Πεμπτουσία

Μικρός Παρακλητικός Κανών: Κείμενο και μετάφραση

Ἦχος δ’ Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ 

(κοινό και στους δύο Κανόνες)  
Τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν,
ἁμαρτωλοὶ καὶ ταπεινοί καὶ προσπέσωμεν

ἐν μετανοίᾳ κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς·
Δέσποινα βοήθησον ἐφ’ ἡμῖν σπλαγχνισθεῖσα,
σπεῦσον ἀπολλύμεθα ὑπὸ πλήθους πταισμάτων,
μὴ ἀποστρέψῃς σοὺς δούλους κενούς·
σὲ γὰρ καὶ μόνην ἐλπίδα κεκτήμεθα.

Μετάφραση

Ας τρέξουμε με σπουδή στην Θεοτόκο,

εμείς οι αμαρτωλοί και ταπεινοί άνθρωποι ας την προσκυνήσουμε

φωνάζοντας σε κλίμα μετάνοιας από τα βάθη της ψυχής μας:

«Δέσποινα του κόσμου, σπλαχνίσου μας και βοήθησέ μας,

Βιάσου, γιατί χανόμαστε κάτω από το βάρος πολλών αμαρτιών.

Μην γυρίζει το πρόσωπό σου αλλού από εμάς τους τιποτένιους

δούλους σου, γιατί εσένα έχουμε ως μόνη μας ελπίδα.

Δόξα… Καὶ νῦν…

(κοινό και στους δύο Κανόνες)
Οὐ σιωπήσωμέν ποτε, Θεοτόκε,
τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι·
εἰμὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα,
τὶς ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;
Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους;
Οὐκ ἀποστῶμεν ,Δέσποινα, ἐκ σοῦ·
σοὺς γὰρ δούλους σῴζεις ἀεί ἐκ παντοίων δεινῶν.

Μετάφραση

Δεν πρόκειται ποτέ να σωπάσουμε, Θεοτόκε,

Και να μην διαλαλούμε τις δυνάμεις σου εμείς οι ανάξιοι,

Γιατί αν εσύ δεν ήσουν προστάτης μας κι πρεσβευτής

Ποιος άλλος θα μας γλύτωνε από τόσους κινδύνους;

Δεν πρόκειται, Δέσποινα,  να φύγουμε από κοντά σου,

γιατί εσύ πάντα σώζεις τους δούλους σου από κάθε είδους κινδύνων.  

Ἦχος πλ. δ’ ᾨδὴ α’ Ὁ Εἱρμὸς 

(η κοινότυπη αναφορά στην διάβαση των Ισραηλινών

αλλά με διαφορετικό τρόπο)
Ὑγρὰν διοδεύσας ὡσεὶ ξηράν,
καὶ τὴν αἰγυπτίαν μοχθηρίαν διαφυγών,
ὁ Ἰσραηλίτης ἀνεβόα τῷ Λυτρωτῇ καὶ Θεῷ ἡμῶν ᾄσωμεν.

Μετάφραση

Ο Ισραηλιτικός λαός  αφού πέρασε

την υγρή θάλασσα σαν να ήταν στεριά

κι αφού κατόρθωσε να διαφύγει την μοχθηρία των Αιγυπτίων

φώναζε, «ας ψάλλουμε στον Θεό και Λυτρωτή μας».

 

(από εδώ και κάτω οι αναφορές είναι παρακλητικές)
Πολλοῖς συνεχόμενος πειρασμοῖς,
πρὸς σὲ καταφεύγω, σωτηρίαν ἐπιζητῶν·
Ὦ Μῆτερ τοῦ Λόγου καὶ Παρθένε,
τῶν δυσχερῶν καὶ δεινῶν με διάσωσον.

Μετάφραση

Κατέχομαι από πολλούς πειρασμούς και γι’ αυτό

καταφεύγω σε Σένα ζητώντας με πόθο την σωτηρία μου.
Μητέρα του Θεού και Λόγου και Παρθένε

σώσε με από τις δυσκολίες και τα δεινά μου.

