Σχόλιο στο Ευαγγέλιο της Κυριακής ΙΕ΄ Λουκά(Ζακχαίου)
Στο πλήθος του όχλου, ο Κύριος απευθύνεται στο πρόσωπο που έχει όνομα: «Ζακχαίε, κατέβα γρήγορα, γιατί σήμερα πρέπει να μείνω στο σπίτι σου». Και ας ήταν «αρχιτελώνης και πλούσιος» που οι άλλοι τον θεωρούσαν «αμαρτωλόν», ανάξιον να τον επισκεφθεί ο Ιησούς και να τον τιμήσει με την πράξη Του αυτή.
Όμως, «ο Υιός του ανθρώπου ήρθε για να αναζητήσει και να σώσει αυτούς που έχουν χάσει το δρόμο τους». Ο Ζακχαίος, και ο κάθε Ζακχαίος, δεν είναι μόνος στην προσωπική του πορεία. Έχει Αυτόν που τον ψάχνει, τον αναζητά μέσα στο πλήθος, ζητώντας του να τον φιλοξενήσει στην οικία της καρδιάς του.
Τότε γίνεται η αλλαγή της ζωής του. Στηριγμένος στη μεγάλη αγάπη του Θεού, στην προσωπική και τέλεια, που δεν εμμένει στο τι ήσουν και τι έκανες, μπορείς να μετανοήσεις. Μια μετάνοια που όντως ανατρέπει το πριν, με πράξεις συγκεκριμένες: «Κύριε, υπόσχομαι να δώσω τα μισά από τα υπάρχοντά μου στους φτωχούς και να ανταποδώσω στο τετραπλάσιο όσα πήρα με απάτη».
Η νεκρανάστασή μας δεν γίνεται θεωρητικά. Χρειάζεται, αποφασιστικά, να αλλάξεις σελίδα, να πεθάνει ο,τι σε χώριζε από τη ζωή του Χριστού. Αλλά αυτό δεν γίνεται με βάση το «πρέπει» μα με τη δύναμη της αγάπης Του, την εμπειρία δηλαδή, έστω και λίγο, ότι σε αγαπά ως πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο.
Τότε, δεν γεύεσαι ηδονικά ο,τι προηγουμένως θεωρούσες σημαντικό. Γεύεσαι πληρότητα ζωής, χαρά ανεκλάλητη και καρδιακή ειρήνη, που με τίποτε πιά δεν συγκρίνεται με το πριν. Γι’ αυτό και τις όποιες δοκιμασίες θα έρθουν, τις αντιμετωπίζεις ήρεμα και με ανδρεία, στηριζόμενος στη δύναμη της αγάπης Του.
