(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, Η ειρήνη
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/?p=407553
Ας είναι δοξασμένος ο Κύριος, γιατί δεν μας άφησε ορφανούς, αλλά μας έδωσε στη γη το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα διδάσκει στην ψυχή ανείπωτη αγάπη για τον λαό και συμπόνοια για κάθε πλανημένον.
Ο Πατέρας σπλαγχνίστηκε τα «απολωλότα πρόβατα» και απέστειλε τον Υιό τον Μονογενή να τα σώση. Και το Άγιο Πνεύμα διδάσκει την ίδια ευσπλαγχνία για τους πλανημένους που πορεύονται στον άδη. Όποιος όμως δεν απέκτησε το Άγιο Πνεύμα, αυτός δεν επιθυμεί να προσεύχεται για τους εχθρούς.
Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας προσευχόταν για ένα μαθητή του που αρνήθηκε τον Χριστό. Ενώ λοιπόν προσευχόταν, του εμφανίστηκε ο Κύριος και του είπε: «Παΐσιε, για ποιόν παρακαλείς; Δεν ξέρεις πως μ’ έχει αρνηθή;» Ο Παΐσιος όμως εσυνέχιζε να λυπάται τον μαθητή του και τότε του είπε ο Κύριος: «Παΐσιε, έγινες όμοιος με μένα στην αγάπη».
Έτσι αποκτάται η ειρήνη και εκτός απ’ αυτόν δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Αν κάποιος προσεύχεται πολύ και νηστεύη, αλλά δεν έχει αγάπη για τους εχθρούς, η ψυχή του δεν μπορεί να έχη ειρήνη. Κι εγώ δεν θα μπορούσα να μιλώ γι’ αυτό με βεβαιότητα αν το Άγιο Πνεύμα δεν μ’ εδίδασκε αυτή την αγάπη.
Ψυχή αμαρτωλή, αιχμάλωτη στα πάθη, δεν μπορεί να έχη ειρήνη και χαρά εν Κυρίω, έστω κι αν έχη όλα τα πλούτη της γης, έστω κι αν βασιλεύη σ’ όλο τον κόσμο. Αν σ’ ένα τέτοιο βασιλιά, την ώρα που διασκεδάζει σε συμπόσιο με τους πρίγκιπες του καθισμένος στο θρόνο του δοξασμένος, αν του πούμε ξαφνικά: «Βασιλιά, πεθαίνεις σε λίγο», τότε η ψυχή του θα ταραζόταν, θα έτρεμε από το φόβο και θα έβλεπε την αδυναμία του.
Πόσοι όμως υπάρχουν φτωχοί, αλλά πλούσιοι σε αγάπη για τον Θεό, που αν τους έλεγαν: «Τώρα πεθαίνεις», θα απαντούσαν ειρηνικά: «Ας γίνη το θέλημα του Κυρίου. Ας είναι δοξασμένος ο Κύριος, γιατί με θυμήθηκε και θέλει να με πάρη εκεί, όπου πρώτος μπήκε ο ληστής».
Υπάρχουν φτωχοί, που δεν φοβούνται τον θάνατο, αλλά τον συναντούν ειρηνικά, όπως ο Συμεών ο Θεοδόχος, που εψαλλε την ωδή: «Νυν απολύεις τον δούλον Σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα Σου εν ειρήνη».
Τι είδους ειρήνη υπήρχε στην ψυχή του Δικαίου Συμεών, μπορούν να το καταλάβουν μόνον όσοι απέκτησαν την ειρήνη του Θεού ή τουλάχιστον την εδοκίμασαν. Γι’ αυτήν την ειρήνη έλεγε ο Κύριος στους μαθητές Του: «Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν».
Όποιος έχει αυτή την ειρήνη, πηγαίνει με ειρήνη στην αιώνια ζωή λέγοντας:
«Δόξα Σοι, Κύριε, γιατί τώρα έρχομαι σε Σένα και θα βλέπω αιώνια με ειρήνη και αγάπη το Πρόσωπό Σου. Το ιλαρό, πράο βλέμμα Σου αιχμαλώτισε την ψυχή μου και αυτή λιώνει για Σένα».
Τον αδελφό πρέπει να τον συμβουλεύωμε με πραότητα και αγάπη. Η ειρήνη χάνεται, αν η ψυχή είναι ματαιόδοξη ή υπεροπτική έναντι του αδελφού ή αν κρίνη ή νουθετή κάποιον χωρίς πραότητα και αγάπη. Αν τρώμε πολύ ή προσευχώμαστε με ραθυμία ή μισούμε τον αδελφό, μ’ όλα αυτά σκοτίζεται ο νους και χάνεται η ειρήνη και η παρρησία προς τον Θεό.
Αν όμως συνηθίσωμε να προσευχώμαστε θερμά για τους εχθρούς μας και να τους αγαπούμε, θα παραμείνη για πάντα η ειρήνη στις καρδιές μας.
Δεν μπορεί να έχη ειρήνη η ψυχή, αν δεν μελετά μέρα και νύχτα τον νόμο του Θεού.
Γιατί αυτός ο νόμος γράφτηκε από το Πνεύμα του Θεού και το Πνεύμα του Θεού πηγαίνει από τη Γραφή στην ψυχή. Κι η ψυχή αισθάνεται γλυκύτητα και ευχαρίστηση γι’ αυτό και δεν θέλει πια ν’ αγαπά τα επίγεια, γιατί η αγάπη για τα επίγεια ερημώνει τον νου.
Η ψυχή τότε καταλαμβάνεται από αθυμία, αγριεύει και παύει να προσεύχεται. Κι ο εχθρός, βλέποντας πως η ψυχή απομακρύνθηκε από τον Θεό, την σαλεύει και εύκολα συγχύζει τον νου με διάφορους άτακτους λογισμούς κι έτσι περνά ολόκληρη τη μέρα και δεν μπορεί να βλέπη καθαρά τον Κύριο.
Απόσπασμα από το βιβλίο, ο του Αρχιμανδρίτου (νυν οσίου) Σωφρονίου, «Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης», έκδοση Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.
