Μέσα στη µακραίωνη παράδοση της Εκκλησίας µας συναντάµε συχνά ιεραποδηµίες, προσκυνήµατα και µεταφορές των ιερών και των οσίων της πίστεως µας, του Τιµίου Ξύλου, της Αγίας Ζώνης της Κυρίας Θεοτόκου και των Αγίων Λειψάνων, προς αγιασµό των πιστών. Μια τέτοια εµπειρία µας αξίωσε ο Θεός να βιώσουµε πριν λίγες ηµέρες στην Ορθόδοξη χώρα της Ρουµανίας µετά από πρόσκληση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουµανίας κ.κ. Δανιήλ προς την Ιερά και Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου να µεταφέρει εκεί τη χαριτόβρυτο Κάρα του Χρυσορρήµονος Αγίου Ιωάννου. Είχαµε την τιµή, την χαρά, την ευλογία και την εµπειρία να συµµετάσχουµε και εµείς σε αυτήν την ιεραποδηµία.
Ο πολιός και πολυσέβαστος γέροντάς µας, συγκατέλεξε και την ελαχιστότητά µας στην τιµία του συνοδεία. Από την πρώτη στιγµή που το αεροπλάνο προσγειώθηκε στη γη της Ρουµανίας βιώσαµε το τι επρόκειτο να δούµε στη συνέχεια. Η υποδοχή της τιµίας Κάρας αλλά και του γέροντος που τη µετέφερε ήταν λαµπρή και µεγάλη. Μετά τη δοξολογία που έγινε στον παλαίφατο Καθεδρικό Ναό του Πατριαρχείου της Ρουµανίας ο Μακαριώτατος, αφού ευχαρίστησε τον γέροντα Εφραίµ για την µεγάλη ευλογία που τους προσεκόµισε, µίλησε για τη σχέση της Μονής Βατοπαιδίου µε την Ορθόδοξη Ρουµανία τόσο τους χρόνους της τουρκοκρατίας, όπου εξέλειψαν οι χορηγοί αυτοκράτορες στο Αγιώνυµο Όρος ως βοηθοί και αντιλήπτορες και τη θέση τους πήραν οι Βοεβόδες και βασιλείς της Ουγκροβλαχίας, όσο και στη νεότερη εποχή που το Άγιον Όρος και ιδιαίτερα η Ιερά Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου µε τα πνευµατικά αντιπελαγίσµατα προσέφερε και προσφέρει την αγάπη, την εµπειρία και τη νουθεσία στο ρουµανικό λαό. Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο λόγος τον οποίο είπε ο Καθηγούµενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου, Αρχιµανδρίτης Εφραίµ, πως ο µακαριστός και εν οσίοις αναπαυόµενος Γέρων Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός όταν πήγαν στο Βατοπαίδι τους είπε να προσέξουν πώς δέχονται ιδιαίτερα τους Ρουµάνους αδελφούς οι οποίοι ήταν πληγωµένοι από το άθεο καθεστώς και ήθελαν να γνωρίσουν την αγάπη και τη θαλπωρή της Ορθοδοξίας. Και αυτό το Βατοπαίδι το πέτυχε µε την διακονία των Ρουµάνων προσκυνητών αδελφών από οµογενείς τους pατέρες οι οποίοι προσήλθαν στο Βατοπαίδι και κάτω από την υπακοή και καθοδήγηση του γέροντος δίνουν αυτή τη µαρτυρία στο ρουµανικό λαό.
