Ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Πατριαρχείου π. Γεώργιος Τσέτσης, θεωρείται ένας από τους δεινούς εκφραστές του πατριαρχικού τρόπου ψαλσίματος. Και αυτό επειδή από μικρό παιδί ευτύχησε να μαθητεύσει κοντά στα πατριαρχικά αναλόγια ως κανονάρχης και μαθητής του Κωνσταντίνου Πρίγγου και του Θρασυβούλου Στανίτσα.
Τα πατριαρχικά ψαλτικά γράμματα τα συμπλήρωσε και κατά την φοίτησή του στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης στην οποία διετέλεσε δεξιός ψάλτης και χοράρχης της φοιτητικής χορωδίας, διαδεχόμενος τον λόγιο μητροπολίτη Πέργης Ευάγγελο Γαλάνη (+2018). Η ψαλτική του ακρίβεια και δεξιοτεχνία στηρίζεται πέρα από τα ακούσματα και στο φωνητικό του τάλαντο.
Το εκφωνητικό άσμα η απαγγελία των αναγνωσμάτων στη λατρεία της Εκκλησίας, είναι μια παλαιά πρακτική, κάτι μεταξύ συνεχούς και διαστηματικής φωνής. Παρά την φαινομενική του απλότητα απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες ερμηνείας και απόδοσης. Η σπουδαιότητα της εμμελούς απαγγελίας για την Εκκλησία φαίνεται από το γεγονός ότι κατά τη βυζαντινή περίοδο δημιουργήθηκε ειδικό σύστημα μουσικής εκφωνητικής σημειογραφίας για να εξυπηρετήσει τον εκφωνητικό τρόπο απαγγελίας. Από την Τουρκοκρατία και μετά η σημειογραφία αυτή έπαψε να χρησιμοποιείται για διαφόρους λόγους και το εκφωνητικό μέλος διασώθηκε στην προφορική παράδοση. Στη σύγχρονη πράξη της εκφώνησης δημιουργούνται και καθιερώνονται τρόποι απαγγελίας με τη χρήση του συστήματος της οκτωηχίας. Παραθεωρείται η λειτουργική παράδοση των προηγούμενων αιώνων και κάνουν την εμφάνισή τους πεποικιλμένες εκφωνήσεις των αποστολικών και ευαγγελικών αναγνωσμάτων και των λειτουργικών.
Η ερμηνεία των λειτουργικών από τον π. Γεώργιο Τσέτση αποτελεί υποδειγματικό τρόπο εκφωνητικού μέλους και παραπέμπει στην παλαιά εκκλησιαστική παράδοση και στο «έθιμον της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας».
Εις τιμήν και αιωνίαν μνήμην του μόλις χθες εκλιπόντος διακεκριμένου κληρικού του Οικουμενικού Θρόνου, η Ψαλτική Πύλη της Πεμπτουσίας αναρτά το παρόν δημοσίευμα.
