Βασιλειών Α’, Η παράδοση του μικρού Σαμουήλ ενώπιον της Σκηνής του Μαρτυρίου και η ασέβεια των τέκνων του αρχιερέως Ηλεί

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Βασιλειών Α’ (Μασ. Σαμουήλ Α´)

Α’ Βασιλέων 2

Α’ Βασ. 2,1 Η λυπημένη και κλονισμένη καρδία μου εστερεώθη με τη δύναμη και τη χάρη του Κυρίου. Εξυψώθη η δύναμή μου διά του Θεού μου, το στόμα μου διάπλατα άνοιξε εναντίον των εχθρών μου. Είμαι γεμάτη χαρά από τη σωτηριώδη δύναμη του Κυρίου.

Α’ Βασ. 2,2 Διότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας άλλος άγιος, όπως είναι ο Κύριος, ούτε κανένας άλλος δίκαιος όπως είναι ο δίκαιος Θεός μας. Δεν υπάρχει κανένας άλλος άγιος, πλην από Σε Κύριε.

Α’ Βασ. 2,3 Άνθρωποι, μη καυχάσθε και μη λαλήτε υπερήφανα λόγια. Ας μη εξέλθουν από το στόμα σας αλαζονικά λόγια, διότι ο Θεός είναι ο μόνος παντογνώστης Κύριος. Αυτός είναι, που φέρει εις άριστον πέρας τα τέλεια αυτού έργα.

Α’ Βασ. 2,4 Δυνατών πολεμιστών τα τόξα απεδείχθησαν ανίσχυρα, ενώ εξ αντιθέτου άνθρωποι ασθενείς και αδύνατοι περιεζώσθησαν και απέκτησαν δύναμη.

Α’ Βασ. 2,5 Άνθρωποι πλούσιοι εις υλικά αγαθά επτώχυναν και επείνασαν, ενώ άνθρωποι πτωχοί, οι οποίοι επεινούσαν, έγιναν πλούσιοι τόσον πολύ, ώστε εγκατεστάθησαν εις εύφορη χώρα. Υπήρξε στείρα, η οποία εγέννησε πολλά παιδιά και εξ αντιθέτου υπήρξε πολύτεκνος με πολλά παιδιά, η οποία εν τέλει έμεινε μόνη της και απωρφανισμένη.

Α’ Βασ. 2,6 Ο Θεός είναι ο κύριος του θανάτου και της ζωής. Αυτός θανατώνει και αυτός ζωογονεί, αυτός κατεβάζει τους ανθρώπους στον τάφο και αυτός τους επαναφέρει πάλι εις τη ζωή.

Α’ Βασ. 2,7 Ο Κύριος είναι εκείνος ο οποίος καθιστά πτωχούς τους πλούσιους και κάμνει πλούσιους τους πτωχούς. Ταπεινώνει και ανυψώνει.

Α’ Βασ. 2,8 Αυτός ανεγείρει από τη γη τον κατάκοιτο πτωχό· πεινώντα και στερούμενο, που κοιμάται εις την κοπριά, τον ανυψώνει και τον ενθρονίζει ως ισχυρό μεταξύ των ισχυρών της γης. Αυτός αναδεικνύει τους πτωχούς και απόκληρους κληρονόμους θρόνων ενδόξων.

Α’ Βασ. 2,9 Αυτός είναι εκείνος, ο οποίος εκπληρώνει το αίτημα του ευσεβούς. Αυτός επλήθυνε τα έτη της ζωής του δικαίου· δυνατός εις την πραγματικότητα δεν είναι εκείνος, ο οποίος έχει σωματική δύναμη.

