(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο Άγιος Μάρτυς Κινδέος ο Πρεσβύτερος καταγόταν από την κώμη Ταλμενία Σίδη της Παμφυλίας και έζησε κατά τους χρόνους του βασιλιά Διοκλητιανού. Η καταγωγή του ήταν από τα Ουμάναδα.
Ο Κινδέος όταν οδηγήθηκε ενώπιον του ηγεμόνα Στρατονίκου, ομολόγησε με παρρησία τον Χριστό.
Γι’ αυτό κάρφωσαν στα πόδιά του σιδερένια υποδήματα και τον ανάγκασαν να τρέξει προς το μέρος της Ιεράς λεγομένης Πύλης.
Εκεί συνάντησαν άνθρωπο, ο οποίος κρατούσε φορτίο ξύλων και επειδή οι ειδωλολάτρες ήθελαν να του πάρουν τα ξύλα, για να κάψουν τον Μάρτυρα, ο Άγιος έδωσε στον άνθρωπο εκείνο τριάντα νομίσματα για την τιμή τους.
Και μάλιστα όταν οι ειδωλολάτρες θέλησαν να φορτώσουν τα ξύλα σε άλλους για να τα μεταφέρουν στον τόπο του μαρτυρίου, δεν τους άφησε ο Άγιος, αλλά τα φορτώθηκε ο ίδιος.
Όταν άναψε η φωτιά, μπήκε στο μέσον της ο γενναίος αθλητής και από εκεί δίδασκε και παρακινούσε τους ειδωλολάτρες στην πίστη του Χριστού, χωρίς η φωτιά να τον καίει ή να του προκαλεί οποιαδήποτε βλάβη.
Εν τω μεταξύ, όμως, σκοτείνιασε ξαφνικά η μέρα και άρχισαν να φαίνονται αστραπές και να ακούγονται βροντές. Για τον λόγο αυτό προσευχήθηκε ο Άγιος και αμέσως έγινε γαλήνη και τα νέφη σκόρπισαν.
Και τότε ο άγιος Κινδέος παρέδωσε το πνεύμα του στα χέρια του Θεού.
Βλέποντας όλα αυτά τα θαύματα ένας ιερέας των ειδώλων πίστεψε στον Χριστόν και έπεισε και την γυναίκα του να πιστέψει και έλαβαν και οι δύο το άγιον Βάπτισμα. Η σύζυγός, μάλιστα, του πρώην ιερέα των ειδώλων έστειλε την υπηρέτρια της να να κηδέψει το ιερό λείψανο του Αγίου με μύρα και σεντόνια.
Αλλά και κάποιος διάκονος της Εκκλησίας καταγόμενος από τα Ουμάναδα, αφού έλαβε το λείψανον του Αγίου Κινδέου ανυψώθηκε σαν τον Αββακούμ στον αέρα και έφτασε σε μια ημέρα από την Παμφυλία στην πατρίδα του.
Εκεί αφού κατασκεύασε θήκη, απεθησαύρισε σ’ αυτήν τα άγια λείψανα με τα χέρια των ιερέων, όπως απαιτεί η τάξη και η συνήθεια κατά την κατάθεση των αγίων λειψάνων.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Ιούλιος, τόμος 7ος.
