(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Θεανδρικαί και Θεανθρώπιναι ιδιότητες
«Θεού γαρ έσμεν συνεργοί». Το ιδανικόν του αληθινού και τελείου ανθρώπου εφανερώθη εις το πρόσωπον του Θεανθρώπου Χριστού. Εντός της Εκκλησίας συσσωματώνονται οι πιστοί με τον Θεάνθρωπον Χριστόν· πνευματικώς γεννώνται συν αυτώ και εν αυτώ μεταμορφώνονται, συσταυρώνονται και συνανασταίνονται, μετέχουν της αναλήψεώς του και ζουν μετ’ αυτού αιωνίως. Εις την θεανθρώπινην αυτήν κοινωνίαν έγκειται η σωτηρία και ο αγιασμός του ανθρώπου.
Αυτός είναι ο σκοπός και ο στόχος της δημιουργίας του ανθρώπινου γένους και εις αυτήν την κοινωνίαν συνίστατο η παραδεισιακή ζωή των πρωτοπλάστων. Η πτώσις συνέβη, όταν διεκόψαμεν αυτήν την κοινωνίαν και δια του ιδιορρύθμου θελήματος ηρξάμεθα να εργαζώμεθα την αμαρτίαν, και άρα να συνεργαζώμεθα με τον διάβολον.
Αυτού του ολέθρου καμμία άλλη ανακοπή και θεραπεία δεν υπήρχε, ει μη η παρουσία του Θεού Λόγου, φορέσαντος την ιδικήν μας φύσιν, δια να επαναφέρη την αποκατάστασιν και ισορροπίαν, την μετά του Θεού κοινωνίαν.
Δια του σώματός του, της Εκκλησίας, ο Θεάνθρωπός μας Κύριος έγινε και έμεινεν ο θεμέλιος λίθος συμπάσης της οικουμενικής και της τοπικής Εκκλησίας.
Κάθε τι το οποίον προσφέρεται εις τους ανθρώπους από τον Θεάνθρωπον Χριστόν γίνεται κτήμα των δια του Αγίου Πνεύματος, το οποίον είναι η ψυχή της Εκκλησίας και ενεργεί την σωτηρίαν εκάστου μέλους της.
Εκτός και άνευ του Παναγίου Πνεύματος τίποτε από τα θεία χαρίσματα δεν δύναται να γίνη ιδικόν μας. Όπως ο Χριστός εσαρκώθη εν τη Αγία Παρθένω εκ Πνεύματος Αγίου, ούτως ο ίδιος σαρκούται πνευματικώς και εις τους πιστούς δια του Αγίου Πνεύματος. Διά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος πραγματοποιείται η χριστοποίησις του ανθρώπου, δηλαδή η σωτηρία, ο αγιασμός, η θέωσίς του και όλον το πλήρωμα των θείων επαγγελιών.
Μετά την εις ουρανούς ανάληψίν του ο Κύριός μας απέστειλεν εις τον κόσμον το Άγιον Πνεύμα, το οποίον παραμένει εις το σώμα της Εκκλησίας ως ψυχή, ως νους, ως συνείδησις, ως ζωή αυτής. Αυτός ο Παράκλητος, το Πανάγιον Πνεύμα, είναι ο κύριος μάρτυς περί του Ιησού, του σεσαρκωμένου Θεού Λόγου.
Ο Παράκλητος είναι εκείνος, ο οποίος κατά βάσιν οικονομεί, επιτελεί και πραγματοποιεί μεταξύ των πιστών το θεανθρώπινον έργον του Σωτήρος και δι’ αυτού η Εκκλησία ενεργεί και υφίσταται.
Διά του Αγίου Πνεύματος «πάσα ψυχή ζωούται και καθάρσει υψούται λαμπρύνεται τη τριαδική μονάδι ιεροκρυφίως».
Αυτό το Πανάγιον Πνεύμα ενεργεί την τριαδοποίησιν εκάστου μέλους της Εκκλησίας. Σώζει, αγιάζει, λογοποιεί, θεοποιεί και πραγματοποιεί τον θείον εκάστου προορισμόν.
Εις την κλίμακα της σωτηρίας, απ’ αρχής μέχρι τέλους, το Άγιον Πνεύμα χορηγεί το αναγκαίον μέτρον της χάριτος και οδηγεί έκαστον μέλος της Εκκλησίας. Εις την ουσίαν του ο Χριστιανισμός είναι προϊόν του Αγίου Πνεύματος.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Εκ του θανάτου εις την ζωήν», έκδοση Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