 

Παθῶν με ταράττουσι προσβολαί,
πολλῆς ἀθυμίας, ἐμπιπλῶσαί μου τὴν ψυχήν,
εἰρήνευσον, Κόρη, τῇ γαλήνῃ,
τῇ τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ σου, Πανάμωμε.

Μετάφραση

Με συνταράσσουν οι επιθέσεις των παθών μου

γεμίζοντας την ψυχή μου από πολλή ραθυμία.

Ειρήνευσέ με, Κόρη, με την γαλήνη

του Υιού και Θεού σου, Πανάμωμε.

 

Δόξα
Σωτῆρα τεκοῦσάν σε καὶ Θεόν,
δυσωπῶ, Παρθένε, λυτρωθῆναί με τῶν δεινῶν·
σοὶ γὰρ νῦν προσφεύγων ἀνατείνω,
καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν διάνοιαν.

Μετάφραση

Εσύ, που γέννησε τον Σωτήρα και Θεό μας,

Εσένα παρακαλώ να με λυτρώσεις από τα δεινά,

Γιατί σε σένα καταφεύγω σηκώνοντας ψηλά

και την ψυχή και τον νου μου.

 

Καὶ νῦν…
Νοσοῦντα τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν,
ἐπισκοπῆς θείας, καὶ προνοίας τῆς παρὰ σοῦ,
ἀξίωσον, μόνη Θεομῆτορ,
ὡς ἀγαθὴ ἀγαθοῦ τε λοχεύτρια.
Μετάφραση

Εμένα που νοσώ και στο σώμα και στην ψυχή,

αξίωσέ με να τύχω την θεία επίσκεψη

και την δικιά σου φροντίδα, γιατί μόνο εσύ γέννησες Θεό

και σαν αγαθή έγινες λεχώνα του αγαθού.


ᾨδὴ γ’ Ὁ Εἱρμὸς 
Οὐρανίας ἁψῖδος ὀροφουργὲ Κύριε,
καὶ τῆς Ἐκκλησίας Δομῆτορ σὺ με στερέωσον,
ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ σῇ τῶν ἐφετῶν ἡ ἀκρότης,
τῶν πιστῶν τὸ στήριγμα μόνε φιλάνθρωπε.
Μετάφραση

Συ που κατοικείς στην οροφή της ουράνιας αψίδας

και είσαι ο θεμελιωτής της Εκκλησίας, εσύ να με στερεώσεις

στην δικιά σου αγάπη, εσύ που είσαι «το άκρον άωτον»

των καλών προθέσεων, εσύ που είσαι το στήριγμα των πιστών

και ο μοναδικός φιλάνθρωπος Θεός.

 

(διαφορετικό στους δυο Κανόνες)

Προστασίαν καὶ σκέπην ζωῆς ἐμῆς τίθημι,
Σέ, Θεογεννῆτορ, Παρθένε, σύ με κυβέρνησον,
πρὸς τὸν λιμένα σου τῶν ἀγαθῶν ἡ αἰτία,
τῶν πιστῶν τὸ στήριγμα μόνη πανύμνητε.
Μετάφραση

Προστασία και σκέπη της ζωής μου Εσένα βάζω,

εσύ που γέννησες έναν Θεό και έμεινες παρθένα, εσύ κατεύθυνέ με στο λιμάνι σου, εσύ που είσαι η αιτία όλων των αγαθών,

το στήριγμα των πιστών, σε Σένα που ταιριάζει κάθε ύμος.  

Ἱκετεύω, Παρθένε τὸν ψυχικὸν τάραχον,
καὶ τῆς ἀθυμίας τὴν ζάλην διασκεδάσαι μου·
σὺ γάρ, Θεόνυμφε τὸν ἀρχηγὸν τῆς γαλήνης,
τὸν Χριστὸν ἐκύησας μόνη πανάχραντε.

