Μέγας Παρακλητικός Κανών: Κείμενο και μετάφραση

Στις εκκλησίες τον Δεκαπενταύγουστο ψέλνονται δύο παρακλητικοί κανόνες, ο Μεγάλος και ο Μικρός. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ τους αλλά και ομοιότητες,   ακόμη και κοινά τροπάρια, όπως λ.χ. ο ήχος στον οποίο ψέλνονται, ο πλάγιος του Δ΄, είναι κοινός και στους δύο Κανόνες αλλά ο καθένας είναι προσόμοιο σε διαφορετικό κανόνα, κατά το «Αρματηλάτην Φαραώ…», ο Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνα, κατά «Υγράν διοδεύσας…» ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας. Και οι δύο λέγονται παρακλητικοί κανόνες, διότι περιέχουν παρακλήσεις, που απευθύνονται στην Παναγία στην περίοδο αυτή, η οποία είναι αφιερωμένη σε Αυτήν. Οι δύο Κανόνες ψέλνονται εναλλάξ σε όλη την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου και αποτελούν προσφιλείς ακολουθίες του λαού, διότι τους παρακολουθεί  πολύς κόσμος.

 

 

Ἦχος δ’ Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ

(κοινό και στους δύο Κανόνες)
Τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν,
ἁμαρτωλοὶ καὶ ταπεινοί καὶ προσπέσωμεν

ἐν μετανοίᾳ κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς·
Δέσποινα, βοήθησον ἐφ’ ἡμῖν σπλαγχνισθεῖσα,
σπεῦσον, ἀπολλύμεθα ὑπὸ πλήθους πταισμάτων,
μὴ ἀποστρέψῃς σοὺς δούλους κενούς·
σὲ γὰρ καὶ μόνην ἐλπίδα κεκτήμεθα.
Μετάφραση

Ας τρέξουμε με σπουδή στην Θεοτόκο

Εμείς οι αμαρτωλοί και ταπεινοί άνθρωποι ας την προσκυνήσουμε

Φωνάζοντας σε κλίμα μετάνοιας από τα βάθη της ψυχής μας:

«Δέσποινα του κόσμου, σπλαχνίσου μας και βοήθησέ μας.

Βιάσου, γιατί χανόμαστε κάτω από το βάρος πολλών αμαρτιών.

Μην αποστρέψεις το πρόσωπό σου από εμάς τους τιποτένιους

δούλους σου, γιατί εσένα έχουμε ως μόνη μας ελπίδα.

Δόξα… Καὶ νῦν…
(κοινό και στους δύο Κανόνες)

Οὐ σιωπήσωμέν ποτε, Θεοτόκε,
τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι·
εἰμὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα,
τὶς ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;
Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους;
Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σοῦ·
σοὺς γὰρ δούλους σῴζεις ἀεί ἐκ παντοίων δεινῶν.
Μετάφραση

Δεν πρόκειται ποτέ να σωπάσουμε, Θεοτόκε,

και να μην διαλαλούμε τις δυνάμεις σου εμείς οι ανάξιοι,

γιατί αν εσύ δεν ήσουν προστάτης μας κι πρεσβευτής,

ποιος άλλος θα μας γλύτωνε από τόσους κινδύνους;

Δεν πρόκειται, Δέσποινα,  να φύγουμε από κοντά σου,

γιατί εσύ πάντα σώζεις τους δούλους σου από κάθε είδος κινδύνων. 

Ἦχος πλ. δ’ ᾨδὴ α’ Ὁ Εἱρμὸς  (Διαφορετικός Κανόνας)
(η κοινότυπη αναφορά στην διάβαση των Ισραηλινών

αλλά με διαφορετικό τρόπο)

«Ἁρματηλάτην Φαραὼ ἐβύθισε,
τερατουργοῦσα ποτέ Μωσαϊκὴ ῥάβδος,
σταυροτύπως πλήξασα καὶ διελοῦσα θάλασσαν,
Ἰσραὴλ δὲ φυγάδα πεζὸν ὁδίτην διέσωσεν,
ἆσμα τῷ Θεῷ ἀναμέλποντα».
Μετάφραση

Κάποτε η ράβδος του Μωυσή βύθισε στην θάλασσα

με θαυματουργικό τρόπο τον Φαραώ με όλα του τα άρματα

με το να την χτυπήσει κάνοντας τον τύπο του Σταυρού

και να την διαχωρίσει κι έτσι να περισώσει τον Ισραηλινό λαό,

ο οποίος απεύθυνε έναν ψαλμό ευχαριστίας  στον Θεό.

(από εδώ και κάτω οι αναφορές είναι παρακλητικές)

Των λυπηρῶν ἐπαγωγαὶ χειμάζουσι τὴν ταπεινήν μου ψυχήν,
καὶ συμφορῶν νέφη τὴν ἐμὴν καλύπτουσι καρδίαν,

Θεονύμφευτε, ἀλλ’ ἡ φῶς τετοκυῖα τὸ θεῖον καὶ προαιώνιον,
λάμψον μοι τὸ φῶς τὸ χαρμόσυνον.
Μετάφραση

Οι επάλληλες λυπηρές επιδρομές δοκιμάζουν την φτωχική μου ψυχή

και τα νέφη των συμφορών σκεπάζουν την καρδιά μου, νύμφη του Θεού,

αλλά εσύ που έφερες στον κόσμο το θεϊκό και προαιώνιο φως

λάμψε και για μένα το χαρμόσυνο φως.

 

Ἐξ ἀμέτρητων ἀναγκῶν καὶ θλίψεων καὶ ἐξ ἐχθρῶν δυσμενῶν,
καὶ συμφορῶν βίου λυτρωθεὶς, Πανάχραντε,
τῇ κραταιᾷ δυνάμει σου,ἀνυμνῶ, μεγαλύνω,
τὴν ἄμετρόν σου συμπάθειαν καὶ τὴν εἰς ἐμέ σου παράκλησιν.
Μετάφραση

Από αμέτρητες ανάγκες και θλίψεις, από  φοβερούς εχθρούς

από συμφορές της ζωής, αφού με λύτρωσες, Πανάχραντε,

με την  κραταιά σου δύναμη, σε ανυμνώ και δοξάζω

την αμέτρητη κατανόησή σου και την παρηγοριά που μου δίνεις.

