(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Στην Μονή Διονυσίου, υπήρχε ένας μοναχός, κηπουρός, ο οποίος εξαιτίας μερικών γεγονότων που είχαν συμβεί στην ζωή του, έχασε την ελπίδα της σωτηρίας και εξαιτίας αυτού είχε περιπέσει σε απογοήτευση.
Κάποτε, ο π. Ιλαρίων [ο Όσιος Ιλαρίων ο Ίβηρας ()] έστειλε τον [υποτακτικό του] π. Σάββα στο Μοναστήρι για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό. Καθ’ οδόν συνάντησε τον κηπουρό, ο οποίος ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει για πάντα το Άγιον Όρος.
Ο π. Σάββας προσπάθησε να τον πείσει να παραμείνει, τον καθησύχασε και του είπε να θέσει όλη του την ελπίδα στον Θεό, και να μην απελπίζεται. Ο κηπουρός, δεν ήθελε να ακούσει αρχικά, αλλά άρχισε να σκέπτεται μήπως ο π. Σάββας είχε δίκιο.
Τελικά, συμφώνησε να παραμείνει στο Άγιον Όρος, αλλά με τον όρο ότι ο π. Σάββας θα έπαιρνε πάνω του τις αμαρτίες του. Ο τελευταίος δέχθηκε βάζοντας το χέρι του πάνω του.
Με την επιστροφή του, ο διάβολος άρχισε να βάζει λογισμούς στον π. Σάββα πως ήταν πάνω από τις δυνάμεις του να αναλάβει τις αμαρτίες του αδελφού.
Η σκέψη τον έφθασε να πέσει σε απελπισία.
Διαφωνούσε με τον εαυτό του, δεν ήθελε να πάει στον γέροντα, αλλά οπουδήποτε αλλού.
Εκείνη την στιγμή, ο π. Ιλαρίων πληροφορήθηκε εκ πνεύματος ότι ο υποτακτικός του ήταν σε κίνδυνο και άρχισε την προσευχή για την σωτηρία του.
Τότε ο π. Σάββας αισθάνθηκε μία ανακούφιση από τους λογισμούς, και αποφάσισε να γυρίσει στον γέροντα με βαριά καρδιά.
Ο π. Ιλαρίων τον συνάντησε καθ’ οδόν: Τι σου συνέβη; Έφυγες τόσο χαρούμενος αλλά επιστρέφεις τόσο λυπημένος. Μην φοβάσαι! Ο Κύριος έχει πάρει πάνω Του τις αμαρτίες όλου του κόσμου. Δεν θέλει στα αλήθεια την σωτηρία ενός ανθρώπου;
Και ο π. Σάββας αμέσως γαλήνεψε.
Ο Όσιος Ιλαρίων ο Αθωνίτης τιμάται στις 14 Φεβρουαρίου.
Από το βιβλίο, ο «Πύργος της αρετής, Βίος και Παρακλητικός κανόνας του Οσίου Ιλαρίωνος του Αθωνίτου», έκδοση Ιεράς Καλύβης Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, Νέα Σκήτη Αγίου Όρους, 2005.
