(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο πατήρ Αριστοτέλης από τις Μικροθήβες Αλμυρού, που παλιά λεγόταν Άκτιτζι, μου διηγήθηκε μια μαρτυρία για τον Γέροντα.
Μου είπε:
«Πήγαμε με την παπαδιά στον π. Σίμωνα επάνω στο Μοναστήρι με ένα ταξί. Ο οδηγός του ταξί φαινότανε ότι δεν είχε καλές σχέσεις με την Εκκλησία. Μας περίμενε για την επιστροφή στην Αθήνα, του είπαμε να πάει να δει τον Γέροντα μια και ήρθε και να πάρει την ευλογία του.
Μόλις μπήκε στο κελί του Γέροντα, ο Γέροντας του λέει:
‘Γιώργο, γιατί πηγαίνεις τα παιδιά σου, τον Κωστάκη και την Χριστίνα, στην θάλασσα και δεν τα φέρνεις στο βουνό; κοίταξε τι ωραία που είναι εδώ ψηλά στο βουνό’.
Ο άνθρωπος έμεινε κατάπληκτος που ήξερε το όνομα του, το όνομα των παιδιών του, και ότι τα πήγαινε στην θάλασσα και δέχτηκε να εξομολογηθεί. Ο Γιώργος, δηλ. ο οδηγός του ταξί, είπε ακόμη ότι, όταν πήγε στον Γέροντα, τον είδε γέρο, αλλά όταν βγήκε, μετά την εξομολόγηση, είδε το Γέροντα νέο.
*****
Ο Άγγελος, ένας πνευματικός αδελφός, μου είπε ότι, όταν πήγε στο Άγιον Όρος, συνάντησε στην Μονή Φιλοθέου τον ηγούμενο της Μονής π. Εφραίμ και τον ρώτησε αν γνώριζε τον Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη.
Ο πατήρ Εφραίμ τότε του μίλησε για την αγιότητά του και του ανέφερε και το εξής περιστατικό:
«Είχα πάει μια μέρα στο Μοναστήρι του Γέροντα, στον Άγιο Παντελεήμονα στην Πεντέλη. Συνάντησα το Γέροντα που με προσπέρασε πηγαίνοντας προς την εκκλησία και του λέω αμέσως:
«Π. Σίμωνα, ήρθα να σε δω και να πάρω την ευχή σου» και μου απαντάει ο Γέροντας:
«Δεν βλέπεις, παιδί μου, που με τραβάει από το χέρι ο Άγιος Παντελεήμονας και με πάει στην εκκλησία»;
Κοιμήθηκε στις 4 Μαρτίου του 1988.
Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, «Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1988), Μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του», τόμος β’, Αθήναι.