Δόξα
Εὐεργέτην τεκοῦσα τὸν τῶν καλῶν αἴτιον,
τῆς εὐεργεσίας τὸν πλοῦτον πᾶσιν ἀνάβλυσον·
πάντα γὰρ δύνασαι ὡς δυνατὸν ἐν ἰσχύϊ,
τὸν Χριστὸν κυήσασα, Θεομακάριστε.
Μετάφραση

Αφού γέννησες τον Ευεργέτη, που είναι η αιτία

όλων των καλών πραγμάτων, χάρισε με γενναιοδωρία σε όλους

 όλο τον πλούτο της ευεργεσίας, γιατί εσύ τα πάντα μπορείς,

αφού γέννησες τον Χριστό που είναι δυνατός σε κάθε δύναμη,

εσένα που σε μακαρίζει ακόμη και ο Θεός.

 

Καὶ νῦν…
Χαλεπαῖς ἀρρωστίαις καὶ νοσεροῖς πάθεσιν,
ἐξεταζομένῳ, Παρθένε, σύ μοι βοήθησον·
τῶν ἰαμάτων γάρ ἀνελλιπῆ σε γινώσκω,
θησαυρόν, Πανάμωμε, τὸν ἀδαπάνητον.
Μετάφραση

Εμένα που εξεταζόμενος βρέθηκα με φοβερές αρρώστιες

και αρρωστημένα πάθη, Παρθένε, εμένα εσύ να με βοηθήσεις,

εσύ που ξέρω καλά ότι δεν υστερείς σε καμιά θεραπεία,

εσύ, Πανάμωμε, που είσαι ο ανεξάντλητος θησαυρός μας.

 

επανάληψη (κοινή και στους δυο Κανόνες)

Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνων, τοὺς δούλους σου, Θεοτόκε,
ὅτι πάντες μετὰ Θεόν, εἰς σὲ καταφεύγομεν,
ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν.
Μετάφραση

Σώσε τους δούλους σου Θεοτόκε από τους κινδύνους,

διότι όλοι μετά τον Θεό σε Σένα καταφεύγουμε

σαν σε απόρθητο τείχος και προστασία.

 

επανάληψη (κοινή και στους δυο Κανόνες)

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε,
ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν,
καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.
Μετάφραση

Ρίξε μια ματιά με καλή διάθεση, πανύμνητε Θεοτόκε,

πάνω στις φοβερές κακουχίες του σώματός μου

και θεράπευσε τον πόνο της ψυχής μου.

Κάθισμα Ἦχος β’ Τὰ ἄνω ζητῶν 
(κοινό και στους δυο Κανόνες)

Πρεσβεία θερμή καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον,
ἐλέους πηγή τοῦ κόσμου καταφύγιον,
ἐκτενῶς βοῶμέν σοι·Θεοτόκε Δέσποινα,

πρόφθασον, καὶ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς,
ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα.
Μετάφραση

Πρεσβεία θερμή και απόρθητο τείχος, πηγή του ελέους

και καταφύγιο όλου του κόσμου

θερμά σε παρακαλούμε, Δέσποινα Θεοτόκε,

πρόλαβε και λύτρωσέ μας από τους κινδύνους,

εσύ που είσαι η μόνη γρήγορη προστάτις μας.

ᾨδὴ δ’ 
Εἰσακήκοα, Κύριε, τῆς οἰκονομίας σου τὸ μυστήριον,
κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐδόξασά σου τὴν Θεότητα.
Μετάφραση

Άκουσα προσεκτικά το μυστήριο της Θείας οικονομίας Σου,

κατάλαβα το θείο Σου έργο και δόξασα τη  θεϊκή σου υπόσταση.

Τῶν παθῶν μου τὸν τάραχον,
ἡ τὸν κυβερνήτην τεκοῦσα Κύριον,
καὶ τὸν κλύδωνα κατεύνασον,
τῶν ἐμῶν πταισμάτων, Θεονύμφευτε.
Μετάφραση

Εσύ που γέννησε τον κυβερνήτη Κύριό μας,

καταπράυνε και την ταραχή των παθών μου

και την τρικυμία των πταισμάτων μου,

Θεονύμφευτε (νύφη του Θεού).
Εὐσπλαγχνίας τὴν ἄβυσσον,
ἐπικαλουμένῳ τῆς σῆς παράσχου μοι,
ἡ τὸν εὔσπλαγχνον κυήσασα,
καὶ Σωτῆρα πάντων, τῶν ὑμνούντων σε.
Μετάφραση

Δώσε σε μένα που επικαλούμαι  την άβυσσο της ευσπλαχνίας,

εσύ που γέννησες τον εύσπλαχνο Θεό

και τον Σωτήρα όλων των ανθρώπων, που σε υμνούνε. 

