(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Αγίου Γρηγορίου Νύσσης
Κατά ειμαρμένης
Συνέχεια εδώ: https://www.pemptousia.gr/?p=416224
29. Αλλ’ υπάρχει, λέγει, ειμαρμένη και πλοίου και πόλεως και παντός έθνους, η οποία κλώθει το μέλλον από την πρώτην στιγμήν, και τα συμπεριλαμβανόμενα συμφωνούν κατ’ ανάγκην με την περιέχουσαν αιτίαν.
Ποία λοιπόν είναι η κατασκευή του πλοίου, είπα; Ποία η ίδρυσις της πόλεως; Από ποίαν αρχήν βλέπομεν την γένεσιν του έθνους;
Ο ξυλοκόπος κόπτει την ξυλείαν, την εμπορεύεται ο ξυλέμπορος, ο ναυπηγός αγοράζει την ξυλείαν με χρήματα, κατανέμει το έργον εις συνεργεία. Άλλος διαιρεί [κόβει] το ξύλον εις σανίδας με το πριόνι, άλλος κατασκευάζει την τρόπιν [καρίνα], άλλος επιστατεί εις την κατασκευήν των υποζωμάτων*, άλλος ανεγείρει την πρώραν και άλλος την πρύμναν.
Αυτός εδώ φροντίζει διά τον ιστόν, εκείνος διά την κεραίαν, άλλοι πλέκουν το λίνον εις τα καλώδια, ο πλοίαρχος φροντίζει διά το πηδάλιον, άλλοι κατασκευάζουν τα καταστρώματα και τα πανιά, άλλοι προσθέτουν και τον καλλωπισμόν με την ζωγράφησιν. Άλλοι πάλιν επιχρίουν τους αρμούς με την πίσσαν και κατασκευάζουν εις το μέσον το άντρον. Πάντως δε εκτελούν συγχρόνως έκαστος το έργον του, αλλ᾽ εις μεν τώρα, άλλοι δε μετ’ ολίγον· και άλλος μεν ετελείωσε το μέρος του, άλλος δε φαίνεται να εργάζεται ακόμη.
30. Εις ποίον χρονικόν διάστημα λοιπόν θα εντοπίσουν οι σοφοί την ειμαρμένην [την μοίρα, την τύχη] της νηός [του καραβιού];
Όταν αγοράζεται το ξύλον ή όταν κόπτεται ή όταν δουλεύεται, ή όταν δέχεται τον σίδηρον η όταν συναρμόζεται με τα καρφιά;
Αφού πράγματι είναι πολλαί και διάφοροι αι απαιτούμεναι επί μέρους εργασίαι εις την ναυπηγίαν και δεν συμπίπτουν εις τον ίδιον χρόνον, ποίον χρόνον θα καθορίσης εις την ειμαρμένην του πλοίου, ώστε δεχθέν την ανάγκην της καταδύσεως να καταστρέψη μαζί του και τους επιβάτας;
* Παχύ σχοινί που περιβάλλει κατά μήκος το καράβι, είτε να συγκρατεί την κατασκευή του είτε για να το προστατεύει από προσκρούσεις όταν πλευρίζει
Απόσπασμα από το βιβλίο «Γρηγόριος Νύσσης, Έργα 1, των Πατερικών Εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς», εισαγωγή, κείμενο, μετάφραση, σχόλια, Αθηναγόρου Κοκκινάκη Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.
