

Ω, ΠΟΛΛΑ ΜΙΣΗΘΕΙΣΑ ΧΕΙΡΩΝΑΞΙΑ! (Αισχύλου, ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ) Από πολλά μέρη της Πατρίδας μας, ακούμε τα τελευταία χρόνια, συνεχείς εκκλήσεις για ανεύρεση εργατικών χεριών. Τέτοια χέρια δεν υπάρχουν για να καλύψουν τη ζήτηση και τις ανάγκες. Κατέστη είδος εν …..πλήρει ανεπαρκεία! Ούτε θα υπάρξουν στο μέλλον. Οι ανάγκες θα καλύπτονται, ως ένα βαθμό, με την εισαγωγή […]

 Ο Παναγιώτης, ένας άνθρωπος λιτός, ένας ταπεινός τσαγκάρης, που το παρατσούκλι του ήταν Ντουφέκας, είχε περάσει τα μύρια όσα, φτάνοντας ως τα βάθη της Μικρασίας με τον Ελληνικό Στρατό, εκεί όπου είδε τα φώτα της Άγκυρας να λάμπουν στον ορίζοντα. Γύρισε όμως ζωντανός, κι έζησε στο Σταυροδρόμι, που τότε το λέγανε Αλβάνιτσα, κι είχε ένα […]

Η ερμηνεία της εκκλησιαστικής Υμνογραφίας είναι δύσκολη. Πρέπει πρώτα να γίνει σωστή ανάγνωση. Υπάρχουν δύο αναγνώσεις: Η Νοηματική που αποσκοπεί στην νοηματική κατανόηση της Υμνογραφίας και Η Ποιητική, που εξετάζει την Υμνογραφία με ποιητικά κριτήρια   Α. Νοηματική  Ανάγνωση της Υμνογραφίας Νοηματική  Ανάγνωση της φράσης Η θέση των λέξεων  στα τροπάρια της εκκλησιαστικής Υμνογραφίας δεν είναι η […]

Πάντοτε με σαγήνευε και με σαγηνεύει η τέχνη των πλανόδιων μουσικών. Όλων αυτών που γίνονται ένα με την καθημερινότητά σου, με έναν τρόπο ευγενικό, αυθόρμητο, ειλικρινή. Των μουσικών αυτών που με τη φιλοσοφία τους «σπάνε» τους τοίχους των συναυλιακών αιθουσών και γίνονται ένα με το καθημερινό του είναι σου. Των μουσικών που σε απόσταση μικρότερη […]

«Τράνωσον την γλώτταν Σωτήρ μου. Πλάτυνόν μου το στόμα και πληρώσας αυτό, κατάνυξον την καρδίαν μου, ίνα οίς λέγω ακολουθήσω και α διδάσκω ποιήσω πρώτος. Πας γαρ ο ποιών και διδάσκων, φησίν, ούτος μέγας εστίν . Εάν γαρ λέγω μη πράσσων, ως χαλκός ηχών λογισθήσομαι. Διο λαλείν μοι τα δέοντα και ποιείν τα συμφέροντα δώρησαι, […]

      Η «γυναίκα της Ζάκυνθος» του Σολωμού δεν είναι η αντιπροσωπευτικότερη γυναίκα, που εκφράζει τα αισθήματα του Σολωμού για την γυναίκα. Η γυναίκα της Ζάκυνθος ήταν μια αυταρχική γυναίκα και εξαιτίας του θεληματικού της χαρακτήρα ήταν με τον ποιητή σε αιώνια γκρίνια. Αυτή μάλιστα ήταν και η κυριώτερη αιτία που ο ποιητής έφυγε για την […]

* * * Μακάριος ο άνθρωπος που όλα τα ‘χει αφήσει και που τον Κύριο πιστά ποθεί να υπηρετήσει. Το μάταιο κόσμο αρνήθηκε, όλα τα ηδέα και που τον εύσπλαχνο Θεό γυρεύει για παρέα. Ευτυχισμένος είναι αυτός που θέλει να δουλέψει στο αμπελώνα του Θεού , βότρυ για να σοδέψει. Με τη βοήθεια του Υιού […]

25η ΜΑΡΤΙΟΥ Εικοσιπέντε του Μαρτιού, ημέρα Ευαγγελισμού, ημέρα επανάστασης του σκλαβωμένου Ελληνισμού, στη Βλαχία, Μολδαβία, Ναβαρίνου παραλία, μόνο αγώνας και μοχθός για την ελευθερία. Γενέθλια ημέρα της ελληνικής σημαίας με το άσπρο της αλήθειας και το μπλε του ουρανού Και με μάρτυρα σημάδι το σημείο του σταυρού, να θυμίζει στους αιώνες τον προστάτη του λαού. […]

Είναι καθήκον φωτεινό και εντολή αγία ο άνθρωπος ν’ αγάλλεται , έχει υπεραξία. Ποία είναι όμως η πηγή που η χαρά πηγάζει και πως το ποίμνιο Θαυμαστά , τέρπει και αγιάζει ; Δεν είναι άλλη η πηγή παρά το Άγιο Πνεύμα , που όλα τα εμβάλλει, τα χωρεί , σαν δροσοβόλο ρεύμα. Και κάθε χριστιανή […]

Συνήθως δεν διερωτώμεθα από που παράγονται λέξεις της καθημερινής κουβέντας, πολύ συχνές. Αν όμως ψάξουμε και τις βρούμε, τότε θα νομίσουμε πώς πρόκειται για γλωσσικές μεταβολές και όχι παραξενιές. Για παράδειγμα γνωρίζουμε από πού παράγεται το: να, θα, ας, ρε, βρε, πες, λες κλπ. Ας δούμε από που παράγονται: Το να παράγεται από το ίνα. […]

Tο  θέλημα του  Θεού, κύμα  φωτεινό, την  όψη  των  βράχων  σμιλεύει. Ο  κυματισμός  ακούγεται  μελωδικός την  τρικυμία  γαληνεύει  των  παθών Και  δίψα  για  αιώνια  ζωήη  αλμύρα  του  προσφέρει. Βράχια  στα  σκοτεινά  πελάγη  στέκουν  οι  ψυχές Και  τον  Γλύπτηπαρακαλούνγια  να  τις  ημερέψει: “Εσύ  γλυκό  θρόισμα  της  νύχτας  που  γαληνεύεις  το  δρολάπι. Εσύ  ευωδία  του  ρόδου  που  […]