 

Δόξα…
Νῦν πεποιθὼς ἐπὶ τὴν σὴν κατέφυγον ἀντίληψιν κραταιάν,
καὶ πρὸς τὴν σὴν σκέπην ὁλοψύχως ἔδραμον,
καὶ γόνυ κλίνω Δέσποινα καὶ θρηνῶ καὶ στενάζω,
μὴ με παρίδῃς τὸν ἄθλιον τῶν Χριστιανῶν καταφύγιον.
Μετάφραση

Και τώρα πεπεισμένος για την απόλυτη κατανόηση

κατέφυγα σε σένα και έτρεξα ολόψυχα κάτω από την σκέπη σου.

Γονατίζω σε σένα και θρηνώ και στενάζω να μην αδιαφορήσεις

για μένα τον άθλιο, εσύ που είσαι το καταφύγιο των χριστιανών.

 

 

Καὶ νῦν…
Οὐ σιωπήσω τοῦ βοᾶν τρανώτατα τὰ μεγαλεῖα τὰ σά·
εἰμὴ γὰρ σὺ, Κόρη, πάντοτε προΐστασο,
ὑπὲρ ἐμοῦ πρεσβεύουσα τῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ σου,
τὶς ἐκ τοσούτου με κλύδωνος,
καὶ δεινῶν κινδύνων ἐρρύσατο.
Μετάφραση

Δεν πρόκειται να σωπάσω και να μη φωνάζω

με όλη την δύναμη της ψυχής μου για τα μεγαλεία σου,

γιατί, αν εσύ, Κόρη μου, δεν πρωτοστατούσες

παρακαλώντας για μένα τον Υιό σου και Θεό σου,

ποιος θα με γλύτωνε από τόσο μεγάλο κλυδωνισμό

και τόσο φοβερούς κινδύνους.

(επιπλέον στον μεγάλο παρακλητικό κανόνα)

Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνων, τοὺς δούλους σου, Θεοτόκε,
ὅτι πάντες μετὰ Θεόν, εἰς σὲ καταφεύγομεν,
ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν.
Μετάφραση

Σώσε τους δούλους σου Θεοτόκε από τους κινδύνους,

διότι όλοι μετά τον Θεό σε Σένα καταφεύγουμε

σαν σε απόρθητο τείχος και προστασία.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε,
ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν,
καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.
Μετάφραση

Ρίξε μια ματιά με καλή διάθεση, πανύμνητε Θεοτόκε,

πάνω στις φοβερές κακουχίες του σώματός μου

και θεράπευσε τον πόνο της ψυχής μου.

 

 

ᾨδὴ γ’ Ὁ Εἱρμὸς

(κοινό και στους δυο Κανόνες)
«Οὐρανίας ἁψῖδος, ὀροφουργὲ Κύριε,
καὶ τῆς Ἐκκλησίας Δομῆτορ,σὺ με στερέωσον,
ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ σῇ, τῶν ἐφετῶν ἡ ἀκρότης,
τῶν πιστῶν τὸ στήριγμα, μόνε φιλάνθρωπε».
Μετάφραση

Συ που κατοικείς στην οροφή της ουράνιας αψίδας

και είσαι ο θεμελιωτής της Εκκλησίας, εσύ να με στερεώσεις

στην δικιά σου αγάπη, εσύ που είσαι «το άκρον άωτον»

των καλών προθέσεων, εσύ που είσαι το στήριγμα των πιστών

και ο μοναδικός φιλάνθρωπος Θεός.

 

(διαφορετικό στους δυο Κανόνες)

Ἀπορήσας ἐκ πάντων ὀδυνηρῶς κράζω σοι·
πρόφθασον θερμὴ προστασία καὶ σὴν βοήθειαν,
δὸς μοι τῷ δούλῳ σου, τῷ ταπεινῷ καὶ ἀθλίῳ,
τῷ τὴν σὴν ἀντίληψιν ἐπιζητοῦντι θερμῶς.
Μετάφραση

Βρίσκομαι σε αδιέξοδο σε όλα τα θέματα

Γι’  αυτό σου κράζω με πολλή οδύνη:

Πρόλαβε, εσύ που είσαι η ένθερμη προστασία,

Και δώσε την βοήθειά σου στον δούλο σου,

Τον ταπεινό και τον άθλιο,

Που επιζητεί διακαώς την δικιά σου κατανόηση.

 

Ἐθαυμάστωσας ὄντως νῦν ἐπ’ ἐμοὶ Δέσποινα,
τὰς εὐεργεσίας σου, Κόρη, καὶ τὰ ἐλέη σου·
ὅθεν δοξάζω σε καὶ ἀνυμνῶ καὶ γεραίρω,
τὴν πολλὴν καὶ ἄμετρον κηδεμονίαν σου.
Μετάφραση

Έδειξες πράγματι, αιώνια Κόρη, με θαυμαστό τρόπο σε μένα

τις ευεργεσίες και τις δωρεές σου,

γι’ αυτό και σε δοξολογώ και  ανυμνώ και  τιμώ

την πολλή και αμέτρητη φροντίδα σου για μένα.

 

Δόξα…
Καταιγὶς με χειμάζει τῶν συμφορῶν Δέσποινα,
καί τῶν λυπηρῶν τρικυμίαι καταποντίζουσιν·
ἀλλὰ προφθάσασα χεῖρά μοι δὸς βοηθείας,
ἡ θερμὴ ἀντίληψις καὶ προστασία μου.
Μετάφραση

Δοκιμάζομαι από μια καταιγίδα συμφορών,

που με  καταποντίζουν

αλλά πρόλαβε και δώσε μου χέρι βοηθείας,

εσύ που  είσαι η ένθερμη κατανόηση και προστασία μου.

