(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
«Το σώμα είναι ο δούλος της ψυχής. Η ψυχή είναι η βασίλισσα.
Όταν το σώμα εξασθενή από την αρρώστια, αυτό είναι ένα δείγμα της ευσπλαχνίας του Θεού: η αρρώστια αδυνατίζει συγχρόνως τα πάθη και ο άνθρωπος επιστρέφει στον εαυτό του.
Καμιά φορά μάλιστα συμβαίνει η ασθένεια να δημιουργήται από τα πάθη.
‘Αφαιρέσατε την αμαρτία – οι ασθένειες θα εξαφανισθούν’, βεβαιώνει ο Μέγας Βασίλειος.
Ο Κύριος δημιούργησε το σώμα και όχι την ασθένεια, την ψυχή και όχι την αμαρτία.
Τι λοιπόν είναι σωτήριο και απαραίτητο;
Η ένωση με το Θεό και μια δοσοληψία αγάπης μαζί Του.
Χάνοντας την αγάπη χωριζόμαστε από το Θεό, και χωρισμένοι απ’ Αυτόν γινόμαστε λεία πολλών δεινών.
Aντίθετα, σ’ αυτόν που υπομένει την αρρώστια καρτερικά, καταλογίζεται σαν ασκητικό κατόρθωμα, κι ακόμη πιο πολύ».
Απόσπασμα από το βιβλίο της Ειρήνης Γκοραΐνοφ, ο «Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ», των εκδόσεων Τήνος, μετάφραση Πίτσα Κ. Σκουτέρη.
