(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Νικηφόρου Θεοτόκη, Λόγος εις το Γενέσιον του Τιμίου Προδρόμου
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2025/06/nikiforos-theotokis-o-thavma-o-megaleion-o-doxa-o-charis-opou-edothi-eis-ton-ioannin/
Και παρευθύς άλλο θαύμα γίνεται· πληρούται Πνεύματος Αγίου ο Ζαχαρίας, και αρχίζει μεγαλοφώνως να προφητεύη διά τον υιόν του τας θαυμαστάς και μεγάλας προφητείας. «Και Ζαχαρίας ο πατήρ αυτού επλήσθη Πνεύματος Αγίου και προεφήτευσε».
Ω μεγαλεία ανείκαστα, με τα οποία ο Θεός εμεγάλυνε το γενέσιον του Βαπτιστού!
Όλοι όσοι ήκουαν και έβλεπαν τόσα θαύματα, εξεπλάγησαν όλοι και εθαύμασαν. «Και εθαύμασαν πάντες» όλοι ευθύς άρχισαν να απορούσι· και τι να είναι τάχα, έλεγαν, τούτο το παιδίον; «Τι άρα το παιδίον τούτο έσται;».
Προφήτης μόνον; Μα δεν ηκούσθησαν ποτέ τέτοια θαύματα εις την γέννησιν των Προφητών. «Τι άρα το παιδίον τούτο έσται;».
Βασιλεύς μόνον; Μα τα γενέσια των βασιλέων δεν έλαβον τόσην δόξαν. «Τι άρα το παιδίον τούτο έσται;».
Δίκαιος μόνον και Άγιος; Μα δεν έγιναν τόσα παράδοξα πράγματα, όταν εγεννήθησαν οι άγιοι και οι δίκαιοι.
Απεφάσισαν τέλος πάντων πως αυτός είναι ο ίδιος ο Μεσσίας, και εφύλαξαν αυτήν την υπόληψιν μέσα εις την καρδίαν των, έως ότου ο Πρόδρομος έφθασεν εις μέτρον ηλικίας.
«Και έθεντο πάντες οι ακούσαντες εν τη καρδία αυτών λέγοντες, τι άρα το παιδίον τούτο έσται;» έπειτα ερωτούσαν τον ίδιον, διά να ακούσουν και από το στόμα του, ότι είναι ο Μεσσίας· «Συ τις ει;» του έλεγαν· ειπέ μας ποίος είσαι;
Ο Ιωάννης το εκατάλαβε, πως τον ερωτούσαν στοχαζόμενοι, ότι αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός· όθεν τους απεκρίθη· δεν είμαι εγώ, όχι, ο Χριστός. «Αυτός ωμολόγησε, και ουκ ηρνήσατο· και ωμολόγησεν, ότι ουκ ειμί εγώ ο Χριστός».
Δεν είχαν όμως δίκαιον να στοχασθούν, πως ο Ιωάννης ήτο ο Μεσσίας, όπου εκαρτερούσαν;
Ο Ζαχαρίας, όταν εθυσίαζε μέσα εις το θυσιαστήριον, δεν εζήτει του Θεού να του χαρίση υιόν· αν εζήτει τοιούτον τι, δεν ήθελεν απιστήσει τόσον πολλά, όταν ο Άγγελος του είπε πως εισηκούσθη η δέησίς του, και θέλει γεννήσει υιόν η Ελισάβετ.
Αυτός όταν επρόσφερεν εις τον Θεόν το θυμίαμα, παρεκάλει διά την σωτηρίαν του λαού· και εις καιρόν όπου αυτός έκανε δέησιν διά την σωτηρίαν του κόσμου, παραστέκεται ο Άγγελος έμπροσθέν του λέγων εις αυτόν· «Εισηκούσθη η δέησίς σου, και η γυνή σου Ελισάβετ γεννήσει υιόν σοι»· ωσάν να ήτο η γέννησις του Ιωάννου η σωτηρία όλου του κόσμου.
Και από εδώ λαμβάνω αφορμήν να στοχασθώ, πως, διά να καταλάβουν οι άνθρωποι, ότι ο Ιωάννης είναι Πρόδρομος του Μονογενούς Υιού του Θεού, ηθέλησεν ο Θεός το γενέσιόν του να λάβη όμοια προτερήματα με εκείνα, όπου είχε το γενέσιον του Ιησού Χριστού.
