(Συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από την Κοίμηση του μακαριστού Αρχιμανδρίτη και Δασκάλου του λαού μας, Ανανία Κουστένη, (1945-2021). Η μνήμη του έχει καταγραφεί έντονα στο νου και την καρδιά, όσων τον γνώρισαν, τον άκουσαν, τον αγάπησαν).
Το Άγιο Όρος λέγεται και Περιβόλι της Παναγιάς. Κατ΄αναλογία και ο Λούσιος με τα μοναστήρια του θα μπορούσε να λέγεται Μικρό Περιβόλι της Παναγιάς, για τους λόγους που ακολουθούν.
Πρώτη στο οδοιπορικό κατά μήκος του Λουσίου βρίσκεται η Μονή Καλαμίου, Παλαιά και Νέα, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου. Δεύτερη η Μονή Προδρόμου, που γιορτάζει στις 29 Αυγούστου. Τρίτη η Μονή Φιλοσόφου, Παλαιά και Νέα, αφιερωμένη στην Απόδοση της Κοιμήσεως και γιορτάζει στις 23 Αυγούστου. Τέταρτη η Μονή Αιμυαλών, αφιερωμένη στο Γενέσιον της Θεοτόκου και γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου.
Πιστεύουμε ότι αυτό το Μικρό Περιβόλι της Παναγιάς, μεγάλωσε τα τελευταία χρόνια προς την έξοδο του φαραγγιού, προς τις πηγές του Λούσιου, στην πανέμορφη «λεκάνη» της Καρκαλούς. Εκεί στις αρχές του ελατοδάσους, του Μαινάλου, είναι χτισμένος και «μάς περιμένει», ο Ναός της Παναγίας των Βλαχερνών, αφιερωμένος στην Κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος της Θεοτόκου, που τιμάται στις 2 Ιουλίου. Κτίτορας του Ναού, ο μακαριστός Γέροντας Ανανίας Κουστένης, που αναπαύεται στην αυλή του από το Μάη του 2021.
Άρχισε σιγά-σιγά να γίνεται ο τόπος αυτός προσκυνηματικός και να λαμβάνει θέση στη μοναστηριακή αλυσίδα του Λουσίου, του Μικρού Περιβολιού της Παναγιάς. Η «επιστροφή» του μακαριστού, γλυκύτατου Παππούλη, από το ασφυκτικό Άστυ των 5 εκατομμυρίων ψυχών, στον ελεύθερο και ζωογόνο αέρα του βουνού και του πατρικού του οίκου, στέλνει πολλαπλά μηνύματα, που πρέπει να αποκωδικοποιήσουμε χωρίς χρονοτριβή. Ίσως αυτή η «επιστροφή» αποτελέσει αφετηρία πολλών και ποικίλων θετικών εξελίξεων για τη μείζονα περιοχή.
Η αφιέρωση του ναού στην Παναγία των Βλαχερνών και οι εντός αυτού σπάνιες και τολμηρές αγιογραφήσεις περιέχουν κάποιους συμβολισμούς. Ιστορικά η αφιέρωση του ναού παραπέμπει στον ομώνυμο ναό της Πόλης, όπου κλήρος και λαός έψαλαν όρθιοι τον Ακάθιστο Ύμνο, το 626 μ.Χ, ως ευχαριστήριο Ύμνο προς την Υπέρμαχο Στρατηγό, Θεοτόκο, που την έσωσε από την αιφνίδια πολιορκία των βαρβάρων.
Το «τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια» ήταν για το Γέροντα Ανανία, ο Εθνικός Ύμνος της Ορθοδοξίας και με αυτόν έκλεινε το απόδειπνο και πολλές ομιλίες του. Ο Γέροντας υπήρξε μια σπάνια περίπτωση οσιακής μορφής. Εμείς ακούγαμε τις ομιλίες του, τις βραδυνές ώρες, από το ραδιόφωνο και δεν θέλαμε να τελειώσουν. Μίλαγε στο νου και στην καρδιά μας με τρόπο άμεσο και οικείο. Με γλώσσα απλή, κατανοητή και παραστατική. Ίσως μοναδική στο χώρο της Εκκλησίας. Μας άρεσε ο λόγος του ακόμα και όταν καμμιά φορά, πλησίαζε το παραμύθι και τ όνειρο, γιατί κι αυτά μας άρεσαν, γιατί και από αυτά έχουμε ανάγκη!!!..
Με βαθύ σεβασμό στην αγήρω μνήμη του.
Μιχάλης Ιωάννου Μιχαλακόπουλος
