Προσβάσιμη σελίδα

«Παναγία Σουμελά» Αλέξη Παρχαρίδη

Το Ιερό Σύμβολο, επί 16 αιώνες, του Πόντιακού Ελληνισμού. Σύμφωνα με την παράδοση, το μοναστήρι χτίστηκε από τους Αθηναίους μοναχούς Βαρνάβα και Σοφρώνιο, οι οποίοι οδηγήθηκαν στις απάτητες βουνοκορφές του Πόντου μετά από φανέρωση της Παναγίας, με σκοπό να δημιουργήσουν το νέο της κατάλυμα. Εκεί, σε μια σπηλιά είχε μεταφερθεί από αγγέλους η ιερή εικόνα της Παναγίας της Αθηνιώτισσας. Οι μοναχοί έχτισαν με τη βοήθεια της γειτονικής μονής Βαζελώνα κελί και στη συνέχεια εκκλησία. Αξιοθαύμαστο είναι το γεγονός ότι αναβλύζει αγιασματικό νερό μέσα από ένα γρανιτώδη βράχο. Χριστιανοί αλλά και μουσουλμάνοι επισκέπτονται το μοναστήρι για να δοκιμάσουν τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Κατά καιρούς, η μονή υπέστη βαρβαρικές επιδρομές που οδήγησαν ακόμα και σε ερημώσεις της. Μία από αυτές ήταν στα τέλη του 6ου αιώνα, όταν λεηλατήθηκε από επιδρομές ληστών αλλά το 644 επανιδρύθηκε από τον Τραπεζούντιο Όσιο Χριστόφορο.

Πρόσφατες
δημοσιεύσεις
«Αστήρ αστέρων Πρόδρομος», Ιδιόμελο Γενεθλίων Ιωάν. Προδρόμου (Λεωνίδας Αστέρης)
«Λύει του Ζαχαρίου την σιωπή», Ιδιόμελο στο Γενέσιον του Προδρόμου (διακό-Διονύσιος Φιρφιρής)
«Βασιλεύ Ουράνιε», Ιδιόμελο Πεντηκοστής (Δημ. Σουρλαντζής)
Ο βυζαντινός Χορός «Άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης» στο Διεθνές Φεστιβάλ Εκκλησιαστικής Μουσικής στο Νις
Δοξολογία Δανιήλ Πρωτοψάλτου ήχ. Βαρύς (Βατοπαιδινός Χορός)