Γέρο Παναής: Πρώτα είναι η αγάπη, η ταπείνωση

7 Ιουνίου 2022

Γερο-Παναής εκ Λύσης Κύπρου (1905-1989). Έργο Χαράλαμπου Επαμεινώνδα.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

XIV. Ταπείνωση – Εκκοπή του ιδίου θελήματος

 

α. Να λέμε τη γνώμη μας, μα να μην έχουμε απαίτηση να ακουστεί, έστω κι αν ξέρουμε ότι έχουμε δίκαιο. Τότε έχουμε μισθό.

β. Ο διάβολος δεν έχει ταπείνωση. Η ταπείνωση είναι η μάνα των αρετών. Όλα τ’ άλλα τα κάνουν και τα δαιμόνια, αλλά δεν ταπεινώνονται. Γι’ αυτό δεν έχουν δύναμη.

Αν είμαστε οι χριστιανοί όπως πρέπει, οι σατανάδες θα μας έτρεμαν. Και τώρα, τους τρέμουμε εμείς, τους πάμφτωχους, τους ξεπεσμένους… Ενώ ο Θεός μας είναι ο πάμπλουτος, ο ισχυρός.

γ. Βέβαια είναι δύσκολο να ταπεινωθούμε, αλλά με την άσκηση κατορθώνεται. Άραγε εκείνοι που περπατούν πάνω στα σχοινιά, το κατάφεραν από τη μια μέρα στην άλλη;

δ. Κάποιος υβρίζει έναν κι εκείνος του απαντά: «Ευχαριστώ, ταιριάζουν μου τούτα. Έχετε κι άλλα να μου πείτε»; Μα τούτον τίποτε δεν τον έπιασεν η ύβρις.

Η τέλεια υπομονή είναι για όλα. Να μη χαρίζουμε του εαυτού μας. Ο Χριστός επεριπαίκτηκε απ’ όλους. Ενώ εμείς λέμε: «Δεν μας ταιριάζει να μας περιπαίζουν». Τούτο δείχνει πως έχουμε «ψιλούαν (υπερηφάνεια. Την ονομάζει έτσι επειδή είναι λεπτόν πράγμα και δεν διακρίνεται εύκολα)». Και μετά λέμε πως είμαστε ταπεινοί!

ε. Οι «πτωχοί τω πνεύματι» είναι οι ταπεινοί.

στ. Ο Χριστός ήταν ο «πράος και ταπεινός τη καρδία». Πρώτα είναι η αγάπη, η ταπείνωση. «Τοις ταπεινοίς δίδωσι χάριν». Το πλάσμα πρέπει να ’χει φρόνημα, και να λογίζεται πράγματι έτσι τον εαυτό του, ως χώμα. Κι έτσι είναι. Από το χώμα και από την ανυπαρξία ήλθαμε στην ύπαρξη.

ζ. Ο Ησαΐας είδε τον Θεό και είπε: «Ω τάλας εγώ. Είδα τον Θεό»! Ο Δαυίδ έλεγε: «Εγώ ειμί γη και σποδός». «Κτηνώδης εγενόμην παρά σοι».

η. Ο πραγματικά ταπεινός μένει στη θέση του για ό,τι και να τον επαινέσουν κι ό,τι χαρίσματα και να ’χει. Δεν ταπεινολογεί, αλλά ταπεινοφρονεί. Ενώ ο υπερήφανος, όταν τον ταπεινώσουν λέει: «Δεν ήξεραν την αξία μου».

Αν μας κατηγορούν για κάτι που δεν εκάμαμε, να χαιρόμαστε και να λέμε «δοξάζω σε Θεέ μου, ενώ έτσι δουλειές δεν εκάμαμε, μας κατηγορούν οι συνάνθρωποι μας».

θ. Έχει που κάμνουν τον άρχοντα, ενώ δεν είναι.

ι. Αν τα πλάσματα με θεωρούν τον χειρότερο του κόσμου καλά μου κάμνουν.

 

Από το βιβλίο του Πρεσβυτέρου Ανδρέα Αγαθοκλέους, «Εμπειρία αγιότητος», έκδοση «Ορθόδοξου Πνευματικού Κέντρου Αγίου Γεωργίου Μακρή», Λάρνακα 1994, νέα έκδοση υπό Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος, Λυθροδόντας – Κύπρος.