 

Δόξα
Ἀπολαύοντες, Πάναγνε,
τῶν σῶν δωρημάτων εὐχαριστήριον,
ἀναμέλπομεν ἐφύμνιον,
οἱ γινώσκοντές σε Θεομήτορα.
Μετάφραση

Απολαμβάνοντας, Παναγιά μου, την ευχαρίστηση των δωρεών σου

ψέλνουμε ύμνους εμείς που σε γνωρίζουμε, μητέρα του Θεού.

 

Καὶ νῦν…
Οἱ ἐλπίδα καὶ στήριγμα,
καὶ τῆς σωτηρίας τεῖχος ἀκράδαντον,
κεκτημένοι σε, Πανύμνητε,
δυσχερείας πάσης, ἐκλυτρούμεθα.
Μετάφραση

Εμείς που σε αποκτήσαμε σαν ελπίδα και στήριγμα

και σαν ακλόνητο τείχος σωτηρίας

γλυτώνουμε από κάθε είδους δυσκολίες.

ᾨδὴ ε’ 
Φώτισον ἡμᾶς  τοῖς προστάγμασί σου Κύριε,
καὶ τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ,
τὴν σὴν εἰρήνην παράσχου ἡμῖν φιλάνθρωπε.
Μετάφραση

Φώτισέ μας, Κύριε, με τις εντολές σου

και με την μεγάλη σου δύναμη

δώσε μας, Φιλάνθρωπε,

την δικιά σου ειρήνη.

 

Ἔμπλησον, Ἁγνή, εὐφροσύνης τὴν καρδίαν μου,
τὴν σὴν ἀκήρατον διδοῦσα χαράν,
τῆς εὐφροσύνης ἡ γεννήσασα τὸν αἴτιον.
Μετάφραση

Γέμισέ, Αγνή, με ευφροσύνη την καρδιά μου

Παρέχοντάς μου την αγνή χαρά

Εσύ που γέννησες την αιτία της ευφροσύνης των ανθρώπων.

Λύτρωσαι ἡμᾶς  ἐκ κινδύνων, Θεοτόκε Ἁγνή,
ἡ αἰωνίαν τεκοῦσα λύτρωσιν καὶ τὴν εἰρήνην,
τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν.
Μετάφραση

Λύτρωσέ μας, Αγνή Θεοτόκε, από τους κινδύνους

Εσύ που γέννησες την αιώνια λύτρωση

και την ειρήνη που ξεπερνά κάθε νου.

 

Δόξα
Λῦσον τὴν ἀχλύν τῶν πταισμάτων μου, Θεόνυμφε,
τῷ φωτισμῷ τῆς σῆς λαμπρότητος,

 ἡ φῶς τεκοῦσα, τὸ θεῖον καὶ προαιώνιον.
Μετάφραση

Φώτισε το σκοτάδι, στο οποίο με έριξαν τα πταίσματά μου,

Νύμφη του Θεού, με τον φωτισμό της λαμπρότητάς σου,

εσύ που γέννησες το θείο και προαιώνιο φως.

 

Καὶ νῦν…
Ἴασαι Ἁγνή, τῶν παθῶν μου τὴν ἀσθένειαν,
ἐπισκοπῆς σου ἀξιώσασα

καὶ τὴν ὑγείαν τῇ πρεσβείᾳ σου παράσχου μοι.
Μετάφραση

Γιάτρεψε, Αγνή, την αρρώστια των παθών μου

αφού με κάνεις  άξιο να με επισκεφτείς

Και να μου χαρίσεις την υγεία

Με την μεσολάβησή σου.