Εις την γέννησιν του Ιησού Χριστού ο Γαβριήλ ευαγγελίζει εις την Παρθένον το χαίρε· εις την γέννησιν του Ιωάννου του Βαπτιστού, ο Άγγελος λέγει εις τον Ζαχαρίαν· «Και έσται χαρά σοι και αγαλλίασις».
Ο Άγγελος λέγει εις την Παρθένον· εκείνος όπου μέλλεις να γεννήσης, είναι ο Υιός του Υψίστου· ο Άγγελος προλέγει του Ζαχαρίου, ότι ο υιός σου θέλει είναι μέγας ενώπιον Κυρίου.
Εις την γέννησιν του Ιησού Χριστού παρθενία και τόκος, εις την γέννησιν του Ιωάννου του Βαπτιστού στείρωσις και γήρας. Εκεί Άγγελοι δοξάζοντες, εδώ άνθρωποι θαυμάζοντες.
Εκεί ανοίγουν οι ουρανοί, και κατεβάζουν τον αστέρα· εδώ λύεται η γλώσσα του πατρός, και εκφωνεί τας προφητείας.
Γεννηθείς ο Ιησούς Χριστός, έπαυσε του διαβόλου η εξουσία· γεννηθείς ο Ιωάννης, ήρχισε το κήρυγμα της σωτηρίας. «Δίκαιος ο Κύριος, και δικαιοσύνας ηγάπησε».
Τόση έπρεπε βέβαια, να είναι η δόξα του γενεσίου σου, ω Προφήτα και Πρόδρομε του Ιησού Χριστού· διότι δεν εγεννήθη άλλος άνθρωπος μεγαλύτερος από λόγου σου εις την αρετήν.
Με το ένδυμα της καμήλου ενδεδυμένον, και με την δερματίνην ζώνην εζωσμένον, σε στοχάζονται οι ασκηταί του Παραδείσου, και ευλαβούμενοι τους ασκητικούς αγώνας σου, όλοι σου δίδουν τα πρωτεία!
Σε βλέπουν οι μάρτυρες ραντισμένον μεα το αίμα του μαρτυρίου σου, και όλοι σε υπερυψώνουσιν!
Ηξεύρουν οι Απόστολοι το ευαγγελικόν κήρυγμα, το οποίον εκήρυξες εις όλα τα περίχωρα του Ιορδάνου, και ως μέγαν διδάσκαλον και πρώτον Απόστολον σε νομίζουσι και σου δίδουν κάθε προτίμησιν!
Εκατάλαβαν οι Προφήται, πως εσύ είσαι η σφραγίς όλων των προφητειών των, όθεν πρώτιστον Προφήτην σε στοχάζονται!
Οι Άγγελοι διακρίνουν καλά την καθαρότητα της ψυχής σου, και το αξίωμα όπου έλαβες, να θέσης τας χείρας σου επάνω εις την κορυφήν του Δεσπότου των απάντων, και να τον βαπτίσης μέσα εις του Ιορδάνου τα ύδατα· όθεν όλα αυτών τα Τάγματα μεγάλον σέβας σου προσφέρουσι, με μεγάλας δόξας σε τιμούν.
Βαπτιστά λοιπόν και Πρόδρομε, λύχνε του φωτός φαεινότατε, φωνή του Λόγου μεγαλοφωνοτάτη, δόξα και καύχημα της ανθρωπίνης φύσεως.
Άγγελε επίγειε, άνθρωπε ουράνιε, συ ως δίκαιος, ως μάρτυς, ως Απόστολος, ως Προφήτης, ως Βαπτιστής, όπου είσαι, έχεις βέβαια μεγάλην την παρρησίαν προς τον Θεόν· έπαρον λοιπόν τας αγίας σου χείρας υπέρω ημών προς Κύριον· δυσώπησον αυτόν να ράνη πλουσίαν την δρόσον του ελέους του εις ημάς, όπου ευλαβώς εορτάζομεν το ένδοξον και υπέρλαμπρόν σου γενέσιον.
Στις 24 Ιουνίου γιορτάζεται το Γενέθλιο του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού.
Από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Ιούνιος, τόμος στ’.