 

 

Καὶ νῦν…
Ἀληθῆ Θεοτόκον ὁμολογῶ Δέσποινα,
σὲ τὴν τοῦ θανάτου τὸ κράτος ἐξαφανίσασαν·
ὡς γὰρ φυσίζωος ἐκ τῶν δεσμῶν τῶν τοῦ ᾅδου,
πρὸς ζωὴν ἀνήγαγες εἰς γῆν με ῥεύσαντα.
Μετάφραση

Δέσποινά μου ομολογώ

ότι είσαι αληθινά Θεοτόκος,

εσύ που εξαφάνισες την δύναμη του θανάτου,

γιατί εσύ που είσαι η ζωή για όλη την φύση

έφερες κι  εμένα  στην ζωή από τα δεσμά του Άδη  ,

εμένα που κατέρρευσα σε τούτην εδώ την γη.
 
Κάθισμα Ἦχος β’ Τὰ ἄνω ζητῶν
(κοινό και στους δυο Κανόνες)

Πρεσβεία θερμή καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον,
ἐλέους πηγή τοῦ κόσμου καταφύγιον,
ἐκτενῶς βοῶμέν σοι, Θεοτόκε Δέσποινα,

πρόφθασον καὶ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς,
ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα.
Μετάφραση

Πρεσβεία θερμή και απόρθητο τείχος, πηγή του ελέους

και καταφύγιο όλου του κόσμου

θερμά σε παρακαλούμε, Δέσποινα Θεοτόκε,

πρόλαβε και λύτρωσέ μας από τους κινδύνους,

εσύ που είσαι η μόνη γρήγορη προστάτις μας.

ᾨδὴ δ’
«Σύ μου ἰσχύς, Κύριε, σύ μου καὶ δύναμις,
σὺ Θεός μου, σύ μου ἀγαλλίαμα,
ὁ πατρικοὺς κόλπους μὴ λιπών,
καὶ τὴν ἡμετέραν, πτωχείαν ἐπισκεψάμενος·
διὸ σὺν τῷ Προφήτῃ Ἀββακούμ σοι κραυγάζω·
τῇ δυνάμει σου δόξα φιλάνθρωπε».
Μετάφραση

Εσύ για μένα είσαι η ισχύς μου, εσύ και η δύναμή μου

εσύ είσαι ο Θεός μου, εσύ και το καταφύγιό μου.

εσύ που δεν έφυγες ποτέ από την πατρική σου αγκαλιά

ενώ επισκέφτηκες εμάς τους φτωχούς,

γι’ αυτό μαζί με τον Προφήτη Αββακούμ σου φωνάζω:

«Ας είναι δοξασμένη η δύναμή σου φιλάνθρωπε Θεέ μας».

Καὶ ποῦ λοιπόν, ἄλλην εὑρήσω ἀντίληψιν;
ποῦ προσφύγω; ποῦ δὲ καὶ σωθήσομαι;
τίνα θερμὴν ἔξω βοηθόν,θλίψεσι τοῦ βίου

καὶ ζάλαις οἴμοι! κλονούμενος;
Εἰς σὲ μόνην ἐλπίζω, καὶ θαρρῶ καὶ καυχῶμαι,
καὶ προστρέχω τῇ σκέπῃ σου σῶσον με.
Μετάφραση

Και που να βρω κάποιον άλλον να με καταλαβαίνει;

Που να καταφύγω; Πού να πάω για να σωθώ;

Ποιον θερμό βοηθό να έχω στις θλίψεις

και στην ζάλη της ζωής, ενώ αλίμονο κλονίζομαι;

Στην σκέπη σου τρέχω και σώσε με.

Τὸν ποταμόν, τὸν γλυκερόν τοῦ ἐλέους σου,
τὸν πλουσίαις δωρεαῖς δροσίσαντα,
τὴν παναθλίαν καὶ ταπεινήν,
πάναγνε ψυχήν μου, τῶν συμφορῶν καί τῶν θλίψεων,
καμίνῳ φλογισθεῖσαν, μεγαλύνω κηρύττω,
καὶ προστρέχω τῇ σκέπῃ σου σῶσον με.
Μετάφραση

Εσύ το ποτάμι το γλυκό του ελέους,

που  δροσίζει με πλούσιες δωρεές

την δυστυχισμένη και τιποτένια ψυχή μου,

που φλέγεται,  Παναγιά μου, από το καμίνι

των συμφορών και των θλίψεων

δοξολογώ, διακηρύσσω και τρέχω

στην σκέπη σου, για να με σώσει.

 

Δόξα…

Σὲ τὴν ἁγνήν, σὲ τὴν Παρθένον καὶ ἄσπιλον,
μόνην φέρω, τεῖχος ἀπροσμάχητον,
καταφυγὴν σκέπην κραταιάν,
ὅπλον σωτηρίας μὴ με παρίδῃς τὸν ἄσωτον,
ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, ἀσθενῶν συμμαχία,
θλιβομένων χαρὰ καὶ ἀντίληψις.
Μετάφραση

Εσένα που είσαι η αγνή και άσπιλη Παρθένα,

εσένα μόνο έχω πάντοτε ως τείχος ακαταμάχητο

σαν σκέπη γερή, όπου καταφεύγω, μη  στερήσεις

από εμένα τον άσωτο  το όπλο της σωτηρίας

εσύ που είσαι η ελπίδα των απελπισμένων,

ο σύμμαχος των αδυνάτων,

η χαρά  και η βοήθεια των θλιβομένων

 

Καὶ νῦν….,
τοὺς ἀμέτρους, οἰκτιρμοὺς ὦ Δέσποινα,
τοὺς τὴν ἐμὴν πάντοτε ψυχήν,
δεινῶς πυρουμένην, ὡς ὕδωρ περιδροσίσαντας;
Ἀλλ’ ὢ τῆς σῆς προνοίας, καί τῆς εὐεργεσίας,
ἧς ἀφθόνως αὐτὸς παραπήλαυσα!
Μετάφραση
Ω Δέσποινά μου,

τί να πω για τους αμέτρητους οικτιρμούς,

αυτούς που δροσίζουν την ψυχή μου

που βρίσκεται σε φοβερή φωτιά

και σαν το νερό την δροσίζουν!