ᾨδὴ ς’  (κοινό και στους δύο Κανόνες)
Τὴν δέησιν ἐκχεῶ πρὸς Κύριον,
καὶ αὐτῷ ἀπαγγελῶ μου τάς θλίψεις,
ὅτι κακῶν ἡ ψυχή μου ἐπλήσθη,
καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾍδῃ προσήγγισε,
καὶ δέομαι ὡς Ἰωνᾶς·
Ἐκ φθορᾶς, ὁ Θεός με ἀνάγαγε.
Μετάφραση

Την παράκλησή μου την απευθύνω προς τον Κύριο

και σ’ αυτόν θα αναγγείλω τις θλίψεις μου

γιατί η ψυχή μου γέμισε από συμφορές

και η ζωή μου πλησίασε τον Άδη

και τον παρακαλώ, όπως ο Ιωνάς:

από την πτώση της φθοράς σήκωσέ με

εσύ που είσαι ο Θεός μου.

 

Θανάτου καὶ τῆς φθορᾶς ὡς ἔσωσεν,
ἑαυτὸν ἐκδεδωκὼς τῷ θανάτῳ,
τὴν τῇ φθορᾷ καὶ θανάτῳ μου φύσιν,
κατασχεθεῖσαν, Παρθένε, δυσώπησον,
τὸν Κύριόν σου καὶ Υἱόν,
τῆς ἐχθρῶν κακουργίας με ῥύσασθαι.
Μετάφραση

Όπως έσωσε τον εαυτό του από την φθορά και τον θάνατο

με το να τον παραδώσει  στον θάνατο,

την φθορά και τον θάνατο που κατέλαβε, Παρθένε Θεοτόκε,

την ανθρώπινη φύση μου παρακάλεσε τον Υιό σου και Θεό μου

να με γλυτώσει από την μοχθηρία των εχθρών μου.

 

Προστάτιν σε τῆς ζωῆς ἐπίσταμαι,
καὶ φρουρὰν ἀσφαλεστάτην, Παρθένε,
τῶν πειρασμῶν διαλύουσαν ὄχλον,
καὶ ἐπηρείας δαιμόνων ἐλαύνουσαν,
καὶ δέομαι διαπαντός,
ἐκ φθορᾶς τῶν παθῶν μου ῥυσθῆναί με.
Μετάφραση

Σε ξέρω, Παρθένε,  ως προστάτη της ζωής μου

 και απόλυτα ασφαλή φρουρά μου

εσύ που με γλυτώνεις από τις ενοχλήσεις των πειρασμών

και διώχνεις μακριά τις επιδράσεις των δαιμόνων

σε παρακαλώ να με σώζεις σε όλη μου την ζωή

από την φθορά που μου προκαλούν τα πάθη.

 

Δόξα…
Ὡς τεῖχος καταφυγῆς κεκτήμεθα,
καὶ ψυχῶν σε παντελῆ σωτηρίαν,
καὶ πλατυσμὸν ἐν ταῖς θλίψεσι, Κόρη,
καὶ τῷ φωτί σου ἀεὶ ἀγαλλόμεθα·
Ὧ Δέσποινα, καὶ νῦν ἡμᾶς,
τῶν παθῶν καὶ κινδύνων διάσωσον.
Μετάφραση

Ως τείχος και προστασία σε έχουμε

και ολοκληρωτική σωτηρία των ψυχών μας

και παρηγοριά στις θλίψες μας, Κόρη μου,

και με το φως σου πάντοτε χαιρόμαστε.

Ω Δέσποινα του κόσμου σώσε μας και τώρα

από τους κινδύνους των παθών μας.

 

Καὶ νῦν…
Ἐν κλίνῃ νῦν ἀσθενῶν κατάκειμαι,
καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις τῇ σαρκί μου,
ἀλλ’ ἡ Θεὸν καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου,
καὶ τὸν λυτῆρα τῶν νόσων κυήσασα,
σοῦ δέομαι τῆς ἀγαθῆς,
ἐκ φθορᾶς νοσημάτων ἀνάστησον.
Μετάφραση

Άρρωστος βρίσκομαι τώρα κατάκοιτος στο κρεβάτι

 και δεν υπάρχει γιατρειά για το κορμί μου.

Όμως εσύ που γέννησες τον Θεό και Σωτήρα του κόσμου

και τον θεραπευτή κάθε αρρώστιας,

σε παρακαλώ, Καλή μου, σήκωσέ με

από την πτώση που με προκαλούν τα νοσήματά μου.

