(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Θεανδρικαί και Θεανθρώπιναι ιδιότητες
Το Άγιον Πνεύμα ως Θεός, ομοούσιον τω Πατρί και τω Υιώ, είναι κατά πάντα άπειρον και απεριόριστον. Το αυτό ισχύει και δι’ όλα του τα χαρίσματα. Τα χαρίσματα αυτά είναι διάφορα, εν τούτοις όμως το Άγιον Πνεύμα ενώνει αυτά εις θείαν ενότητα ούτως ώστε να ενώνη και τους έχοντας αυτά.
Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, αν και διάφορα, υπάρχουν εις το εν σώμα της Εκκλησίας και άπαντα υπηρετούν ένα σκοπόν εκπηγάζοντα εκ της αυτής πηγής.
Αυτός είναι ο λόγος δια τον οποίον οι πνευματικοί άνθρωποι αισθάνονται συνδεδεμένοι οργανικώς μεταξύ των εις κεχαριτωμένην αιωνίαν ενότητα, παρ’ ότι κατ’ ιδίαν θεωρούμενοι είναι απείρως διαφορετικοί ως πρόσωπα.
Το Πανάγιον Πνεύμα δια της θείας του δυνάμεως ενώνει όλους τους πιστούς εις εν σώμα, την Εκκλησίαν της οποίας αυτό είναι ο αρχιτέκτων και ο οικοδόμος.
Δια του Αγίου Πνεύματος ωκοδομήθη και συνεχώς οικοδομείται το άγιον, το θεανθρώπινον και καθολικόν σώμα της Εκκλησίας, το οποίον είναι πάντοτε εν και αδιαίρετον, όπου έκαστος άνθρωπος πάσης φυλής και εθνότητος, δούλος ή ελεύθερος, πλούσιος ή πτωχός, πεπαιδευμένος ή απαίδευτος, γίνεται νέος άνθρωπος εν Χριστώ.
Η ζωή του χριστιανού είναι συνεχής αγών χριστοποιήσεως και θεανθρωποποιήσεως. Τούτο σημαίνει ότι αυτός ο ίδιος ο Χριστός ευρίσκεται εντός του χριστιανού με το πλήρωμα της θεανδρικής του υποστάσεως, δια να μη ζη πλέον ως άνθρωπος αλλά ως μέτοχος της ζωής του Χριστού και να γίνη κατά την ψυχήν όλος χριστοειδής και να αντανακλάται η μορφή του Χριστού εις το είναι του.
Θα ερωτήση κανείς, πώς μορφώνεται εντός ημών ο Χριστός;
Δια των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών, που μεταμορφώνουν τον άνθρωπον. Η μεταμόρφωσις έχει ως αρχήν το άγιον Βάπτισμα. Αυτό ως η φυσική σύλληψις του εμβρύου εις την μήτραν ζωγραφίζει πρώτον την εικόνα του Χριστού εντός του πιστού, εις την συνέχειαν με την εν Χριστώ αγωγήν της εναρέτου ζωής κατά την τήρησιν των θείων εντολών συμπληρούται και τελειούται. Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται καθ’ όλην την ζωήν ημών, «άχρις ου μορφωθή Χριστός εν ημίν».
Πράγματι ο Χριστός και ουδείς άλλος, ουδ’ αυτός ο εαυτός μας πρέπει να λάβη μορφήν εν ημίν. Άνευ της μορφής του Χριστού εντός του ανθρώπου, ο άνθρωπος είναι τέρας και φρικτόν τι ανθρωπόμορφον!
Εις μίαν του επιστολήν ο θεσπέσιος Παύλος αναφέρει ότι η προαιωνία «βουλή» του Τριαδικού Θεού είναι η εν Χριστώ ανακεφαλαίωσις, η ενχρίστωσις των πάντων «ανακεφα-λαιώσασθαι τα πάντα εν τω Χριστώ, τα επί τοις ουρανοίς και τα επί της γης».
Δια της ανακεφαλαιώσεως των πάντων εις την Εκκλησίαν, φθάνει η κτίσις εις τον θείον και αιώνιον σκοπόν της, διότι η Εκκλησία είναι «το σώμα του Χριστού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρουμένου». Το Ευαγγέλιον, το πανάγιον τούτο μυστήριον του Τριαδικού και Τρισυποστάτου Θεού, αποκαλύπτει όλον το νόημα του ουρανού και της γης, πάντων των όντων, των εν ουρανοίς και των επί γης και πάντων των κτισμάτων, των αποτελούντων το σύμπαν.
Δια την επίγνωσιν του Χριστού, του ενός εκ των προσώπων της Αγίας Τριάδος, είναι απαραίτητος η βοήθεια των δύο άλλων του Θεού Πατρός και του Θεού Αγίου Πνεύματος.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Εκ του θανάτου εις την ζωήν», έκδοση Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