Ω! πόσο μεγάλη είναι η πρόνοιά σου,

πόσο μεγάλη η ευεργεσία σου, την οποία

εγώ ο ίδιος  απόλαυσα πλουσιοπάροχα.

 

(Επανάληψη)

Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνων, τοὺς δούλους σου, Θεοτόκε,
ὅτι πάντες μετὰ Θεόν, εἰς σὲ καταφεύγομεν,
ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν.
(Επανάληψη)
Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε,
ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν,
καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

ᾨδὴ ε’

«Ἵνα τί με ἀπώσω ἀπὸ τοῦ προσώπου σου τὸ φῶς τὸ ἄδυτον,

καὶ ἐκάλυψέ με τὸ ἀλλότριον σκότος τὸν δείλαιον·
ἀλλ’ ἐπίστρεψόν με καὶ πρὸς τὸ φῶς τῶν ἐντολῶν σου,
τάς ὁδούς μου κατεύθυνον δέομαι».
Μετάφραση

Γιατί απομάκρυνες το άδυτο φως του προσώπου σου

και  με σκέπασε εμένα τον δυστυχή το ξένο σκοτάδι

αλλά έλα να με επισκεφθείς και σε παρακαλώ

κατεύθυνε τα βήματά μου στο φως των εντολών σου.

 

Εὐχαρίστως βοῶ σοι·χαῖρε Μητροπάρθενε, χαῖρε Θεόνυμφε
χαῖρε θεία σκέπη, χαῖρε ὅπλον καὶ τεῖχος ἀπόρθητον,
χαῖρε προστασία καὶ βοηθὲ καὶ σωτηρία,
τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων ἐκ πίστεως.
Μετάφραση

Με όλη μου την ευχαρίστηση σε προσφωνώ:

Χαίρε εσύ που γέννησες αλλά έμεινες παρθένα,

Χαίρε εσύ που έγινες νύμφη του Θεού,

Χαίρε θεία σκέπη, χαίρε όπλο και τείχος απόρθητο,

Χαίρε προστασία, βοηθέ και σωτηρία

αυτών που προστρέχουν στην χάρη σου με πίστη.

Οἱ μισοῦντες με μάτην βέλεμνα καὶ ξίφη

καὶ λάκκον ηὐτρέπισαν καὶ ἐπιζητοῦσι,
τὸ πανάθλιον σῶμα σπαράξαι μου,
καὶ καταβιβάσαι πρὸς γῆν Ἁγνὴ ἐπιζητοῦσιν·
ἀλλ’ ἐκ τούτων προφθάσασα σῶσόν με.
Μετάφραση

Αυτοί που μάταια με μισούν, ετοίμασαν

βέλη και ξίφη και λάκκο

για να σπαράξουν το πανάθλιο σώμα μου

και επιζητούν να με κατεβάσουν κάτω στη γη

αλλά εσύ πρόφθασέ τους και σώσε με.

 

Δόξα…

Ἀπὸ πάσης ἀνάγκης, θλίψεως καὶ νόσου

καὶ βλάβης με λύτρωσαι καὶ τῇ σῇ δυνάμει,
ἐν τῇ σκέπῃ σου φύλαξον ἄτρωτον,
ἐκ παντὸς κινδύνου καὶ ἐξ ἐχθρῶν τῶν πολεμούντων,
καὶ μισούντων με Κόρη πανύμνητε.
Μετάφραση

Λύτρωσέ με από κάθε ανάγκη, θλίψη και αρρώστια

και βλάβη με την δύναμή σου και κάτω από την σκέπη σου

φύλαξέ με άτρωτο από κάθε κίνδυνο

και από κάθε εχθρό που με πολεμάει και με μισεί,

Κόρη που σου αξίζει κάθε ύμνος.

 

Καὶ νῦν…
Μετάφραση

Τὶ σοι δῶρον προσάξω τῆς εὐχαριστίας

ἀνθ’ ὧνπερ ἀπήλαυσα τῶν σῶν δωρημάτων,
καί τῆς σῆς ἀμετρήτου χρηστότητος;
Τοιγαροῦν δοξάζω, ὑμνολογῶ καὶ μεγαλύνω,
σοῦ τὴν ἄμετρον πρός με συμπάθειαν.
Μετάφραση

Τί δώρο να σου προσφέρω ως ευχαριστία

γι’ αυτές τις δωρεές σου  που απόλαυσα

και για την αμέτρητη καλοσύνη σου;

γι’  αυτό ακριβώς σε δοξάζω, σε υμνολογώ και σε

μεγαλύνω, δηλαδή για την αμέτρητη συμπάθεια που έδειξες

προς το πρόσωπό μου.

 

ᾨδὴ ς’  (κοινό και στους δύο Κανόνες)

«Τὴν δέησιν ἐκχεῶ πρὸς Κύριον,
καὶ αὐτῷ ἀπαγγελῶ μου τάς θλίψεις,
ὅτι κακῶν ἡ ψυχή μου ἐπλήσθη,
καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾍδῃ προσήγγισε,
καὶ δέομαι ὡς Ἰωνᾶς·
Ἐκ φθορᾶς, ὁ Θεός με ἀνάγαγε».
Μετάφραση

Την παράκλησή μου την απευθύνω προς τον Κύριο

και σ’ αυτόν θα αναγγείλω τις θλίψεις μου

γιατί η ψυχή μου γέμισε από συμφορές

και η ζωή μου πλησίασε τον Άδη

και τον παρακαλώ, όπως ο Ιωνάς:

από την πτώση της φθοράς σήκωσέ με

εσύ που είσαι ο Θεός μου.

