Άραγε, αν δούμε θαύματα θα πιστέψουμε;

9 Ιουνίου 2024

Την Κυριακή 9 Ιουνίου 2024 η ευαγγελική περικοπή που θα διαβαστεί στις εκκλησίες θα μας θυμίσει ένα θαύμα του Κυρίου σε κάποιον εκ γενετής τυφλό. (Ιωαν. Κεφ. θ’, στιχ. 1-38).

Η περικοπή αυτή έχει κάποια πρωτοποριακά σημεία που τα βρίσκουμε μόνο εδώ. Πρώτον, η μέθοδος με την οποία ο Χριστός γιάτρεψε την όραση αυτού του τυφλού. Δηλαδή, του έβαλε πηλό στα βλέφαρα και τον έστειλε να τα πλύνει με νερό και αμέσως είδε. Αυτός ο τρόπος ίασης είναι πρωτοφανής. Δεύτερον, η μεγάλη αντίδραση που προκλήθηκε από το θαύμα. Γείτονες, γνωστοί και οι Φαρισαίοι απορούν και αμφιβάλλουν αν ο θεραπευμένος είναι πραγματικά ο πρώην τυφλός. Και τέλος, τον βγάζουν έξω από την Συναγωγή επειδή λέει και υποστηρίζει πως αυτός που τον γιάτρεψε πρέπει να είναι άνθρωπος του Θεού. Πολλά σπουδαία βλέπουμε σ αυτήν την περικοπή, όμως θέλω να σταθώ στις αντιδράσεις των ανθρώπων μπροστά στο θαύμα. Τρεις φορές τον ρώτησαν οι Φαρισαίοι τον ίδιο και τους εξιστόρησε το γεγονός και ανέκριναν και τους γονείς του. Αρκετές φορές τον ρώτησαν και οι γείτονες και οι γνωστοί του, αλλά ήταν αδύνατο να τον πιστέψουν. Παρ’ όλες τις πληροφορίες που τους έδινε ο εκ γενετής τυφλός, εκείνοι δεν ήθελαν να δεχτούν πως ο Χριστός έδωσε την ίαση.

Όπως και στην ανάσταση του φίλου του Χριστού, του Λάζαρου, όπου οι Φαρισαίοι δεν μπορούσαν να αρνηθούν το θαύμα, αλλά ούτε και δέχθηκαν τον Χριστό ως Μεσσία, έτσι και τώρα δεν μπορούν να παραδεχτούν πως ο Χριστός γιάτρεψε τον τυφλό. Ο φθόνος τους για τον Κύριο τους τυφλώνει.

Αυτό είναι μια απάντηση σε όσους λένε πως θέλουν να δουν ένα θαύμα για να πιστέψουν. Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι, εάν κάποιος δεν έχει διάθεση να πιστέψει στον Θεό, δεν θα πιστέψει έστω και αν δει ένα πολύ μεγάλο θαύμα.