Ο Απόστολος των Εθνών, ο Απόστολος της Οικουμένης, ο Απόστολος της καρδιάς των Χριστιανών και τότε και τώρα και πάντα, ο Μιμητής του Χριστού, ο Μεγαλομάρτυράς Του, ο Παύλος, είχε ιδιαίτερη συμπάθεια στην Κόρινθο. Αυτό συνάγεται από πλήθος στοιχείων, που περιέχονται στο έργο των Επιστολών του και στις Πράξεις των Αποστόλων, αλλά περισσότερο από την περί αγάπης αναφορά του, που αποτυπώνεται στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή.
Ας παρακολουθήσουμε από τις πράξεις των Αποστόλων, (Κεφ.ιη΄), στη γλώσσα του πρωτότυπου, μερικές πληροφορίες από τις πρώτες ημέρες της άφιξής του, περί το 52 μ.Χ, καθώς, προερχόμενος από την Αθήνα, αποβιβάζεται στο μικρό λιμανάκι των Κεγχρεών και μετά δίωρη πορεία, με τα Όνεια όρη αριστερά και το επιβλητικό και ασάλευτο βουνό του Ακροκορίνθου εμπρός του, φθάνει στην ιστορική και πολυάνθρωπη πόλη: «Μετά δε ταύτα χωρισθείς ο Παύλος εκ των Αθηνών ήλθεν εις Κόρινθον…και ευρών τινα Ιουδαίον ονόματι Ακύλαν Ποντικόν τω γένει προσφάτως εληλυθότα από της Ιταλίας και Πρίσκιλλαν γυναίκα αυτού… προσήλθεν αυτοίς και δια το ομότεχνον είναι, έμεινε παρ΄αυτοίς και ειργάζετο. Ήσαν γαρ σκηνοποιοί τη τέχνη. …..Εκάθισέ τε ενιαυτόν και μήνας έξ διδάσκων εν αυτοίς τον λόγον του Θεού..».
Κόρινθος! Η πόλη του πλούτου και της αμαρτίας. Το μεγάλο πέρασμα, το ελκυστικό κέντρο και το μεγάλο σταυροδρόμι. Ο κόσμος της γνώσης και της αμφισβήτησης. Εδώ σοφοί και σοφιστές. Μάγοι και γητευτές. Πιστοί και αρνητές. Δάσκαλοι και μαθητές.
Απέραντο πεδίο για τη διάδοση του χριστιανισμού για το Θεόσταλτο Επισκέπτη, τον Απόστολο των Εθνών.
Ο Παύλος συνεπαρμένος από την πολυάνθρωπη και πλούσια Κόρινθο, ρίχτηκε με όλες του τις δυνάμεις στο κήρυγμα του Χριστού. Τη μέρα δουλεύοντας στο εργαστήρι, το βράδυ μιλώντας στη συναγωγή, τάραξε τα στάσιμα νερά του κατεστημένου. Μετά από λίγο άρχισαν οι πρώτες αντιδράσεις. Πρώτα οι Ιουδαίοι, μετά οι εθνικοί, οι ντόπιοι και οι ξένοι βολεμένοι, άρχισαν με διάφορους τρόπους να διαβάλλουν τον Παύλο στο Ρωμαίο κυρίαρχο για να πνίξουν τη φωνή της αλήθειας, που έρριχνε φως στις σκοτεινές συνειδήσεις των ανθρώπων του παλαιού κόσμου. Οι διαβολές αυτές πήραν γρήγορα τη μορφή της βίας και των απειλών κατά της ζωής του Αποστόλου. Ο Παύλος κλονίστηκε και σκέφτηκε ν΄ αφήσει την Κόρινθο και να πορευτεί σε άλλα μέρη για να κηρύξει το Λόγο του Χριστού και να ενισχύσει τις νεότευκτες Εκκλησίες. Ήταν αποφασισμένος να φύγει και άρχισε να προετοιμάζει το ταξίδι, όταν παρουσιάστηκε στον ύπνο του ό ίδιος ο Χριστός να τον ενθαρρύνει για να μείνει και να του αποκαλύψει ότι υπάρχουν πολλοί δικοί του άνθρωποι στη πόλη.
Ο Παύλος αναθάρρησε και με δύναμη ψυχής υπέρτερη, άπλωνε κάθε μέρα και πιο πολύ το ζωογόνο λόγο της σωτηρίας των ανθρώπων. Κήρυττε, έγραφε, στοχαζόταν και σχεδίαζε τις επόμενες κινήσεις του.
Αγάπησε περισσότερο τη Κόρινθο μετά το μήνυμα που πήρε από τον ίδιο το Χριστό. Η Κόρινθος έγινε η αγαπημένη του πόλη. Τον ενέπνεε, τον ενίσχυε, τον χαρίτωνε. Κι όταν ήταν στη πόλη, κι όταν ήταν μακριά της, το πνεύμα του φτερούγιζε πάνω της και ο λόγος του έφτασε σε τέτοιο ύψος έμπνευσης και σοφίας, που αποτύπωσε το τελειότερο κείμενο όλων των εποχών, που συμπυκνώνει όλα τα ηθικά διδάγματα και τις θεωρίες της παγκόσμιας διανόησης, τη γνωστή επιστολή του προς Κορινθίους περί αγάπης: «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ…», (προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή, κεφ. ιγ΄).
Αφού έμεινε δέκα οχτώ ολόκληρους μήνες και εδραίωσε στέρεα την Εκκλησία της Κορίνθου, ετοίμασε το ταξίδι του για τη Συρία! Ας παρακολουθήσουμε το κείμενο από τις Πράξεις των Αποστόλων: « Ο δε Παύλος …εξέπλει εις Συρίαν …κειράμενος την κεφαλήν εν Κεγχρεαίς, είχε γαρ ευχήν…» (Κεφ. ιη΄).
Με συγκίνηση αποχαιρετάει τους αδελφούς εν Χριστώ της Κορίνθου, που τον συνοδεύουν μέχρι το λιμανάκι των Κεγχρεών. Σε λίγο τον χαιρετούν με τα μαντήλια, καθώς το πλοιάριο σηκώνει την άγκυρα, απλώνει τα πανιά και γλιστράει αθόρυβα προς την Ανατολή……