 

Τὰ νέφη, τῶν λυπηρῶν ἐκάλυψαν,
τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν καὶ καρδίαν,
καὶ σκοτασμὸν ἐμποιοῦσι μοι Κόρη,
ἀλλ’ ἡ γεννήσασα φῶς τὸ ἀπρόσιτον,
ἀπέλασον ταῦτα μακράν,
τῇ ἐμπνεύσει τῆς θείας πρεσβείας σου.
Μετάφραση

Τα νέφη των λυπηρών πραγμάτων κάλυψαν

την άθλια ψυχή και καρδιά μου

και μου φέρνουν, Κόρη μου, την σκοτεινιά

αλλά εσύ που γέννησες το απρόσιτο φως

διώξε τα όλα αυτά μακριά

με την έμπνευση που θα  μου δώσει η θεία σου πρεσβεία.

 

Παράκλησιν, ἐν ταῖς θλίψεσιν οἶδα,
καί τῶν νόσων ἰατρὸν σε γινώσκω,
καὶ παντελῆ συντριμμὸν τοῦ θανάτου,
καὶ ποταμὸν τῆς ζωῆς ἀνεξάντλητον,
καὶ πάντων τῶν ἐν συμφοραῖς,
ταχινὴν καὶ ὀξεῖαν ἀντίληψιν.
Μετάφραση

Σε ξέρω ως παρηγοριά στις θλίψεις μου

και σε γνωρίζω σαν γιατρό των ασθενειών μου

και ολοκληρωτικό νικητή του θανάτου

και ανεξάντλητο ποτάμι της ζωής

και γρήγορη και ουσιαστική βοήθεια

όλων όσων βρίσκονται σε συμφορές.

 

Δόξα…
Οὐ κρύπτω σου, τὸν βυθὸν τοῦ ἐλέους,
καὶ τὴν βρύσιν τῶν ἀπείρων θαυμάτων,
καὶ τὴν πηγὴν τὴν ἀέναον ὄντως,
τῆς πρὸς ἐμὲ συμπαθείας σου Δέσποινα·
ἀλλ’ ἅπασιν ὁμολογῶ,
καὶ βοῶ καὶ κηρύττω καὶ φθέγγομαι.
Μετάφραση

Δεν κρύβω τον απύθμενο βάθος του ελέους σου

και την βρύση των άπειρων θαυμάτων σου

και την πηγή την ανεξάντλητη πράγματι

της συμπάθειας που τρέφεις απέναντί μου

Δέσποινα, αλλά σε όλους το ομολογώ

και το φωνάζω και το διακηρύσσω και μιλώ

 

Καὶ νῦν…
Ἐκύκλωσαν, αἱ τοῦ βίου με ζάλαι,
ὥσπερ μέλισσαι κηρίον Παρθένε,
καὶ τὴν ἐμὴν κατασχοῦσαι καρδίαν,
κατατιτρώσκουσι βέλει τῶν θλίψεων·
ἀλλ’ εὕροιμί σε βοηθόν,
καὶ διώκτην καὶ ῥύστην Πανάχραντε.
Μετάφραση

Με κύκλωσαν οι ζάλες της ζωής

όπως οι μέλισσες την κερήθρα, Παρθένε,

και πέφτοντας πάνω στην καρδιά μου με κατατρώνε

με το βέλος των θλίψεων, αλλά εύχομαι

να σε εύρω βοηθό, κυνηγό και σωτήρα, Πανάχραντε.

 

(επανάληψη)
Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνων, τοὺς δούλους σου, Θεοτόκε,
ὅτι πάντες μετὰ Θεόν, εἰς σὲ καταφεύγομεν,
ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν.

(επανάληψη)
Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε,
ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν,
καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Κοντάκιον Ἦχος β’  (κοινό και στους δυο Κανόνες)
Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε,
μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε.
Μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς,
ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν,
τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι·
Τάχυνον εἰς πρεσβείαν καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν,
ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε.
Μετάφραση

Προστασία των χριστιανών που δεν πρόκειται να τους ντροπιάσει, σταθερή μεσιτεία προς τον Ποιητή μας,

μην περιφρονήσεις τις φωνές των παρακλήσεών μας

αλλά πρόφτασε, ως αγαθή που είσαι, στην βοήθειά μας,

εμάς που με πίστη σε κράζουμε:

«Κάνε γρήγορα την πρεσβεία σου και σπεύσε στην ικεσία μας

εσύ, Θεοτόκε, που προστατεύεις πάντοτε αυτούς που σε τιμούν.

ᾨδὴ ζ’
«Παῖδες Ἑβραίων ἐν καμίνῳ κατεπάτησαν τὴν φλόγα θαρσαλέως,
καὶ εἰς δρόσον τὸ πῦρ, μετέβαλον βοῶντες·
Εὐλογητὸς εἶ Κύριε, ὁ Θεὸς εἰς τοὺς αἰώνας».
Μετάφραση

Οι Παίδες των Εβραίων  κατανίκησαν με θάρρος

την φλόγα της καμίνου και μετέβαλλαν τη φωτιά σε δροσιά

κράζοντας: Εσύ Κύριε, ο Θεός των Πατέρων μας,

είσαι ευλογημένος σε όλους τους αιώνες.

 

Φῶς ἡ τεκοῦσα Θεοτόκε σκοτισθέντα με νυκτὶ ἁμαρτημάτων,
φωταγώγησον σύ, φωτὸς οὖσα δοχεῖον,
τὸ καθαρὸν καὶ ἄμωμον, ἵνα πόθῳ σε δοξάζω.
Μετάφραση

Θεοτόκε, εσύ που γέννησες το φως, φώτισε κι εμένα

που βρίσκομαι στο σκοτάδι της νύχτας των αμαρτημάτων,

φωταγώγησέ με εσύ που είσαι το καθαρό και άμωμο δοχείο του φωτός

για να σε δοξάζω με πόθο.

