(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Αθηνογένης Επίσκοπος Πηδαχθόης ο οποίος καταγόταν από την Σεβάστεια της Καππαδοκίας συνελήφθη μαζί με δέκα μαθητές και υπεβλήθη σε μεγάλα βασανιστήρια κατά την διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Ακολούθως μαρτύρησε μαζί με τους μαθητές του.
Σύμφωνα με την παράδοση πριν τον συλλάβουν πήγε στο μοναστήρι του για να δει τους μαθητές του, αλλά εκείνοι είχαν ήδη συλληφθεί.
Στο μοναστήρι βρήκε μια ελαφίνα την οποία είχε αναθρέψει ο ίδιος. Ο αρχιερέας την ευλόγησε και της έδωσε την ευχή του όσα ελάφια γεννά να μην σκοτώνονται από τους κυνηγούς.
Κάθε χρόνο, όμως, της είπε τόσο η ίδια όσο και τα ελάφια που θα γεννούσε να φέρνουν στο μοναστήρι ένα ελάφι.
Και πράγματι αυτό γινόταν κάθε χρόνο στην γιορτή του Αγίου.
Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και μετά την ανάγνωση του ευαγγελίου, έφτανε μια ελαφίνα, έμπαινε μέσα στον ναό και αφιέρωνε ένα ελάφι που είχε γεννήσει η ίδια στον Άγιο.
Το ελάφι αυτό το έτρωγαν στο γεύμα που παρέθεταν κατά την διάρκεια της μεσημεριανής πανηγυρικής τράπεζας προς τιμή του Ιερομάρτυρα Αθηνογένη.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Ιούλιος, τόμος ζ’.