Α’ Βασ. 2,10 Ο Κύριος καθιστά ανίσχυρο τον οιονδήποτε εχθρό του. Ο Κύριος είναι ο μόνος άγιος. Λοιπόν, ας μη καυχάται ο σοφός με τη σοφία αυτού ούτε ο δυνατός με τη δύναμή του, ούτε ο πλούσιος δια τον πλούτο του. Αλλά σ’ αυτό πρέπει να καυχάται ο συνετός άνθρωπος, στο γεγονός ότι γνωρίζει και σκέπτεται τον Κύριο και προ παντός στο ότι εφαρμόζει δικαιοσύνη εν μέσω των άλλων ανθρώπων. Ο Κύριος ανέβη στους ουρανούς και από εκεί εξαπέλυσε βροντές και κεραυνούς. Αυτός κρίνει και δικάζει την οικουμένη μέχρι των περάτων της γης. Δίδει δύναμη στους βασιλείς μας, αυτός μεγαλώνει τη δύναμη του βασιλέως, τον οποίον αυτός θα έχει χρίσει”.

Α’ Βασ. 2,11 Η Άννα αφήκε το παιδί της, τον Σαμουήλ, εκεί ενώπιον της Σκηνής του Μαρτυρίου και επανήλθε εις την Αρμαθαίμ. Το παιδί της ανέλαβε να υπηρετεί τον Θεό κοντά στον Ηλί τον αρχιερέα.

Α’ Βασ. 2,12 Οι υιοί όμως του αρχιερέως Ηλί ήσαν ελεεινοί και κακοήθεις, εστία μολύνσεως. Δεν εσέβοντο τον Κύριο και δεν εζούσαν σύμφωνα με τον θείο νόμο. Έκαναν κατάχρηση των δικαιωμάτων του ιερέως ενώπιον του λαού, ενώπιον παντός Ισραηλίτη, ο οποίος προσήρχετο να προσφέρει τη θυσία.

Α’ Βασ. 2,13 Ο δούλος του αρχιερέως Ηλί, κατόπιν εντολής του Οφνί και Φινεές, προσήρχετο, πριν βράσει το κρέας της θυσίας, κρατών εις τα χέρια του ένα μεγάλο πιρούνι με τρία δόντια.

Α’ Βασ. 2,14 Εβύθιζε το πιρούνι στον μεγάλο λέβητα η εις τη χάλκινη χύτρα ή εις τη μικρότερη χύτρα, και κάθε τι το οποίον ήρπαζε το πιρούνι, ο δούλος το έπαιρνε δια τον ιερέα τον κύριό του. Κατά παρόμοιον τρόπο οι υιοί του Ηλί εφέροντο προς κάθε Ισραηλίτη, ο οποίος προσήρχετο να θυσιάσει εις Σηλώμ.

Α’ Βασ. 2,15 Πριν δε τεθεί το λίπος των θυσιαζομένων ζώων στο θυσιαστήριο, για να ανέλθει ως θυμίαμα ο καπνός από αυτό, ήρχετο ο δούλος του ιερέως και έλεγε στον άνδρα, ο οποίος προσέφερε τη θυσία· “δος μου κρέας να ψήσουμε για τον ιερέα και δεν θα πάρω από σένα κρέας, το οποίον βράζει στον λέβητα”.

Α’ Βασ. 2,16 Ο δε Ισραηλίτης ο οποίος προσέφερε τη θυσία έλεγε· “ας καεί πρώτα το λίπος επάνω στο θυσιαστήριο, όπως ο Θεός διατάζει, και έπειτα πάρε από όλα όσα επιθυμεί η ψυχή σου”. “Όχι, απαντούσε ο δούλος. Τώρα θα μου δώσεις. Και αν υποτεθεί ότι δεν μου δώσεις, εγώ θα το πάρω διά της βίας”.

Α’ Βασ. 2,17 Αυτό ήταν ενώπιον του Κυρίου αμαρτία των υπηρετών των ιερέων, πάρα πολύ μεγάλη, διότι καταφρονούσαν τη θυσία του Κυρίου και ασεβούσαν προς αυτόν τον Κύριο.

Α’ Βασ. 2,18 Το παιδί Σαμουήλ προσέφερε τις υπηρεσίες του προς τον Κύριο· ήταν δε εζωσμένο με ένα λινό εφούδ.