Σκέπη γενοῦ καὶ προστασία,
καὶ ἀντίληψις καὶ καύχημα Παρθένε,
γυμνωθέντι μοι νῦν, ἁπάσης βοηθείας,
ἀβοήθητων δύναμις καὶ ἐλπὶς ἀπηλπισμένων.
Μετάφραση

Γίνε στέγη και προστασία, βοήθεια και καύχημα

σε μένα τώρα που είμαι γυμνός από κάθε βοήθεια,

εσύ που είσαι η δύναμη για τους αβοήθητους

και η ελπίδα για τους απελπισμένους.

 

Δόξα…
Ὅλῃ ψυχῇ καὶ διανοίᾳ καὶ καρδίᾳ σε καὶ χείλεσι δοξάζω,
ἀπολαύσας τῶν σῶν, μεγάλων χαρισμάτων
ἀλλ’ ὢ τῆς σῆς χρηστότητος, καὶ ἀπείρων σου θαυμάτων!
Μετάφραση

Με όλη την ψυχή, το μυαλό, την  καρδιά και τα χείλη μου

σε δοξάζω για τα μεγάλα σου χαρίσματα.

Ω! πόσο μεγάλη είναι η καλοσύνη σου

και πόσο άπειρα τα θαύματά σου!

Καὶ νῦν…
Βλέψον ἱλέῳ ὄμματί σου καὶ ἐπίσκεψαι τὴν κάκωσιν

ἣν ἔχω,καὶ δεινῶν συμφορῶν, καὶ βλάβης καὶ κινδύνων,
καὶ πειρασμῶν με λύτρωσαι ἀμετρήτῳ σου ἐλέει.
Μετάφραση

Κοίταξέ με μέ σπλαχνικό βλέμμα και έλα να  επισκεφθείς

Εμένα που βρίσκομαι σε χάλια μου και λύτρωσέ με

από τις φοβερές συμφορές, από τις βλάβες, τους κινδύνους και τους πειρασμούς λόγω της  αμέτρητης ευσπλαχνίας σου.

 

ᾨδὴ η’
«Τὸν ἐν ὄρει ἁγίῳ δοξασθέντα καὶ ἐν βάτῳ πυρὶ

τὸ τῆς Ἀειπαρθένου τῷ Μωϋσῇ μυστήριον γνωρίσαντα,
Κύριον ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας».
Μετάφραση

Τον Κύριο, που δοξάστηκε στο Άγιο Όρος

και  γνώρισε στο Μωυσή το μυστήριο της Αειπαρθένου Μαρίας

με την άφλεκτο βάτο, αυτόν υμνείτε και δοξάζετε

με όλη σας την ψυχή σε όλους τους αιώνες.

 

Διὰ σπλάγχνα ἐλέους σου Παρθένε μὴ παρίδῃς σεμνή,

ποντούμενόν με σάλῳ βιοτικῶν κυμάτων,
ἀλλὰ δίδου μοι χεῖρα βοηθείας καταπονουμένῳ, κακώσεσι τοῦ βίου.
Μετάφραση

Για το σπλαχνικό σου έλεος, σεμνή Παρθένε,

μην περιφρονήσεις εμένα που θαλασσοδέρνω

από την ταραχή των βιοτικών κυμάτων

αλλά δώσε ένα χέρι βοηθείας σε μένα που είμαι

καταπονημένος από τις συμφορές της ζωής.

 

Περιστάσεις καὶ θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με Ἁγνή,

καὶ συμφοραί τοῦ βίου καὶ πειρασμοὶ με πάντοθεν ἐκύκλωσαν·
ἀλλὰ πρόστηθί μοι καὶ ἀντιλαβοῦ μου, τῇ κραταιᾷ σου σκέπῃ.
Κακές περιστάσεις και θλίψεις και ανάγκες με βρήκαν, Αγνή,

και συμφορές της ζωής και πειρασμοί με έχουν περικυκλώσει

αλλά μπες μπροστά μου και βοήθησέ με

με την κραταιά προστασία σου.

 

Δόξα…
Ἐν ταῖς ζάλαις ἐφεῦρον σε λιμένα,

ἐν ταῖς λύπαις χαρὰν καὶ εὐφροσύνην,
καὶ ἐν ταῖς νόσοις ταχινὴν βοήθειαν

καὶ ἐν τοῖς κινδύνοις ῥύστιν

καὶ προστάτιν  ἐν τοῖς πειρατηρίοις.
Μετάφραση

Στις ζάλες της ζωής σε βρήκα λιμάνι,

στις λύπες χαρά και ευφροσύνη,

και στις αρρώστιες μου γρήγορη βοήθεια,

και στους κινδύνους σωτήρα,

Και στους πειρασμούς προστάτρια.

 

Καὶ νῦν…
Χαῖρε θρόνε πυρίμορφε Κυρίου,
χαῖρε θεία καὶ μανναδόχε στάμνε,
χαῖρε χρυσὴ λυχνία, λαμπὰς ἄσβεστος,
χαῖρε τῶν παρθένων δόξα καὶ μητέρων,
ὡράϊσμα καὶ κλέος.
Μετάφραση

Χαίρε πυρίμορφε θρόνε του Κυρίου,

Χαίρε θεία στάμνα που έχει μέσα της το μάννα,

Χαίρε χρυσό λυχνάρι και άσβεστη λαμπάδα,

Χαίρε δόξα των παρθένων μητέρων,

Ομορφιά και καύχημα των ανθρώπων.

ᾨδὴ θ’
«Ἐξέστη ἐπὶ τούτῳ ὁ οὐρανός καὶ τῆς γῆς κατεπλάγη τὰ πέρατα,
ὅτι Θεός ὤφθη τοῖς ἀνθρώποις σωματικῶς,
καὶ ἡ γαστήρ σου γέγονεν εὐρυχωροτέρα τῶν οὐρανῶν·
διό σε, Θεοτόκε, Ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων,
ταξιαρχίαι μεγαλύνουσι».
Μετάφραση

Απόρησε ο ουρανός και έμειναν κατάπληκτα τα πέρατα της γης

πάνω σε αυτό: Το ότι φανερώθηκε ο Θεός με ανθρώπινο σώμα

και η γαστέρα σου έγινε πιο ευρύχωρη από τους ουρανούς.

