(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο Θεός έχει πολλά ονόματα, αδελφοί μου. Το κύριο όνομα του Θεού μας είναι η αγάπη.
Η Αγία Τριάδα είναι Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, μία φύση, μία δόξα, μία βασιλεία, ένας Θεός.
Πρέπει πρώτον να αγαπούμε τον Θεό, αδελφοί μου, γιατί μας έδωσε μια τόσο μεγάλη γη για να κατοικούμε τόσες χιλιάδες άνθρωποι, χορτάρια, βρύσες, ποτάμια, θάλασσα, ψάρια, αέρα, νύχτα και ημέρα, ουρανό, άστρα, ήλιο, φεγγάρι.
Μας έκανε ανθρώπους και όχι ζώα, μας έκανε ευσεβείς χριστιανούς και όχι αιρετικούς.
Τώρα σας ρωτώ, αδέλφια μου, να μου πείτε, ποιον θέλετε, τον Θεό ή τον διάβολο;
[Απάντηση των ακροατών της διδαχής του Αγίου]: «Τον Θεό θέλομεν».
Ναι, πολύ καλά το λέτε, παιδιά μου, φρονιμότατα, να έχω την ευχή σας, μόνο να δούμε αυτήν την αγάπη. Αυτή η αγάπη άραγε είναι πιστή, είναι τελειωμένη ή της λείπει κάτι; Πρέπει να το καταλάβουμε από μόνοι μας.
Εσύ, αδελφέ μου χριστιανέ, έχεις ένα παιδί. Εγώ σε τιμώ και λέω ότι καλό είναι το παιδί σου, αλλά το δέρνω, το καταφρονώ, παίρνω το ψωμί του και το τρώω. Τι λες, έτσι είναι η αγάπη; Η αγάπη, μου φαίνεται να λες, όχι, δεν είναι έτσι.
Και εμείς, καθώς αγαπούμε τον Θεό μας, να αγαπούμε και τον αδελφό μας, γιατί είναι φυσικό να αγαπούμε τον αδελφό μας, ενώ είναι παρά φύσιν να μην τον αγαπούμε. Πρέπει να αγαπούμε τον αδελφό μας, γιατί έχουμε μία Πίστη, ένα Βάπτισμα, μεταλαμβάνουμε τα Πανάχραντα Μυστήρια, ελπίζουμε να απολαύσουμε έναν παράδεισο, έχουμε μία κεφαλή, τον Χριστό μας.
Αδέλφια μου, η αγάπη έχει δύο ιδιώματα, δύο χαρίσματα. Το ένα δυναμώνει τον άνθρωπο στα καλά, και το άλλο τον αδυνατίζει στα κακά.
Εγώ έχω ένα ψωμί να το φάω και να πιω, μα εσύ δεν έχεις. Η αγάπη μου λέει: “Μην το τρως μόνος σου, αλλά δώσε και στον αδελφό σου”.
Έχω φορέματα, μα εσύ δεν έχεις. Η αγάπη μου λέει: “Δώσε του ένα στον αδελφό σου”.
Ανοίγω το στόμα μου να σε κατηγορήσω, να πω ψέματα για σένα, η αγάπη όμως νεκρώνει το στόμα μου, το βουλώνει.
Απλώνω το χέρι μου να αρπάξω τα πράγματά σου, η αγάπη δεν με αφήνει. Είδατε, αδελφοί μου, τι χαρίσματα έχει η αγάπη;
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός τιμάται στις 24 Αυγούστου.
Απόσπασμα από την 6η Διδαχή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
