*  Ωφέλιμα λόγια του Πυθαγόρα *

*    *    *

Πολλά είναι τα αιδέσιμα , τα όσια , τα  εράσμια

σαν του πατέρα τη μορφή καμία πιο σεβάσμια.

*    *    *

Τέσσερα είναι  τα πράγματα που πρέπει να μισούμε,

να τα αποδιώκουμε όσο πολύ μπορούμε :

η ασθένεια του σώματος μα και του νου η αμάθεια,

η έριδα η οικογενειακή και η ψυχική εμπάθεια.

*    *    *

Όποια εργασία σκέφτεσαι και επιθυμείς ν’ αρχίσεις

να επικαλείσαι το Θεό πάντα πριν ξεκινήσεις.

Η συνδρομή είναι του Θεού και ο κόπος σου  δικός σου,

και έτσι στα σίγουρα άνθρωπε  θα λάβεις τον καρπό σου.

*    *    *

Να μην καλύπτεις λάθη σου με λόγια , με ενστάσεις

τον εαυτό σου έλεγξε και άσε τις προφάσεις.

*    *    *

Σοφός λογίζεται αυτός που ξέφυγε απ’ τα πάθη

όχι ο περισπούδαστος , όσα και αν έχει μάθει.

*    *    *

Δεν πρέπει όλα τα πράγματα να λέγονται σε όλους

σε νήπια , μειράκια , ανθρώπους κοντοθώρους.

*    *    *

Μην τρως καρδιά , ούτε ψυχή , ούτε τα σωθικά σου

μην πολυβασανίζεσαι θα χάσεις την υγειά σου.

*    *    *

Είναι και αυτοί που σκόπιμα, κρύβουνε την αλήθεια

μα το να θάβεται ο χρυσός πολλή κακή συνήθεια.

*    *    *

Με κόλακες για σύντροφους ποτέ σου να μην μείνεις,

σαν τους χειρότερους εχθρούς να τους απομακρύνεις.

*    *    *

Αφού ‘ναι μες την φύση σου πάντοτε να διαλέγεις

τον άριστο , μοναδικό , βίο να επιλέγεις.

*    *    *

Όποια και αν είναι η μοίρα  σου,  άντεξε! Μην γογγύζεις!

υπάρχουν κάποια πράγματα που ο ίδιος δεν ορίζεις.

Πάντως σου μένει επιλογή μες τον τραχύ τον βίο,

κανόνας σου η αρετή και θά βρεις μεγαλείο.

*    *    *

Δίκαιος να’ σαι και σωστός σε πράξη , θεωρία

όχι στα λόγια μοναχά, στην αγαθοπραξία.

*    *    *

Αν θέλεις δρόμους άπειρους πάντοτε να βαδίζεις ,

χάνεσαι και μπερδεύεσαι  τίποτε δεν ορίζεις.

*    *    *

Φωστήρας μέσα στη ψυχή είναι η σωφροσύνη

Δεύτερος ήλιος φωτεινός που μούχλα δεν αφήνει.

*    *    *

Η λογική είναι δωρεά, η καλοσύνη αγώνας

τα δυο μαζί κληρονομιά  για πάντα  στους αιώνας.

*    *    *

Όταν οι φαύλοι αμοίβονται αντί να τιμωρούνται,

διώκονται οι αγαθοί και σκόπιμα αδικούνται.

Όσοι με τη φαυλότητα συμπράττουνε φιλία,

την χρηστοήθεια πονηρά την στέλνουν εξορία.

*    *    *

Πάλι εσύ αν διάλεξες της αρετής τον δρόμο

τα δυσχερή, τα επίπονα ν’ αναζητάς και μόνο.

Τα σκόλια, τα ενάντια, η ζόρικη ανηφόρα

είναι που χρησιμεύουνε για την εσχάτη ώρα.

*    *    *

Τα κρείτοννα, αγαθόχρηστα, όσα καλά νομίζεις

ελεύθερα να ενεργείς και κόστος μη λογίζεις.

Ο όχλος, σφαλερός κριτής, δεν θα σ’ αναγνωρίσει,

πλάνη πλανάται πλανερή,  θα σε κακολογήσει.

*    *    *

Ο τρόπος που αλαφρογελάς κι άσεμνα χαχανίζεις

δείχνει τον χαρακτήρα σου και ό,τι άλλο κρύβεις.

*    *    *

Η αγάπη που φανέρωσε κάποιος προς την πατρίδα

φυτρώνει μέσα σ’ αγκαλιά, και μητρική φροντίδα.