Γι’ αυτό, Θεοτόκε, οι ταξιαρχίες των Αγγέλων και των ανθρώπων

σε δοξολογούν.

Πρὸς τίνα καταφύγω ἄλλην Ἁγνὴ;
ποῦ προσδράμω λοιπὸν καὶ σωθήσομαι;
ποῦ πορευθῶ; ποίαν δὲ ἐφεύρω καταφυγήν;
ποίαν θερμὴν ἀντίληψιν; ποῖον ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθόν;
Εἰς σὲ μόνην ἐλπίζω, εἰς σὲ μόνην καυχῶμαι,
καὶ ἐπὶ σὲ θαρρῶν κατέφυγον.
Μετάφραση

Σε ποια άλλη να καταφύγω, Αγνή,;

που να τρέξω και να σωθώ,

πού να κατευθυνθώ; Ποιο άλλο καταφύγιο να βρω;

σε ποια θερμή κατανόηση, σε ποιον βοηθό στις θλίψεις μου;

Μόνο σε σένα ελπίζω, μόνο για σένα καυχιέμαι

και σε σένα πήρα θάρρος και κατέφυγα.

Οὐκ ἔστιν ἀριθμήσασθαι δυνατόν μεγαλεῖα τὰ σὰ Θεονύμφευτε,
καὶ τὸν βυθόν τὸν ἀνεξερεύνητον ἐξειπεῖν,
τῶν ὑπὲρ νοῦν θαυμάτων σου τῶν τετελεσμένων διηνεκῶς,
τοῖς πόθῳ σε τιμῶσι καὶ πίστει προσκυνοῦσιν,
ὡς ἀληθῆ Θεοῦ λοχεύτριαν.
Μετάφραση

Δεν είναι δυνατό να απαριθμήσει κανείς τα μεγαλεία σου, Θεοτόκε,

και να μιλήσει για τον ανεξερεύνητο βυθό των θαυμάτων σου

που ξεπερνούν κάθε νου και που  τελούνται συνεχώς

σε αυτούς που με πόθο σε τιμούν

και με πίστη προσκυνούν Εσένα,

που είσαι η αληθινή λεχώνα του Θεού.

 

Δόξα…
Ἐν ὕμνοις εὐχαρίστοις δοξολογῶ καὶ γεραίρω τὸ ἄμετρον ἔλεος,
καὶ τὴν πολλήν δύναμίν σου ὁμολογῶ καὶ τὰς εὐεργεσίας σου,
ἂς ὑπερεκένωσας εἰς ἐμέ, κηρύττω, μεγαλύνω,
ψυχῇ τε καὶ καρδίᾳ καὶ λογισμῷ καὶ γλώσσῃ πάντοτε.
Μετάφραση

Με ύμνους που ευχαριστούν σε δοξολογώ

και εγκωμιάζω το αμέτρητο έλεός σου

και ομολογώ την μεγάλη σου δύναμη, και τις ευεργεσίες,

που χάρισες σε μένα, τις διακηρύττω, τις διαλαλώ,

πάντοτε με την ψυχή μου, το μυαλό μου και την γλώσσα μου.

 

Καὶ νῦν…
Τὴν δέησίν μου δέξαι τὴν πενιχράν

καὶ κλαυθμὸν μὴ παρίδῃς καὶ δάκρυα καὶ στεναγμόν

ἀλλ’ ἀντιλαβοῦ μου ὡς ἀγαθή, καὶ τὰς αἰτήσεις πλήρωσον·

δύνασαι γάρ πάντα ὡς πανσθενοῦς,
Δεσπότου Θεοῦ Μήτηρ,εἰ νεύσεις ἔτι μόνον

πρὸς τὴν ἐμὴν οἰκτρὰν ταπείνωσιν.
Μετάφραση

Δέξε την φτωχική μου παράκληση

και μην παραβλέψεις το κλάμα μου, τα δάκρυα και τον στεναγμό

αλλά βοήθησέ εσύ που είσαι τόσο καλή και ικανοποίησε τα αιτήματά μου, γιατί όλα τα μπορείς σαν μητέρα του Παντοδύναμου Θεού,

φτάνει να ρίξεις μια ματιά μόνο σε μένα τον ελεεινό.

Μεγαλυνάρια (κοινά και στους δυο παρακλητικούς Κανόνες)
Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,
τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον,

καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ,

καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,
τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,

τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

 

Τὴν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν,

καὶ καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν,
τὴν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας,

τὴν Δέσποιναν τοῦ κόσμου, ὕμνοις τιμήσωμεν.

 

Μετάφραση

Αξίζει πράγματι να μακαρίζουμε εσένα την Θεοτόκο,

που είσαι πάντοτε μακαριστή και απόλυτα αγνή

και μητέρα του Θεού μας.

Εσένα που είναι πιο σημαντική και από τα Χερουβείμ

και ασύγκριτα πιο δοξασμένη από τα Σεραφείμ,

εσένα που γέννησες τον Θεό λόγο και έμεινες αγνή

την πραγματική Θεοτόκο, εσένα δοξολογούμε.

Εσένα  που είσαι πιο ψηλά και από τους ουρανούς

και πιο καθαρή από τις λαμπρές ακτίνες του ήλιου,

Εσένα που μας λύτρωσες από την αρχαία κατάρα,

Εσένα που είσαι η  Δέσποινα του κόσμου,

ας σε τιμήσουμε με ύμνους.

 

Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν,

ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή,
πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην,

ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, σύ μοι βοήθησον.
Μετάφραση

Από τις πολλές μου αμαρτίες

είναι άρρωστο το σώμα μου,

είναι άρρωστη και η ψυχή μου.

Καταφεύγω σε Σένα, την Κεχαριτωμένη,

Εσύ που είσαι η ελπίδα των απελπισμένων,

εσύ βοήθησέ με.

