(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο άγιος Δονάτος Επίσκοπος Ευροίας της Ηπείρου, μετά από πρόσκληση του αυτοκράτορα Μεγάλου Θεοδοσίου πήγε στην Κωνσταντινούπολη με τους λοιπούς Αρχιερείς της περιοχής του.
Εκεί ο Μέγας Θεοδόσιος ρώτησε να μάθει ποιος από αυτούς σκότωσε τον δράκο και οι λοιποί Αρχιερείς του έδειξαν τον Άγιο Δονάτο.
Ο αυτοκράτορας, τότε, του ζήτησε να απαλλάξει την κόρη του από την ενόχληση πονηρού πνεύματος, πράγμα που ο Άγιος έκανε με την προσευχή του και έδωσε μεγάλη χαρά στον βασιλιά και την βασίλισσα.
Ο Μέγας Θεοδόσιος είχε υποσχεθεί στον Άγιο, πως αν θεραπεύσει την κόρη του, θα του έδινε την μισή της προίκα… Ο Άγιος, βεβαίως, δεν δέχτηκε, αλλά για να μην στεναχωριέται ο Θεοδόσιος του ζήτησε κάποιο χώρο για να κτίσει εκκλησία και τον έλαβε, όπως και μεγάλη συνδρομή για το κτίσιμό της.
Στην Κωνσταντινούπολη, ο Άγιος Δονάτος ανέστησε, μάλιστα, και έναν νεκρό, του οποίου η ταφή εμποδιζόταν από τον δανειστή του, επειδή δεν είχε πληρώσει τα δανεικά χρήματα τα οποία του όφειλε.
Αφού, λοιπόν, ο Άγιος ανάστησε τον οφειλέτη συνομίλησε εκείνος με τον δανειστή του για το χρέος του και αφού σχίστηκε η χρεωστική ομολογία, τότε, πάλιν τον πρόσταξε ο Άγιος να κοιμηθεί μέχρις ότου έλθει η κοινή Ανάστασις όλων των νεκρών.
Κατά τις μέρες που ο Άγιος βρισκόταν στην Βασιλεύουσα ήταν περίοδος ανομβρίας και ο ουρανός φαινόταν καθαρός και ανέφελος, χωρίς να φαίνεται πως υπάρχει πιθανότητα να βρέξει.
Τότε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος παρακάλεσε τον Άγιο Δονάτο, λέγοντάς του:
«Τίμιε Πάτερ, η πόλη όλη με ενοχλεί φωνάζοντας και βεβαιώνοντάς με, ότι έχεις λάβει χάρη και δύναμη από τον Θεό, να κατεβάζεις βροχή από τον ουρανό. Πραγματοποίησε σε παρακαλώ, και αυτό το αίτημά μου».
Ο Άγιος, λοιπόν, βγήκε έξω από την πόλη και προσευχήθηκε.
Και τόση πολλή βροχή έπεσε, μέσα και έξω από την Κωνσταντινούπολη, μέχρι και στα τριγύρω χωριά, ώστε μπορούμε να πούμε, πως, σχεδόν, δεν διέφερε από την βροχή που έπεσε κατά τον κατακλυσμό!
Γι’ αυτό και ο βασιλιάς πίστευε, πως ο άγιος ο οποίος βρισκόταν έξω και μέσα στην ραγδαία εκείνη νεροποντή ήταν επόμενο, ότι θα βραχεί…
Αλλ’ όταν, σε λίγο, μπήκε μέσα στην πόλη ο Άγιος Δονάτος και έφτασε στα ανάκτορα διαπιστώθηκε πως ο θαυμαστός Επίσκοπος δεν είχε πάνω του ούτε ελάχιστη σταγόνα βροχής.
Για τον λόγο αυτό όλοι τον θαύμασαν για τα τερατουργήματα που επιτέλεσε μπροστά στα μάτια τους!
Όσο καιρό έμεινε στην Βασιλεύουσα ο Άγιος Δονάτος ο αυτοκράτορας τον είχε πάντα κοντά του χαιρόταν και ευφραινόταν, ακούοντας τους χαριτωμένους του λόγους…
Διασκευή από τον «Μεγάλο Συναξαριστή της Εκκλησίας», μήνας Απρίλιος, τόμος δ’.
