(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Όσον καιρό ο γερο-Γεώργιος [νυν άγιος Γεώργιος] έμενε σ’ εμάς, τη νύχτα πήγαινε στην εκκλησία, όπου προσευχόταν περισσότερο από μία ώρα. Μάλλον επιθυμούσε να μένει στο δικό μας σπίτι, διότι ήταν κοντά στην εκκλησία.
Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή δεν έτρωγε τίποτε. Ενώ τις άλλες ημέρες, εάν ήταν νηστεία, νήστευε, ενώ, εάν ήταν κατάλυση, έτρωγε αβγά, τυρί, ψωμί και γάλα. Κρέας δεν έτρωγε ποτέ.
Έλεγε ότι έκανε προσευχή για να ευλογεί ο Θεός τα τρόφιμα και, ό,τι του έδιναν, τα μοίραζε στους πτωχούς. Δεν του επέτρεπε η συνείδησή του να χορταίνει αυτός και μάλιστα κρέας, τη στιγμή που τόσοι πτωχοί τον περιτριγύριζαν και του ζητούσαν τρόφιμα και χρήματα!
*****
– Γερο-Γεώργιε! του έλεγαν οι πονετικοί άνθρωποι. Είσαι πτωχός, γυμνός και ξυπόλητος, πάρε από μας ρούχα. Φόρεσέ τα για να μην αρρωστήσεις.
Σας ευχαριστώ, αγαπητοί μου -διότι έτσι συνήθιζε να μιλάει προς όλους τους ανθρώπους-, όμως δεν έχω ανάγκη από τίποτε. Ο Θεός να ευλογήσει την αγάπη σας. Δώστε τα σε άλλους φτωχότερους. Και δεν έπαιρνε για τον εαυτό του τίποτε απ’ αυτά.
Ο άγιος τιμάται στις 17 Αυγούστου.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Γεροντικό Ρουμάνων Πατέρων», των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη.
