(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
[Μαρτυρία Γ.Κ.*] Εγώ, πριν από λίγο καιρό, είχα έντονη την επιθυμία να ασκηθώ στην προσευχή του Χριστού μας.
Κατενόησα, όμως, ότι χωρίς οδηγό δεν θα προχωρήσω, ή θα προχωρήσω στραβά.
Το ένα κακό και το άλλο χειρότερο. Έτσι έψαχνα για οδηγό.
Διαβάζοντας ότι ο όσιος Νικηφόρος ήταν βαθύς γνώστης της ευχής, είχα προσκολλήσει τον νουν μου εκεί, σαν να περίμενα καθοδήγηση.
Ένα πρωί πριν ξημερώσει, περί της 5.00 ή 5.30, αισθάνομαι και βλέπω νοερά, καθώς ήμουν κοιμισμένος στο δεξί πλευρό μου τον όσιο Νικηφόρο να με πιάνη στην αρχή από το ένα χέρι και μετά από άλλο και να με σηκώνη.
Κάθομαι καθιστός στο κρεβάτι μου με τα πόδια κανονικά να πατούν στο πάτωμα. Εκεί με άφησε.
Αισθάνθηκα σαν πουλάκι από ξεκούραση και χαρά.
Κατάλαβα ότι με οδηγούσε να σηκωθώ (και να σηκώνομαι νωρίς το πρωί) και έτσι, καθιστός, να λέω την ευχή.
Αυτό και έκανα για αρκετή ώρα.
* Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο αναγράφεται στο πιο κάτω βιβλίο.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος ο «Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός, ο θαυματουργός».
Όσιος Ζήνων, Ποια ζωή λοιπόν ζούσε αυτός ο θείος άνθρωπος και ποια χάρη απέλαυσε από τον Θεό είναι περιττό να το πω!
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ποιος όμως θα μπορούσε να θαυμάσει επάξια τον γέροντα άνθρωπο [τον Όσιο Ζήνων] που, αν και είχε φθάσει σε τόσο μεγάλο ύψος ασκητικής ζωής, είχε τόση μετριοφροσύνη (διότι τύχαινε να έχει σαν ράντα χρόνια στην άσκηση); Και ποιο εγκώμιο θα μπορούσε να κάνει κανείς κατάλληλο προς το μέγεθός του; Έχοντας αποκτήσει τόσον […]