Α’ Βασ. 2,19 Εκτός τούτου, η μητέρα του είχε κατασκευάσει γι’ αυτόν ένα μικρό επενδυτή, τον οποίον ανανέωνε κάθε έτος φέρουσα καινούργιον, όταν ήρχετο μαζί με τον σύζυγό της, για να προσφέρει τη θυσία.

Α’ Βασ. 2,20 Ο Ηλί, ο αρχιερεύς, ευλόγησε τον Ελκανά και τη γυναίκα του λέγοντας· “είθε ο Κύριος να σου δώσει πολλά παιδιά από τη γυναίκα αυτή αντί του τάματος, το οποίον έδωκες εις αυτόν, αντί του παιδιού σας τούτου”. Ο Ελκανά επέστρεψε εις την πατρίδα του την Αρμαθαίμ.

Α’ Βασ. 2,21 Ο Κύριος επεσκέφθη και πάλι την ευσεβή Άννα. Έτσι δε αυτή απέκτησε τρεις ακόμη υιούς και δύο θυγατέρες. Το παιδί Σαμουήλ εμεγάλωνε ενώπιον της Σκηνής του Μαρτυρίου.

Α’ Βασ. 2,22 Ο Ηλί, ο αρχιερεύς, εγήρασε πλέον πολύ, πληροφορείτο δε εκείνα, τα οποία έκαναν οι υιοί του μεταξύ των Ισραηλιτών.

Α’ Βασ. 2,23 Έλεγε δε προς τα παιδιά του· “γιατί πράττετε αυτό το κακό, το οποίον πληροφορούμαι από το στόμα όλου του λαού του Κυρίου;

Α’ Βασ. 2,24 Μη, παιδιά μου, μη πράττετε αυτά, διότι όσα ακούω για σας δεν είναι καθόλου καλά και τιμητικά. Μη φέρεστε έτσι, διότι δεν είναι καθόλου καλές οι πληροφορίες, τις οποίες εγώ ακούω για την κακή σας συμπεριφορά και επί πλέον γίνονται σκάνδαλο στον λαό, ώστε να μη σέβονται και να μη υπηρετούν τον Θεό.

Α’ Βασ. 2,25 Εάν ένας άνθρωπος πταίσει απέναντι ενός άλλου, είναι δυνατόν να προσευχηθούν άλλοι για τον πταίστη και να ζητήσουν συγχώρηση από τον Κύριο γι’ αυτόν. Εάν όμως κανείς αμαρτήσει απέναντι του Κυρίου, ποιος είναι εκείνος ο οποίος θα προσευχηθεί γι’ αυτόν;” Αλλά τα παιδιά του Ηλί δεν άκουγαν τις συμβουλές του πατρός των. Εσκληρύνοντο εις την ασέβειά των. Ο δε Κύριος είχε λάβει οριστική απόφαση να καταστρέψει αυτούς.

Α’ Βασ. 2,26 Ο νεαρός Σαμουήλ, όσον παρήρχετο ο χρόνος, τόσον και εμεγάλωνε· και ήταν ενάρετος ενώπιον Θεού και ανθρώπων.

Α’ Βασ. 2,27 Κατά τον καιρό εκείνο ένας προφήτης του Θεού ήλθε προς τον Ηλί και του είπε· “αυτά λέγει ο Κύριος. Εγώ απεκαλύφθην βεβαίως στους προγόνους σου, οι οποίοι ανήκουν εις την πατρική σου οικογένεια, στον Ααρών και τον Μωϋσή, όταν ο ισραηλιτικός λαός ευρίσκετο ακόμη εις την Αίγυπτο, δούλος του Φαραώ και στον οίκο του Φαραώ.

