Όσιος Εφραίμ ο Σύρος: Όταν έχεις ειρήνη και αγάπη προς όλους, τότε η προσευχή σου είναι ευπρόσδεκτη, και η προσφορά σου ευάρεστη!

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)


 

Για την αγάπη

Σωστά είπε ο Κύριος ότι «το φορτίο μου είναι ελαφρύ». Διότι, τι βάρος είναι, ή τι κόπος το να συγχωρήσεις στον αδελφό τα παραπτώματα, τα ελαφρά και τα μηδαμινά, και να συγχωρηθούν τα δικά σου, και να δικαιωθείς αμέσως;

Δεν είπε ότι, «να μου προσφέρετε χρήματα, ή μοσχάρια, ή κατσίκια, ή νηστεία, ή αγρυπνία», για να πεις, «δεν έχω, δεν μπορώ», αλλά αυτό που είναι ελαφρύ και εύκολο και σύντομο, αυτό πρόσταξε λέγοντας·

«Εσύ συγχώρησε στον αδελφό σου τα παραπτώματα του, και εγώ συγχωρώ τα δικά σου. Εσύ συγχωρείς μικρά σφάλματα, ίσως λίγους οβολούς, ή και τρία δηνάρια, εγώ όμως σου χαρίζω τις δέκα χιλιάδες τάλαντα. Και εσύ βέβαια μόνο συγχωρείς, χωρίς να χαρίζεις τίποτε, εγώ όμως και τη συγχώρηση σου δίνω, και τη θεραπεία και τη βασιλεία σου χαρίζω· και το δώρο σου τότε το δέχομαι, όταν δηλαδή συμφιλιωθείς μ’ εκείνον που σε εχθρεύεται, όταν δεν έχεις έχθρα εναντίον κάποιου, όταν ο ήλιος δε φτάνει στη δύση του, ενώ εξακολουθεί η οργή σου.

Όταν έχεις ειρήνη και αγάπη προς όλους, τότε η προσευχή σου είναι ευπρόσδεκτη, και η προσφορά σου είναι ευάρεστη, και το σπίτι σου είναι ευλογημένο, και συ είσαι μακάριος.

Αν όμως εσύ δεν συμφιλιώνεσαι με τον αδελφό σου, πώς ζητάς από μένα συγχώρηση;
Καταπατάς τα λόγια μου, και προστάζεις συγχώρηση; Εγώ ο Κύριος σου προστάζω και δεν προσέχεις, και συ ο δούλος πώς τολμάς να μου προσφέρεις προσευχή, η θυσία, ή απαρχές*, ενώ έχεις έχθρα εναντίον κάποιου; Διότι, όπως εσύ στρέφεις το πρόσωπο σου από τον αδελφό σου, έτσι και εγώ θα απομακρύνω τα μάτια μου από την προσευχή σου, και από το δώρο σου».

Και πάλι σας παρακαλώ, αδελφοί, επειδή «ο Θεός είναι αγάπη», και για όσα γίνονται χωρίς αγάπη, γι’ αυτά δεν ευαρεστείται. Πώς λοιπόν θα δεχθεί ο Θεός την προσευχή, ή τα δώρα, ή τις απαρχές, ή την προσφορά καρπών από ένα φονιά, αν προηγουμένως δεν μετανοήσει σύμφωνα με το λόγο;

Οπωσδήποτε όμως θα μου πεις· «Εγώ δεν είμαι φονιάς». Εγώ βέβαια δεν θα σου αποδείξω ότι είσαι φονιάς, αλλά ο Ιωάννης ο Θεολόγος θα σε ελέγξει, λέγοντας «Όποιος μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος».

Λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί, ας μην προτιμήσουμε τίποτε, ούτε να φροντίσουμε να αποκτήσουμε κάτι πέρα από την αγάπη. Κανείς να μην έχει κάτι εναντίον κάποιου, κανείς να μην ανταποδίδει σε κάποιον κακό για το κακό που του έκανε).

Ο ήλιος ας μη φτάνει στη δύση του, ενώ εξακολουθεί η οργή σας, αλλά απεναντίας ας συγχωρούμε όλα σ’ εκείνους που αμάρτησαν σ’ εμάς, και ας αποκτήσουμε την αγάπη· διότι αυτή καλύπτει πλήθος αμαρτιών.

Διότι ποια η ωφέλεια, παιδιά μου, αν κάποιος τα έχει όλα, αλλά δεν έχει την αγάπη που σώζει; Διότι, όπως αν παραθέσει κανείς επίσημο γεύμα, για να καλέσει το βασιλιά και τους άρχοντες, και τα ετοιμάσει όλα πλούσια, ώστε να μην του λείπει τίποτε, αλλά δεν έχει αλάτι, άραγε είναι δυνατό να φάει κανείς από εκείνο το γεύμα; Οπωσδήποτε όχι! Απεναντίας μάλιστα και τα έξοδα ζημιώθηκε, και τους κόπους έχασε, και ντροπή πρόσφερε στον εαυτό του από τους καλεσμένους του.

Έτσι λοιπόν και εδώ. Ποια η ωφέλεια να κοπιάζεις μάταια χωρίς αγάπη; Διότι χωρίς αυτή κάθε έργο και κάθε πράξη είναι ακάθαρτη· και αν ακόμη έχει κάποιος παρθενία, και αν ακόμη νηστεύει, και αν ακόμη αγρυπνά· είτε προσεύχεται, είτε καλεί σε τραπέζι τους φτωχούς· και αν ακόμη νομίζει ότι προσφέρει δώρα, ή απαρχές, ή καρπούς· και αν ακόμη κτίζει εκκλησιές, ή κάνει κάτι άλλο χωρίς αγάπη, όλα εκείνα θα θεωρηθούν ένα τίποτε ενώπιον του Θεού· διότι διόλου δεν ευαρεστείται ο Κύριος σ’ αυτά.

Και άκου τον Απόστολο που λέει· «Αν λαλώ τις γλώσσες των Αγγέλων και των ανθρώπων, αν έχω προφητικό χάρισμα και γνωρίζω όλα τα μυστήρια, και έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δε με ωφελεί διόλου» (Α΄ Κορ. 13, 1-2). Διότι εκείνος που έχει έχθρα εναντίον του αδελφού του και νομίζει ότι προσφέρει κάτι στον Θεό, θα θεωρηθεί όπως εκείνος που θυσιάζει σκύλο, και η προσφορά του όπως ο μισθός της πόρνης (Δευτ. 23, 19).

* απαρχές· οι πρώτοι καρποί, η πρώτη προσφορά.


 

Από το βιβλίο «Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Έργα», τόμος Ε’, μετάφραση Κωνσταντίνου Γ. Φραντζολά, των εκδόσεων Το Περιβόλι της Παναγίας.