(Σχόλια επί του Αποστολικού Αναγνώσματος της Κυριακής των Αγίων 318 Πατέρων της Α΄Οικουμ. Συνόδου, της 1-6-2025, Πραξ. Κ, 16-18. 28-36).
Ο Απόστολος των Εθνών, ο Παύλος της Οικουμένης, ο Παύλος της καρδιάς μας, ταξίδευε επιστρέφοντας από την τρίτη περιοδεία του και βιαζόταν να φτάσει στα Ιεροσόλυμα. Το πλοίο της επιστροφής πέρασε από τη Λέσβο, τη μυροβόλο Χίο και δεν έπλευσε προς την Έφεσο για να μην καθυστερήσει, αλλά προς τη Μίλητο, όπου αγκυροβόλησε. Από εκεί παράγγειλε να έρθουν από την Έφεσο οι Πρεσβύτεροι για να τον ενημερώσουν και να πάρουν οδηγίες.
Η συνάντηση αυτή όπως περισώζεται στις Πράξεις των Αποστόλων και περιγράφεται στο Αποστολικό Ανάγνωσμα ήταν όντως συγκλονιστική.
Η Έφεσος, η Κόρινθος και η Ρώμη ήσαν οι πλέον πολυάνθρωπες, οι περισσότερο πλούσιες και οι «υπεράγαν» αμαρτωλές πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ο θείος Παύλος επί τρία χρόνια αγωνίστηκε, κατά τη δεύτερη περιοδεία του, να διαδώσει στην Έφεσο το σωτήριο κήρυγμα του Ιησού. Πολλοί πίστεψαν και έγιναν χριστιανοί. Μετά την αναχώρηση όμως του Αποστόλου προς συνέχιση της περιοδείας του σε άλλους τόπους, αρκετοί από αυτούς που είχαν γίνει χριστιανοί παρασύρθηκαν και όχι μόνο έγιναν ολιγόπιστοι, αλλά προέβαιναν και σε βλάστημες, ψευδείς και συκοφαντικές κατηγορίες και κατά του ιδίου του Αποστόλου.
Ένωσαν το διαιρετικό και διχαστικό λόγο τους με τους εχθρούς της νέας θρησκείας και εντάχθηκαν και αυτοί στους «βαρείς λύκους», έτοιμοι να κατασπαράξουν το νεοσύστατο μικρό χριστιανικό ποίμνιο.
Από το κείμενο του Αναγνώσματος συνάγεται ότι οι βολές των «αποστατών» εστρέφοντο κατά του Αποστόλου, με κατηγορίες και υπονοούμενα, ότι δήθεν τα συναγόμενα από τους εράνους έσοδα τα σφετεριζόταν ο Απόστολος και ότι οι χριστιανοί των κοινωνιών, όπου δίδασκε, τού κάλυπταν τα έξοδα και δεν τα κατέβαλλε εξ «ιδίων».
Ο Απόστολος δεν άντεχε το βάρος αυτών των κατηγοριών και των υπονοουμένων. «Ξεσπάθωσε» και με γλώσσα όχι απολογητική, αλλά συντριπτικά αποδεικτική, τεκμηριωμένη και κρυστάλλινη, είπε προς τους Πρεσβυτέρους:
Αυτά που τώρα σας λέω αδελφοί, τα καταθέτω προς το Θεό και στη χάρη του, που μπορεί να σας βοηθήσει εποικοδομητικά και να σας προσφέρει ψυχικά ωφελήματα. Σας λέω λοιπόν: «Ποτέ στη ζωή μου δεν επεθύμησα χρυσό, ασήμι ή ακριβά ρούχα. Όσον αφορά δε τα έξοδα τα δικά μου και των ανθρώπων μου, δεν σας λέω τίποτα άλλο, αλλά ορίστε, να, κυττάξτε τα χέρια μου».
Σας το έχω πει τόσες φορές, το επαναλαμβάνω και τώρα, ότι πρέπει να κοπιάζετε για να βοηθάτε αυτούς που έχουν ανάγκη και σάς θυμίζω το λόγο του Κυρίου, που έλεγε: «Μακάριόν εστι μάλλον διδόναι ή λαμβάνειν».
Μετά από αυτά τα λόγια που συντάραξαν τους αδελφούς Πρεσβυτέρους, που είχαν έλθει από την Έφεσο, ο Παύλος και όλοι γονάτισαν και έκαναν την προσευχή.
Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Όλοι είχαν κατακλυσθεί από τα θεία νάματα των λόγων του Αποστόλου…
Η ώρα του χωρισμού έφτανε. Ο Παύλος προαισθανόμενος ότι το τέλος της ζωής του δεν απέχει πολύ και ότι δεν θα τον ξανάβλεπαν, αισθάνθηκε την ανάγκη να τους μιλήσει γιαυτό. Η συγκίνηση όλων έλαβε μεγάλες διαστάσεις, καθώς τον συνόδευαν στο πλοίο. Ας αποτυπώσουμε αυτές τις σκηνές, όπως τις διασώζει ο Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων: «ικανός δε εγένετο κλαυθμός πάντων και επιπεσόντες επί τον τράχηλον του Παύλου κατεφίλουν αυτόν, οδυνώμενοι μάλιστα επί τω λόγω, ώ ειρήκει, ότι ουκέτι μέλλουσι το πρόσωπον αυτού θεωρείν, προέπεμπον δε αυτόν εις το πλοίον..».
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επαφίεται στον αναγνώστη η συναγωγή διδαγμάτων από το Αποστολικό Ανάγνωσμα και η αναγωγή του στην εποχή μας! Η ζωή αλλάζει στο χρόνο. Ο άνθρωπος αλλάζει;
