(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ασκούμενος κάποτε ο Όσιος σε ένα κελλί κατά την περίοδο του καλοκαιριού που επικρατούσε υπερβολικός καύσωνας, και ήταν μόνος του διαβάζοντας την έκτη ώρα, εδίψασε τόσο πολύ, ώστε κινδύνευσε να πεθάνει από την δίψα.
Και μη βρίσκοντας να πιει νερό, ξάπλωσε κάτω στο χώμα σε ημιλιπόθυμη κατάσταση με τα χέρια του υψωμένα στον Θεό και ζητώντας την βοήθεια Του.
Ο φιλάνθρωπος Θεός, ο οποίος είναι ταχύς στην παρηγοριά και άμεσος στη βοήθεια, δεν αγνόησε την έκκληση του δούλου του και έστειλε αμέσως έναν Άγγελο στον μαθητή του Οσίου και του έδωσε ένα αγγείο γεμάτο νερό.
Ο Άγγελος είπε στον υποτακτικό του Αγίου να τρέξει στο Ασκητήριο για να αναζωογονήσει με το νερό τον πνευματικό του Πατέρα που κινδύνευε.
Όμως ο ο διάβολος, που δεν σταματά να ενοχλεί τους ανθρώπους, μεταμορφώθηκε σε μεγάλο φίδι και μπήκε ξαφνικά στον κόλπο του Αγίου, για να τον τρομάξει.
Ο Όσιος, όμως, δεν φοβήθηκε καθόλου και έκανε το σημείο του Σταυρού και αμέσως το φίδι εξαφανίστηκε.
Διασκευή από τον Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, μήνας Νοέμβριος, τόμος 11ος.
