(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
[…]
Πολλούς χαιρετισμούς σε όλους και σεβάσματα στην γερόντισσα Χ και στον πατέρα Χ. Για τη στείρα που μου ανέφερε και ο πατέρας Χ, σας στέλνω ένα νήμα να το ζωσθεί και να κάνει λίγη νηστεία και προσευχή όσο μπορεί (μια που είναι και η Σαρακοστή των Χριστουγέννων) και στο παιδί που θα γεννηθεί να βγάλουμε το όνομα του πατρός Αρσενίου.
Εκτός από άλλα θαύματα που έκανε και μένουν αθόρυβα (για τον λόγο που σας είπα) έχουμε και δύο στείρες που θα γεννήσουν μετά από 3-4 μήνες και θα βγάλουμε το όνομά του. Είχα βάλει μερικές κορδέλες στο λείψανό του και είχαν δώσει και ζωστήκανε.
Όταν με το καλό συναντηθούμε, θα σας πω σχετικά πολλά, και γύρω από την επίσκεψή μου στην Καππαδοκία. Μόνον ένα χαρακτηριστικό γεγονός γύρω από τον πατέρα Αρσένιο θα σας γράψω.
Στην Καισάρεια που φθάσαμε (στο ξενοδοχείο) κοιτούσαμε να βρούμε τα Φάρασα στο χάρτη, και είχαμε και έναν ταξιτζή. Δυστυχώς, στο χάρτη δεν το βρίσκαμε το χωριό. Φυσικά, μας δυσκόλευε και η γλώσσα.
Ευτυχώς μια Ρωσίδα που έμενε στην Καισάρεια χρόνια, αυτή μας διευκόλυνε. Ρώτησε έναν Τούρκο γέρο που καθόταν δίπλα μας εάν είχε υπ’ όψιν του πού κοντά βρίσκονται τα Φάρασα.
Ο γέρος Τούρκος απάντησε:
– Άκουγα ότι τα Φάρασα ήταν ένα μεγάλο και νοικοκυρεμένο χωριό, όταν μένανε οι χριστιανοί. Όταν μετά έφυγαν, ήρθαν Τούρκοι από την Ελλάδα και το βρωμίσανε, και μετά το εγκαταλείψανε και φύγανε*. Εκεί στα Φάρασα ήταν και ένας Άγιος Παπάς [ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης] τότε, και πήγαιναν από παντού οι άρρωστοι και τους διάβαζε και τους έκανε καλά. Το κελλί του ήταν φαρμακείο.
Αφού κατατοπιστήκαμε κάπως, προχωρήσαμε 140 χιλιόμετρα ανατολικά της Καισάρειας το πρωί και φθάσαμε στο Γιάχ-γιαλί (Άχκαβούδες). Ενώ ο π. Χ. πήγε να πάρει λίγο τυρί για το δρόμο. Δύο γέροι Τούρκοι μου είπαν να καθίσω σ’ έναν πάγκο, και με ρωτήσανε που πηγαίναμε.
Τους έδωσα να καταλάβουν περίπου από τις τρεις-τέσσερις λέξεις που ήξερα (αλλά καταλάβαινα πολλά τούρκικα).
Με ρώτησε ένας εάν είμαι παπάς, και μετά μου είπε:
– Στα Φάρασα ήταν ένας Αζίζ (=Άγιος) Παπάς που τον έλεγαν Χατζεφεντή (έτσι τον έλεγαν τον π. Αρσένιο) και πηγαίνανε οι άρρωστοι και όταν τους διάβαζε γίνονταν καλά.
Μου έδειχνε το κεφάλι του που ήταν στραβό προς την πλάτη του, και μόλις τον διάβασε ήρθε στη θέση του. Αυτά με συγκίνησαν πολύ. Όποιον δηλαδή τύχει να συναντήσει κανείς θα ομολογήσει γεγονότα από τον άγιο πατέρα Αρσένιο. Την ευχή του να έχουμε.
Με αγάπη
Μον. Παΐσιος.
* Από 480 σπίτια που ήταν επί χριστιανών 70 είναι τώρα και αυτά γυφτιασμένα. (Η υποσημείωση είναι του γέροντος Παϊσίου).
Απόσπασμα από το βιβλίο Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, «Διδαχές και αλληλογραφία, μετά ασματικής ακολουθίας», των εκδόσεων η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι.