Εντύπωση µας έκανε και ο λόγος του γέροντος πως η σχέση και η επικοινωνία µε το ρουµανικό λαό δεν είναι µια σχέση πολιτικής και συµφερόντος αλλά σχέση αγαπητική και πνευµατική, αφού οι ιεραποδηµίες αυτές δεν έχουν σκοπό την επανάκτηση των µετοχίων και τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά την ανάπαυση των αδελφών που προσέρχονται στο περιβόλι της Παναγίας και ιδιαίτερα στο Βατοπαίδι. Κοντά στο µοναστήρι του Βατοπαιδίου βρίσκεται και η παλαίφατη Ʃκήτη της Κολιτσούς που κατοικείται από Ρουµάνους αδελφούς η οποία προσεφερε στην εκκλησία µας τον πρόσφατα κατατεγέντα στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας Όσιο Διονύσιο τον πνευµατικό, τον τυφλό, τον Ρουµάνο. Η αγάπη των Ρουµάνων αδελφών και οι εκδηλώσεις της ευλάβειάς τους µας προκάλεσαν θαυµασµό και συγκίνηση. Οι άνθρωποι αυτοί κατέβηκαν πρόσφατα στον Άδη τους και τώρα χαίρονται την ανάσταση τους. Μετά από όλη αυτή την ταλαιπωρία που υπέστησαν από την αθεϊστική και ολοκληρωτική ιδεολογία, η Ορθόδοξη Ρουµανία βιώνει τώρα αυτήν την αγάπη και την εκδήλωση της ευλάβειας τους στο Θεό και στην Εκκλησία. Οι ουρές των προσκυνητών αµέτρητες κάτω από το καύµα του ηλίου περιµένοντας εν σιωπή, κρατώντας τα λουλούδια της αγάπης τους και της ευλάβειάς τους, να αποδώσουν την τιµή και την προσκύνηση στην Κάρα του Ιερού Πατρός. Μας συγκίνησε η προσέλευση πολλών χιλιάδων ανθρώπων στο προσκύνηµα αλλά και στις Θείες Λειτουργίες που έγιναν υπαίθρια το Ʃάββατο 12 Ιουλίου, εορτή της Παναγίας της Προδροµίτισσας που εόρταζε το οµώνυµο παρεκκλήσιο στο νέο Καθεδρικό Ναό καθώς και την Κυριακή 13 Ιουλίου, εορτή του Αγίου Οσιοµάρτυρος Δηµητρίου Μπασαράβ πολιούχου του Βουκουρεστίου. Η υποµονή τους ήταν µεγάλη να περιµένουν τρεις και τέσσερεις ώρες που διήρκησε η ιερά ακολουθία σιωπηλώς προσευχόµενοι κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού.
Θαυµάσαµε την αγάπη του κόσµου στο πρόσωπο του γέροντός µας Εφραίµ που προσπαθούσε µε κάθε τρόπο να τον πλησιάσει, να λάβει την ευλογία του, να φιλήσει το χέρι του, να ακουµπήσει το ράσο του, να δεχτεί ένα λόγο που θα γίνει πυξίδα στη ζωή του. Από τους άρχοντες πολιτικούς µέχρι και τους απλούς και τους φτωχούς ανθρώπους είδαµε εν τω προσώπω του γέροντος να εκφράζεται αυτή η αγάπη, ο σεβασµός και η ευγένεια των πιστών της Ρουµανίας στον Αγιώνυµο Άθω. Ʃτη Ρουµανία παλαιότερα υπήρχαν πάρα πολλά µετόχια της Μονής Βατοπαιδίου και η σχέση µεταξύ των Ρουµάνων αδελφών και της Βατοπαιδινής αδελφότητος ήταν µεγάλη. Οι πολιτικοί άρχοντες εξέφρασαν µε ιδιαίτερο ενδιαφέρον την αγάπη τους στον Άγιο Καθηγούµενο αφού οι προσκλήσεις στο πρόσωπο του ήταν πολλές και ζητούσαν όλοι τις προσευχές, την ευλογία, την παρουσία και τον λόγο του κοντά τους. Οι επισκέψεις στα καταφύγια της αγάπης του Θεού, τα Ιερά και πολυπληθή µοναστήρια του Βουκουρεστίου µας εντυπωσίασε αφού οι αδελφότητες έδειχναν την αγάπη τους, τον σεβασµό τους στο γέροντα αλλά συγχρόνως ρουφούσαν σαν ξερά σφουγγάρια τις νουθεσίες, τον λόγο αλλά και την παρουσία του προσώπου του. Είδαµε εν τω προσώπω του να εφαρµόζεται εκείνο το του γεροντικού : ” αρκεί µε να σε βλέπω”. Μάλιστα ο λόγος της Καθηγουµένης της Μονής Pasarea, η οποία µαζί µε την πολυπληθή αδελφότητά της είχαν πλαισιωσει το γέροντα για να ακούσουν µεταφρασµένο το λόγο του και να πάρουν τη δρόσο του Άθωνα στη µοναχική τους πορεία, ότι το πρόσωπο του Αγίου Καθηγουµένου όση ώρα τους µιλούσε ήταν µέσα στο φως, µας συγκίνησε και µας έκανε να αναλογιστούµε πόσο εµείς εκτιµάµε και αποδίδουµε αγάπη, σεβασµό και ευγνωµοσύνη στους πνευµατικούς µας πατέρες.