 

Δέσποινα καὶ μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ,

δέξαι παρακλήσεις, ἀναξίων σῶν ἱκετῶν,

ἵνα μεσιτεύσῃς πρὸς τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα.

Ὦ Δέσποινα, τοῦ κόσμου γενοῦ μεσίτρια.
Μετάφραση

Δέσποινα και μητέρα του Λυτρωτή  μου,

δέξου τις προσευχές των ανάξιων δούλων σου,

για να γίνεις μεσίτρια σε αυτόν που γεννήθηκε από εσένα

Ω Δέσποινα του κόσμου, γίνε μεσίτριά μου.

 

Ψάλλομεν προθύμως σοι τὴν ᾠδήν, νῦν τῇ πανυμνήτῳ,

Θεοτόκῳ χαρμονικῶς μετὰ τοῦ Προδρόμου  καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, δυσώπει, Θεοτόκε, τοῦ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς.
Μετάφραση

Σου ψέλνουμε τώρα με κάθε προθυμία την ωδή σου

στην Πανύμνητο Θεοτόκο με όλη μας την  χαρά

και μαζί με τον Ιωάννη Πρόδρομο και όλους τους Αγίους

παρακάλεσε τον Θεό σου, Θεοτόκε, να μας ελεήσει.

Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων,

τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν τὴν ἱστορηθεῖσαν,

ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, Λουκᾶ ἱερωτάτου, τὴν Ὁδηγήτριαν.
Μετάφραση

Μένουν άλαλα τα χείλη των ασεβών, αυτών που

δεν προσκυνούν την εικόνα σου την σεβάσμια,

που αγιογραφήθηκε από τον ιερότατο

Απόστολο Λουκά, αυτήν που για εμάς είναι η οδηγήτριά μας.

 

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου,

ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
Μετάφραση

Όλες οι στρατιές των Αγγέλων, Πρόδρομε Κυρία,

η δωδεκάδα των Αποστόλων, οι Άγιοι Πάντες μαζί με την Θεοτόκο
γίνετε πρεσβευτές μας για να σωθούμε εμείς.

 

(Κοινά και στους δύο Παρακλητικούς κανόνες)
  Ἦχος πλ. β’
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς·

πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες,

ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ,

οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Μετάφραση

Ελέησέ μας Κύριε, ελέησέ μας,

γιατί δεν βρίσκουμε καμιά απολογία,

όμως σου υποβάλλουμε  αυτήν την παράκληση

εμείς οι αμαρτωλοί, γι’ αυτό ελέησέ μας.

 

Δόξα…
Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς· ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν,

μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν,

ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν, ὦς εὔσπλαγχνος,

καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν·

σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς λαός σου,

πάντες ἔργα χειρῶν σου, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.
Μετάφραση

Κύριε, ελέησέ μας, γιατί σε σένα έχουμε στηρίξει

όλες τις πεποιθήσεις μας, μη μας θυμώσεις πολύ,

κι ούτε να θυμηθείς τις αμαρτίες μας,

αλλά ρίξε μια ματιά επάνω μας, ως εύσπλαχνος που είσαι,

και λύτρωσέ μας από τους εχθρούς μας.

Εσύ είσαι ο Θεός μας και εμείς ο λαός σου

Όλοι είμαστε έργα των χειρών σου

και το δικό σου όνομα επικαλούμαστε.

 

Καὶ νῦν…
Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν,

εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς σέ, μὴ ἀστοχήσωμεν,

ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων·

σὺ γὰρ εἶ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν χριστιανῶν.
Μετάφραση

Ευλογημένη Θεοτόκε, άνοιξε την ύλη της ευσπλαχνίας

γιατί σε σένα ελπίζουμε μήπως  δεν πετύχουμε.

Μακάρι να γλυτώσουμε εξαιτίας σου από τις κακές περιστάσεις

γιατί εσύ είσαι η σωτηρία του γένους των χριστιανών.

 

Ἦχος γ’ Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις
Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συναθροισθέντες ἐνθάδε,
Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα,
καὶ σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.
Μετάφραση

Απόστολοι, εσείς που συγκεντρωθήκατε από τα πέρατα της γης

εδώ στο χωριό της Γεθσημανής, κάντε μου την κηδεία του σώματός μου

και Εσύ, Υιέ και Θεέ μου, παράλαβε το πνεύμα μου.

 

Ὁ γλυκασμὸς τῶν Ἀγγέλων τῶν θλιβομένων ἡ χαρά,
χριστιανῶν ἡ προστάτις Παρθένε Μήτηρ Κυρίου,
ἀντιλαβοῦ μου καὶ ῥῦσαι τῶν αἰωνίων βασάνων.
Μετάφραση

Εσύ Παρθένα μου και Μητέρα του Κυρίου μας,

εσύ  που είσαι ο γλυκασμός των αγγέλων

και η χαρά των θλιβομένων,

βοήθησέ με και λύτρωσέ με από τα αιώνια βάσανα.

Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν,
μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων,
παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.
Μετάφραση

Εσένα έχω για να μεσιτεύσεις προς τον φιλάνθρωπο Θεό.

Μην ελέγξεις σε παρακαλώ, Παρθένα, τις πράξεις μου

μπροστά στους αγγέλους και βοήθησέ με το συντομότερο.

Χρυσοπλοκώτατε πύργε καὶ δωδεκάτειχε πόλις,
ἡλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα τοῦ Βασιλέως,
ἀκατανόητον θαῦμα, πῶς γαλουχεῖς τὸν Δεσπότην;
Μετάφραση

Πύργε, κτισμένος όλος με χρυσό, πόλη με τα δώδεκα τείχη

Θρόνε, από τον οποίο εκπηγάζει ο ήλιος, η καθέδρα του Βασιλιά μας

είναι ακατανόητο θαύμα αυτό που κάνεις,

να τρέφεις τον Δεσπότη μας με το γάλα σου.
Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν…