(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Στα προηγούμενα χρόνια υπήρχε ένας ακόλαστος στρατηγός. Μία ανύπανδρη λοιπόν κόρη, που σε ώρα γάμου βρισκόταν κάτω από την υπηρεσία του, αφού άφησε τη μητέρα και τους συγγενείς της, κατέφυγε σε γυναικείο μοναστήρι, που είχε ομάδα αθλητών· διότι και οι γυναίκες αγωνίζονται παρόμοια με τους άνδρες και κατεβαίνουν στο στάδιο της αρετής.
Όταν ο στρατηγός έμαθε για τη φυγή της μαστίγωσε και κρέμασε τη μητέρα της και δεν την ελευθέρωσε από τα δεσμά προτού του δείξει το κατάλυμα των ευσεβών γυναικών.
Χρησιμοποιώντας λοιπόν τη μανία του, άρπαξε από κει την κόρη και την ξανάφερε στο σπίτι· έλπιζε ο δυστυχής ότι θα χορτάσει την ακολασία του.
Αλλ’ εκείνος που έστειλε μεγάλες πληγές στον Φαραώ, επειδή σκέφθηκε πονηρά για τη Σάρρα, τη γυναίκα του Αβραάμ, και φύλαξε ανέπαφη τη φρόνιμη γυναίκα, και τους Σοδομίτες χτύπησε με τύφλωση, επειδή επιχείρησαν να φερθούν στους αγγέλους σαν ξένους, αυτός τύφλωσε και αυτόν και έκανε το θήραμα να φύγει από τα δίχτυα· έτσι μπήκε βέβαια αυτός στο δωμάτιο, όμως εκείνη που ήταν κλεισμένη μέσα βγήκε αμέσως και έγινε άφαντη και έφθασε στο πολυπόθητό της καταφύγιο.
Αφού μ’ αυτόν τον τρόπο έμαθε ο ανόητος ότι δεν μπορούσε να νικήσει τον θείο μνηστήρα που εκείνη είχε προτιμήσει, αναγκάσθηκε να ησυχάζει και δεν ζητούσε πια εκείνην που είχε συλληφθεί και του είχε ξεφύγει με τη θεία δύναμη.
Όσο γι’ αυτήν, έπειτα από καιρό τη βρήκε μία σοβαρή αρρώστια (η αρρώστια ήταν καρκίνος)· ο μαστός της έξογκωνόταν και ο πόνος μεγάλωνε. Αλλά προσκάλεσε τον μεγάλο Πέτρο [ασκητής από τον Πόντο] στον καιρό της οξύτητας του πόνου και έλεγε ότι, μόλις έφθανε στα αυτιά της η ιερή εκείνη φωνή, όλος εκείνος ο πόνος κοιμιζόταν και δεν της έμενε από κει ούτε μικρή ενοχλητική αίσθηση.
Γι’ αυτό τον προσκαλούσε συχνότερα και απολάμβανε ψυχαγωγία· διότι έλεγε ότι όλη την ώρα της παρουσίας του απομακρύνονταν εντελώς οι πόνοι. Και αφού εκείνη αγωνίσθηκε μ’ αυτό τον τρόπο, την προέπεμψε από αυτή τη ζωή με νικητήριους επαίνους.
Από τον τόμο «Φιλοκαλία των νηπτικών και ασκητικών», Θεοδωρήτου Κύρου, «Φιλόθεος Ιστορία η ασκητική πολιτεία» των Πατερικών Εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς». Κείμενο, μετάφραση, σχόλια Σταυρούλα Ζαχαριάδου, Θεολόγος.
