Οι πληροφορίες που διαθέτουμε για τον βίο του Οσίου Θωμά εν Μαλέω είναι ελάχιστες. Κατά μία εκδοχή έζησε γύρω στον 13ο με 14ο αιώνα[1], διότι υπήρξε τροπαιούχος στρατιωτικός αξιωματούχος του Βυζαντίου και επομένως θα πρέπει να έδρασε πριν την πτώση του Βυζαντίου. Κατά μία άλλη εκδοχή σύμφωνα με τα ιερά δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδας έζησε τον 10ο αιώνα[2]. Ως στρατιωτικός πρέπει να συμμετείχε σε πολλές νικηφόρες μάχες ενάντια στους βάρβαρους εισβολείς. Ωστόσο, ύστερα από διάφορες θλιβερές συγκυρίες της ζωής του δοκίμασε το «πικρό του βίου κλυδώνιο» σύμφωνα με το συναξάρι του, προτίμησε τον δρόμο της ταπείνωσης.Ακολούθησε το δύσκολο μοναχικό δρόμο και έγινε μοναχός στο όρος Μαλέα που βρίσκεται στη Νότια Λακωνία[3].
Σύμφωνα με τους βιογράφους του οδηγήθηκε στα κακοτράχαλα σπήλαια του όρους Μαλέα οδηγούμενος από το πνεύμα του Προφήτη Ηλία. Στο αρχαίο συναξάρι της Βασιλεύουσας Πόλης βρίσκεται καταγεγραμμένη η πληροφορία ότι ο ίδιος ο Όσιος εμφανίστηκε ως στύλος πυρός, όταν τον επισκέφτηκε ο Προφήτης Ηλίας. Στην τοπική επικράτεια έγινε ευρύτατα γνωστός μέσα από τα πολυάριθμα θαύματά του.Τα συναξάρια αναφέρουν πως έβγαζε δαιμόνια από ανθρώπους, θεράπευε χωλούς και τυφλούς που προσέτρεχαν σ’ αυτόν ενώ πολλές μαρτυρίες μοναχών και λαϊκών επισημαίνουν το χάρισμα του Οσίου να βρίσκει πηγές που αναβλύζουν από τη γη ύδωρ χτυπώντας με το ραβδί του το έδαφος. Η μνήμη του τιμάται στις 7 Ιουλίου και είναι ιδιαίτερα αγαπητός στη λακωνική γη, που θαυματούργησε.
Σε αυτό το σημείο μπορούμε να αναφέρουμε ότι ύστερα από ενέργειες του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη μας κ.κ. Ευσταθίου,στις 6 Ιουλίου του 1990, έφτασε στα Βελανίδια και συγκεκριμένα στον Καβο-Μαλιά, με συνοδεία κληρικών και λαϊκών, ένα απότμημα των ιερών λειψάνων του Οσίου, τα οποία φυλάσσονται στο ΆγιοΌρος.
Σήμερα, ο προσκυνητής δύναται να προσκυνήσει τα τίμια λείψανα, εφόσον προηγουμένως απευθυνθεί στον εφημέριο της ενορίας που υπάγεται στην ευρύτερη περιοχή των «Βελανιδίων»