Πολυπληθές επίσης ήταν το ακροατήριο σε κάθε εκδήλωση την οποία είχε ετοιµάσει το Πατριαρχείο της Ρουµανίας καθώς και οι πνευµατικοί δεσµοί που έχει ο γέροντας µε τους Ρουµάνους αδελφούς, αλλά ιδιαίτερα, µας συγκίνησε η παρουσίαση στην αίθουσα του παλατίου του Πατριαρχείου από τον Πατριάρχη Ρουµανίας κ.κ. Δανιήλ και τον γέροντα Εφραίµ του Ιερού Ψαλτηρίου το οποίο βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Μεγίστης Μονής και είναι κοσµηµένο µε πάρα πολλές βυζαντινές µινιατούρες το οποίο εξέδωσε το Βατοπαίδι µε πολυχρόνιο κόπο των πατέρων στην ελληνική και ρουµανική ιδίας δαπάνης για την ωφέλεια και τον αγιασµό των Ορθοδόξων Ρουµάνων αδελφών µας. Εν κυρίω ζηλέψαµε αυτή την αγάπη του κόσµου και αυτό τον σεβασµού των Ρουµάνων Ορθοδόξων. Εµείς ως Έλληνες µε τους φωτιστές των Ʃλάβων δώσαµε φως και Ορθοδοξία σε αυτούς τους λαούς αλλά δυστυχώς µιµούµενοι ενα ξενόφερτο τρόπο ζωής ο οποίος µας ήλθε από την άθεη Εσπερία, απεµπολήσαµε την πατρώα ευσέβεια και όλα εκείνα τα οποία ως χρυσή παρακαταθήκη παρέλαβε µέσα στη µακραίωνη παράδοση της Εκκλησίας µας ο λαός µας. Θαυµάσαµε τον νέο Καθεδρικό Ναό που βρίσκεται πίσω ακριβώς από το κτίριο της αθεΐας και του υλισµού για να πιστοποιήσει µε το µεγαλείο του, το µέγεθος του, την επιβλητικότητα αλλά και τον διάκοσµο µε τα θαυµάσια ψηφιδωτά αυτήν την αλλαγή πλεύσεως των Ρουµάνων. Πόσο ευγνώµονες είµαστε στο πρόσωπο του γέροντός µας που µας αξίωσε µε την αγάπη του και την τιµή του , κατά το ψαλµικο “εν τω φωτί του προσώπου σου χορτασθήσοµαι οφθήναι µοι την δόξαν σου”, να δούµε και εµείς όλα αυτά τα οποία ζήσαµε έξι µέρες σε αυτό το προσκύνηµα.
Πρέπει άραγε και µείς να στερηθούµε και να χάσουµε την ευκαιρία να λατρεύουµε τον Θεό µας ελεύθερα για να καταλάβουµε το µεγαλείο της πίστεως µας; Πρέπει να µας οδηγήσουν σε εξορίες και φυλακές και σε αυτόν ακόµη τον θάνατο ώστε να ποτίσουµε µε το αίµα µας το δένδρο της πίστεως και της ευσέβειας που το ξεχάσαµε και δεν το ποτίζουµε µε το νερό της αγάπης µας για να αποδώσει καρπούς; Πόσες εκατοντάδες Νεοµάρτυρες και πόσοι νέοι Όσιοι εξήνθησαν κατά την περίοδο αυτή της αθεΐας στη Ρουµανία; Είναι κατάντηµα για εµάς που κατέχουµε την αλήθεια, χωρίς µισαλλοδοξίες, να λέµε σαν νεοέλληνες ότι είµαστε άθεοι και ότι δεν πιστεύουµε στον αληθινό Θεό και να το δείχνουµε µε τη βιοτή µας. Και µείς σαν Ελλάδα ας σκεφτούµε ότι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας η Αγία µας Εκκλησία προσέφερε εκατοντάδες Νεοµάρτυρες αλλά και η νεότερη περίοδος που είναι περίοδος άρνησης και αποστροφής προς την πίστη έχει να µας δείξει τα πρόσωπα όλων αυτών των νέων οσίων που το Οικουµενικό µας Πατριαρχείο µας έδωσε την χαρά αλλά και την πεποίθηση ότι η Εκκλησία πολεµουµένη νικά και ότι είναι ένα φυτώριο αγιότητος.
Φύγαµε από την οµόδοξη Ρουµανία γεµάτοι από δυνατές αναµνήσεις από φοβερές εµπειρίες και εντύπωσεις για την εκδήλωση της αγάπης των ανθρώπων στην Κάρα του Ιερού Χρυσοστόµου αλλά και στο πρόσωπο ενός αγιορείτη Καθηγουµένου που εκφράζει αληθινά την Ορθόδοξη παράδοση και οµολογεί εν έργω και λόγω ό,τι παρέλαβε από τους Αγίους γέροντές του. Είθε η ζωή µας να βρει το πραγµατικό νόηµα της και να µην χρειαστεί ποτέ να στερηθούµε την ελευθερία της οµολογίας της πίστεως µας για να εκτιµήσουµε το µεγαλείο της Εκκλησίας µας.
