(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυς
Απολογία Α’
Οι μαρτυρίες περί της Θεότητας του Χριστού
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2025/07/agios-ioustinos-o-filosofos-kai-martys-otan-de-akoute-tous-logous-ton-profiton-na-ekferontai-se-proto-prosopo/
Επί πλέον δε θεωρήσαμε καλό και κατάλληλο να μνημονεύσουμε και άλλους λόγους προλεχθέντες από τον ίδιο Δαβίδ, από τους οποίους είναι δυνατόν να μάθετε πως το προφητικό πνεύμα προτρέπει τους ανθρώπους να ζουν και πως προμηνύει την συνέλευση η οποία αποτελέσθηκε από τον Ηρώδη βασιλέα των Ιουδαίων, τους Ιουδαίους και τον Πιλάτο, τον καταστάντα επίτροπο σας σ’ αυτούς, μαζί με τους στρατιώτες του, κατά του Χριστού, και ότι επρόκειτο να πιστευθεί υπό των παντός γένους ανθρώπων και ότι ο Θεός τον καλεί Υιό και έχει υποσχεθεί ότι θα υποτάξει σ’ αυτόν όλους τους εχθρούς και πως οι δαίμονες προσπαθούν, κατά την δύναμη τους, να αποφύγουν την εξουσία του Πατρός του σύμπαντος και δεσπότη Θεού και την του Χριστού, και ότι ο Θεός καλεί σε μετάνοια όλους πριν έλθει η ημέρα της κρίσεως.
Έχουν λεχθεί δε αυτά· «μακάριος είναι ο άνδρας, ο οποίος δεν πορεύθηκε σε βουλή ασεβών και δεν στάθηκε σε οδό αμαρτωλών και δεν κάθισε σε καθέδρα λυμεώνων, αλλά το θέλημα αυτού είναι στον νόμο του Κυρίου, και στον νόμο αυτού θα μελετήσει ημέρα και νύχτα.
Και θα είναι σαν το ξύλο το φυτεμένο πλησίον των οχθών των ρυακιών, το οποίο θα δώσει τον καρπό του στον καιρό του και το φύλλο του δεν θα πέσει κάτω και όλα όσα πράττει θα κατευοδοθούν. Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι έτσι, αλλ’ αντίθετα είναι σαν άχυρο το οποίο τινάσσει ο άνεμος από την επιφάνεια της γης· γι’ αυτό δεν θα αναστηθούν οι ασεβείς κατά την κρίση ούτε οι αμαρτωλοί στην συνέλευση των δικαίων, διότι αναγνωρίζει ο Κύριος την οδό των δικαίων, ενώ η οδός των ασεβών θα καταστραφεί» (Ψαλμ. 1, 1-6).
«Γιατί εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί διαλογίσθηκαν παράδοξα; Οι βασιλείς της γης σηκώθηκαν και οι άρχοντες συναθροίσθηκαν ομού κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού, λέγοντες· ας θραύσουμε τα δεσμά τους και ας ρίξουμε μακράν από εμάς τον ζυγό τους. Ο κατοικών στους ουρανούς θα τους καταγελάσει και ο Κύριος θα τους μυκτηρίσει· τότε θα μιλήσει προς αυτούς με την οργή του και θα τους ταράξει με τον θυμό του. Εγώ δε εγκαταστάθηκα απ’ αυτόν ως βασιλιάς στην Σιών, το άγιο όρος του, εξαγγέλλοντας το πρόσταγμα τού Κυρίου. Ο Κύριος είπε προς εμένα· «είσαι υιός μου, εγώ σε γέννησα σήμερα» (Ψαλμ. 2, 7).
«Ζήτησε από εμένα και θα σου δώσω έθνη σαν κληρονομιά σου και τα πέρατα της γης σαν περιουσία σου· θα τους ποιμάνεις με σιδηρά ράβδο, θα τους συντρίψεις σαν σκεύη κεραμέως. Και τώρα, βασιλείς, εννοήσατε, διδαχθείτε, όλοι οι κριτές της γης. Υπηρετήσατε τον Κύριο με φόβο και ευχαριστηθείτε σ’ αυτόν με τρόμο. Λάβετε διδάγματα, πριν οργισθεί κάποτε ο Κύριος, και χαθείτε από τον δίκαιο δρόμο, όταν ο θυμός του ανάψει γρήγορα. Μακάριοι όλοι όσοι έχουν πεποίθηση σ’ αυτόν» (Ψαλμ. 2, 1-13).
Και πάλι το προφητικό Πνεύμα προμηνύοντας δι’ άλλης προφητείας του ιδίου Δαβίδ ότι μετά την σταύρωση θα βασιλεύσει ο Χριστός, είπε έτσι· «ψάλτε στον Κύριο όλη η γη και αναγγείλτε την σωτηρία του, από ημέρα σε ημέρα, διότι ο Κύριος είναι μέγας και επαινετός σφόδρα, φοβερός περισσότερο από όλους τους θεούς· διότι όλοι οι θεοί των εθνών είναι είδωλα δαιμονίων, ο δε Θεός δημιούργησε τους ουρανούς. Δόξα και αίνος ενώπιον αυτού και ισχύς και καύχημα στον τόπο του αγιάσματος του· δώστε δόξα στον Κύριο, τον πατέρα των αιώνων. Λάβετε χάρη και εισέλθετε ενώπιον αυτού και προσκυνήστε στις άγιες αυλές του· ας φοβηθεί ενώπιον του όλη η γη και ας μείνει σταθερά και ας μη σαλευθεί. Ας ευφρανθούν στο μέσο των εθνών· ο Κύριος βασίλευσε από το ξύλο»*.
Ότι δε το προφητικό Πνεύμα λέει τα μέλλοντα να γίνουν ως ήδη γενόμενα, καθώς είναι δυνατόν να αντιληφθεί κανείς και στα παρατεθέντα κείμενα, για να μη παράσχει δικαιολογία στους αναγινώσκοντας, θα διασαφήσουμε και τούτο. Πράγματα τα οποία γνωρίζει ότι οπωσδήποτε θα συμβούν προλέγει ως ήδη γενόμενα· ότι δε έτσι πρέπει να εκληφθούν, ατενίστε με τον νου στα λεγόμενα.
Ο Δαυίδ είπε τα προαναφερθέντα χίλια και πενήντα έτη πριν ο Χριστός ενανθρωπήσας σταυρωθεί, και κανείς από τους προ εκείνου ανθρώπους δεν έδωσε σταυρωθείς ευφροσύνη στα έθνη, αλλ’ ούτε από τους μετ’ αυτόν.
Ο στην εποχή μας δε Ιησούς Χριστός, σταυρωθείς και αποθανών, ανέστη και βασίλευσε ανελθών στον ουρανό, και εξ αιτίας των υπ’ αυτού δια των αποστόλων κηρυχθέντων, σε όλα τα έθνη υπάρχει ευφροσύνη σ’ εκείνους οι οποίοι προσδοκούν την αφθαρσία την οποία υποσχέθηκε αυτός.
* Ψαλμ. 95,1 έ. 4-10. Α΄ Παραλ. 16, 23· 25-31. Η φράση «από του ξύλου» απουσιάζει από τους Ο΄ και ο Ιουστίνος στο Προς Τρύφωνα 73 ισχυρίζεται ότι αφαιρέθηκε από τους Ιουδαίους.
Ιουστίνου φιλοσόφου και μάρτυρος «Άπαντα τα έργα», των Πατερικών Εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς».
