(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος0
Από τον βίο του Αγίου Σεβαστιανού που τιμάται στις 18 Δεκεμβρίου
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Διοκλητιανός και Μαξιμιανός οι αντίχριστοι, υπερτέρησαν εις την κακίαν και απανθρωπίαν πάντας τους προ αυτούς, και τόσον διωγμόν εκίνησαν κατά των χριστιανών οι άχρηστοι και ασύνεται, ώστε δεν εχωρούσαν οι Άγιοι εις τα δεσμωτήρια.
Προσέταξαν πάντας τους υπ’ αυτών ηγεμόνας και άρχοντας, να μη ζητείν άλλας αναγκαίας υποθέσεις των πόλεων, να μη εξετάζουν διά φονικά και άλλα πταίσματα, ούτε διά κρισίμα έτερα, μόνον τους χριστιανούς να κολάζουν με διάφορα παιδευτήρια, και να τους βιάζουν με κάθε τρόπον να προδίδουσι την ευσέβειαν.
Όθεν οι των ασεβών βασιλέων παρανομώτεροι υπηρέται, και απάνθρωποι άρχοντες, διά να δείξουν προς εκείνους ευπείθεια, έβασάνιζαν ποικιλοτρόπως τους ανευθύνους οι υπεύθυνοι, και άλλους έψηναν εις τους άνθρακας [στα κάρβουνα], άλλους έβραζαν εις χαλκώματα [μεγάλα χάλκινα σκεύη], ετέρους έγδερναν ως κριάρια, άλλους ελιθοβόλουν [πετροβολούσαν] και ετόξευον, άλλων επερνούσαν με πυρωμένας σούβλας τους αστραγάλους και τα ωτία [τα αυτιά], ανεσπούσαν [έβγαζαν] αυτών τους οδόντας και όνυχας, έρριπτον εις ποταμούς και θαλάσσας, και απέκοπτον μεληδόν [κομμάτι κομμάτι], και εξέσχιζον τας σάρκας των, και απλώς τοσούτον τους εβασάνιζαν, ώστε μόνον να το ακούση τινάς συμπονεί και τρέμει από τον φοβον του.
Αλλ’ εκείνοι οι ανδρείοι και γενναιότατοι δεν εσυλλογίζοντο ποσώς τον πρόσκαιρον θάνατον, διά να φύγωσι τον αιώνιον [για να αποφύγουν τον αιώνιο θάνατο]· δεν ελυπούντο γυναίκας, τέκνα, γονείς τε, και αδελφούς, ούτε τα ίδια σώματα, ακούοντες τον Δεσπότην λέγοντα «ο αγαπών πατέρα, ή μητέρα, ή τέκνα, ή αδελφούς υπέρ εμέ [περισσότερο από μένα], και όστις δεν λαμβάνει τον σταυρόν αυτού, να με ακολουθήση, δεν είναι άξιος δι’ εμέ», όθεν εδίδοντο [παραδίδονταν] προθύμως και εθελουσίως εις θάνατον, διά να να ζήσουν αιώνια, καθώς έκαμαν οι σήμερον εορταζόμενοι Άγιοι, ο αήττητος Σεβαστιανός, και οι τούτου συμμάρτυρες, τους οποίους δεν εχαύνωσε στοργή γονέων και συγγενών, ούτε φίλτρον τέκνων και γυναικών, οίτινες [οι οποίοι] έκλαιον άμετρα [γοερά] έμπροσθεν αυτών, διά να τους εμποδίσουν από τον θάνατον· αλλ’ αυτοί οι γενναίοι και πάνσοφοι επροτίμησαν τον ένθεον έρωτα υπέρ [περισσότερο από] την της σαρκός προσπάθειαν και απόλαυσιν ρέουσαν [παροδική], πόθω πόθον πάντων αντωσάμενοι, και προσκαίρους μισήσαντες ηδονάς, διά να απολαύσουν τον ποθούμενον Χριστόν εις αιώνα τον ατελεύτητον.
Από τον «Μέγα Συναξαριστή» του Κωνσταντίνου Δουκάκη, μήνας Δεκέμβριος, τόμος 12ος.
