(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Έπειτα ο όσιος Ησύχιος ανέβηκε σε μια από τις κορυφές του όρους το οποίο το αποκαλούσαν του Μαΐωνος και κατοίκησε.
Προηγουμένως, όμως, είχε δεχθεί πόλεμο για να μην ανέβει στο βουνό αυτό για να μην εξαγιάσει τον τόπο με την άσκηση του.
Αυτό το κατάλαβε και έτσι δεν έκανε πίσω από αυτό που αποφάσισε.
Εκεί, λοιπόν, καλλιέργησε την γη όσο μπορούσε για να έχει αυτά που χρειαζόταν για την διατροφή του.
Δυστυχώς, όμως πήγαν τα πουλιά και του έφαγαν όσα φυτά βλάστησαν.
Τα τα πουλιά, όμως, δεν έμειναν ατιμωρήτα γι’ αυτό που έκαναν διότι μόλις τα έφαγαν έπεσαν κάτω νεκρά.
Όταν ξαναπήγαν τα πουλιά και άρχισαν να τρώνε αυτά που βλάστησαν, ο Άγιος Ησύχιος, αφού ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό, απευθύνθηκε επιτιμητικά σ’ αυτά, λέγοντάς τους:
«Φύγετε μακριά από τους μοναχούς και μην καταστρέφετε τους κόπους τους»!
Έτσι, τα πουλιά, άκουσαν τα λόγια του Αγίου και σαν να ήταν λογικά όντα δεν ξαναπήγα εκεί να του κάνουν ζημιά στον μικρό του κήπο.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Μάρτιος, τόμος 4ος.
