Πλήρης ημερών (107 ετών), εκοιμήθη στις 11 Ιουνίου 2025 ο Ομότιμος Καθηγητής της Παθολογίας –Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Γ. Δαϊκος. Γεννημένος το 1918 στη Ζαχάρω Ηλείας μετεκπαιδεύτηκε στις ΗΠΑ το 1947-1951 εγκαινιάζοντας μια νέα οδό μετεκπαίδευσης των Ελλήνων ιατρών για τις ΗΠΑ οι οποίες άρχιζαν να πρωτοστατούν στα Ιατρικά δρώμενα. Το ταξίδι τoυ ήταν περιπετειώδες επιζώντας από το ναυάγιο του πλοίου που τον μετέφερε…..
Επιστρέφοντας υπηρέτησε την Ιατρική των ενηλίκων, τη Παθολογία με εστιασμό στα Λοιμώδη Nοσήματα που επι των ημερών του αναδείχθηκαν σε ένα ζωτικό κομμάτι της Ελληνικής Παθολογίας. Εκπαίδευσε γενιές φοιτητών και ιατρών αφήνοντας μνήμη καινοτόμου ιατρού και ερευνητή και εμπνευσμένου δασκάλου. Mε τα ακόλουθα λόγια περιέγραφε το ιδανικό πρότυπο του δασκάλου «…Ως ο καλύτερος και ιδεωδέστερος διδάσκαλος περιγράφεται υπό των φοιτητών, όχι ο έχων περισσοτέρας γνώσεις, όχι ο επιτυχής ερευνητής, όχι ο απαντών εις όλας τας ερωτήσεις, αλλά ο πρόθυμος, φιλικός, διατεθειμένος να διαθέση χρόνον δι’ αυτούς και το κυριώτερον με αμέριστον ενδιαφέρον δια τον φοιτητήν ως άτομον.»
Με τη βοήθεια της αφοσιωμένης και καλλιεργημένης συζύγου του, ο εκλιπών συνδύασε την Ιπποκρατική άσκηση της Ιατρικής με την Ιατρική του σώματος και της ψυχής. Αξέχαστες θα μείνουν στους φοιτητές του οι εξορμήσεις του στα βουνά, μετά τον εκκλησιασμό της Κυριακής και οι Σαββατιάτικες επισκέψεις του στο Αμφιαράειο-μετά τον ομαδικό εκκλησιασμό-με αναλύσεις από τους φοιτητές έργων του Ιπποκράτη.
Οι παρεμβάσεις του σε θέματα Κλινικής Βιοηθικής υπό το πρίσμα της ορθόδοξης παράδοσης και της σύγχρονης Ιατρικής Πρακτικής ήταν καθοριστικές. Ο εκλιπών ορθοτόμησε σε θέματα του τέλους της ζωής και των ορίων της σύγχρονης Ιατρικής. Αξέχαστες θα μείνουν οι παρεμβάσεις του κατά τον Κυριακάτικο εκκλησιασμό μετά το πέρας του Ετήσιου Πανελληνίου Ιατρικού Συνεδρίου στο φιλόξενο μετόχι της Αναλήψεως της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας στο Βύρωνα.
Επιγραμματικά, ο Γεώργιος Δαϊκος με το παράδειγμά του υπήρξε πρότυπο πιστού τέκνου της Εκκλησίας και προβεβλημένου ακαδημαϊκού δασκάλου στη πρωτοπορία της Ιατρικής τουλάχιστον για μία πεντηκονταετία.
Του αείμνηστου Γεωργίου, διδασκάλου ημίν γενομένου, αιωνία η μνήμη.