Α’ Βασ. 2,28 Μεταξύ δε όλου του Ισραηλιτικού λαού εξέλεξα από την ιδική σου φυλή τους ιερείς οι οποίοι θα έπρεπε να με υπηρετούν και έτσι να έχουν το δικαίωμα να ανέρχονται τις βαθμίδες του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων, να θυμιούν στο θυσιαστήριο των θυμιαμάτων και να φέρουν το ιερατικό ένδυμα εφούδ. Επίσης εις την πατρική σου φυλή έδωσα εντολή να περιέρχονται προς διατροφήν των τα υπόλοιπα από ωρισμένες θυσίες των Ισραηλιτών, οι οποίες θυσίες περνούν από το πυρ του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων.

Α’ Βασ. 2,29 Συ όμως γιατί εκύτταξες όχι με ευλάβεια αλλά με αναιδές βλέμμα εις τα προσφερόμενα ολοκαυτώματα και εις τα θυμιάματα επάνω στο θυσιαστήριο; Γιατί επροτίμησες και ετίμησες περισσότερο τους υιούς σου από εμέ και γιατί ανέχεσαι να γεύονται από τις προσφερόμενες θυσίες των Ισραηλιτών, ευθύς αμέσως μόλις αυτές παρουσιάζονται, πριν ακόμη προσφερθούν στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων;

Α’ Βασ. 2,30 Για τη χλιαρή και ασεβή συμπεριφορά σου αυτά λέγει Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ· Σου είπα άλλοτε και υπεσχέθην ότι οι πατρικοί σου πρόγονοι, επομένως και ο ιδικός σου οίκος, θα είναι πάντοτε μαζί μου για να με υπηρετούν. Αλλά τώρα ο Κύριος λέγει· Κατ’ ουδένα λόγο και τρόπο δεν ανέχομαι πλέον αυτό. Αλλά εγώ θα δοξάζω εκείνους, που με δοξάζουν και με σέβονται, και θα καταφρονήσω και θα εξουθενώσω εκείνους, οι οποίοι με καταφρονούν.

Α’ Βασ. 2,31 Θα έλθει καιρός, κατά τον οποίον θα εξολοθρεύσω τους απογόνους σου και τους απογόνους της οικογενείας σου,

Α’ Βασ. 2,32 και κανένας στο μέλλον από τους απογόνους σου δεν θα φτάνει εις γεροντική ηλικία, αλλά θα αποθνήσκει πολύ ενωρίς.

Α’ Βασ. 2,33 Εάν δε και δεν εξολοθρεύσω κάποιον άνδρα από εκείνους, που υπηρετούν στο θυσιαστήριό μου, τούτο θα οφείλεται στο ότι αυτού θα έχουν σβήσει οι οφθαλμοί και θα έχει καταρρεύσει η ζωή του. Κατά κανόνα όμως όλοι οι απόγονοι του οίκου σου θα πέσουν από κτυπήματα ρομφαίας.

Α’ Βασ. 2,34 Απόδειξη και επικύρωση αυτών, τα οποία σου λέγω, θα είναι αυτό που θα επέλθει εναντίον των δύο παιδιών σου, του Οφνί και του Φινεές. Εις μία και την αυτή ημέρα θα αποθάνουν και οι δύο.

Α’ Βασ. 2,35 Εγώ δε θα αναδείξω για τον εαυτό μου αρχιερέα πιστό εις εμέ ο οποίος θα εφαρμόσει όλα όσα έχω εις την καρδία μου. Θα αναδείξω τον οίκο του πιστό και αφωσιωμένο εις εμέ. Και αυτός θα διέρχεται όλες τις ημέρες της ζωής του πλησίον του χρισμένου βασιλέως.

Α’ Βασ. 2,36 Εκείνος δε ο οποίος θα απολειφθεί από τους απογόνους σου, θα έλθει σε μια τέτοια αξιοδάκρυτη κατάσταση, ώστε θα μεταβεί και θα προσκυνήσει αυτόν τον αρχιερέα ζητώντας υπηρεσία αντί ελαχίστης αμοιβής, αντί ενός αργυρού οβολού λέγοντας· Πέταξέ με εις κάποια ιερατική υπηρεσία, για να τρώω και εγώ έστω και άρτο μόνον”.