Κοντάκιον Ἦχος β’  (κοινό και στους δυο Κανόνες)
Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε,
μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε.
Μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς,
ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή,εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν,
τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι·
Τάχυνον εἰς πρεσβείαν καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν,
ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε.
Μετάφραση

Προστασία των χριστιανών που δεν πρόκειται να τους ντροπιάσει, σταθερή μεσιτεία προς τον Ποιητή μας,

μην περιφρονήσεις τις φωνές των παρακλήσεών μας

αλλά πρόφτασε, ως αγαθή που είσαι, στην βοήθειά μας,

εμάς που με πίστη σε κράζουμε:

«Κάνε γρήγορα την πρεσβεία σου και σπεύσε στην ικεσία μας

εσύ, Θεοτόκε, που προστατεύεις πάντοτε αυτούς που σε τιμούν.

 

Ἦχος πλ. β’ Ὅλην ἀποθέμενοι 
Μὴ καταπιστεύσῃς με, ἀνθρωπίνη προστασία,
Παναγία δέσποινα ἀλλὰ δέξαι δέησιν, τοῦ ἱκέτου σου·
θλίψις γὰρ ἔχει με φέρειν οὐ δύναμαι,
τῶν δαιμόνων τὰ τοξεύματα,
σκέπην οὐ κέκτημαι οὐδὲ ποῦ προσφύγω ὁ ἄθλιος,
πάντοθεν πολεμούμενος καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου
Δέσποινα τοῦ κόσμου ἐλπὶς καὶ προστασία τῶν πιστῶν,
μή μου παρίδῃς τὴν δέησιν τὸ συμφέρον ποίησον.
Μετάφραση

Μη με απογοητεύσεις, εσύ που είσαι η προστασία των ανθρώπων

αλλά δέξε την προσευχή του δούλου σου, γιατί με κατέχει θλίψη

και δεν μπορώ να  υποφέρω τα χτυπήματα του τόξου των δαιμόνων.

Δεν έχω στέγη και δεν ξέρω πού να καταφύγω, εγώ ο άθλιος.

Όλοι με πολεμούν και δεν βρίσκω πουθενά παρηγοριά

εκτός από Εσένα, Δέσποινα του κόσμου,

εσύ που είσαι η ελπίδα και η προστασία των χριστιανών,

μην περιφρονήσεις την προσευχή μου

και κάνε αυτό που συμφέρει την ψυχή μου.

Ἕτερα Θεοτοκία
Οὐδεὶς προστρέχων ἐπὶ σοί, κατῃσχυμένος ἀπὸ σοῦ ἐκπορεύεται,
ἁγνὴ Παρθένε Θεοτόκε ἀλλ’ αἰτεῖται τὴν χάριν,

 καὶ λαμβάνει τὸ δώρημα πρὸς τὸ συμφέρον τῆς αἰτήσεως.
Μετάφραση

Δεν υπάρχει κανένας που να καταφεύγει σε σένα

και να αποχωρεί ντροπιασμένος από σένα, Αγνή Παρθένε Θεοτόκε,

αλλά αντίθετα ζητά μια χάρη, παίρνει το δώρημα

και ικανοποιείται το αίτημα.

 

Μεταβολὴ τῶν θλιβομένων, ἀπαλλαγὴ τῶν ἀσθενούντων ὑπάρχουσα,
Θεοτόκε Παρθένε, σῷζε πόλιν καὶ λαόν, τῶν πολεμουμένων ἡ εἰρήνη,

τῶν χειμαζομένων ἡ γαλήνη, ἡ μόνη προστασία τῶν πιστῶν.
Μετάφραση

Είσαι εκείνη

που μεταβάλλει την θλίψη των  θλιβομένων προς το καλύτερο

και  απαλλάσσει την αρρώστια των ασθενούντων

Θεοτόκε Παρθένε. Σώζε την πόλη σου και τον λαό σου,

εσύ που είσαι η ειρήνη αυτών που βρίσκονται σε πόλεμο,

η γαλήνη αυτών που δοκιμάζονται από  τρικυμίες,

γιατί τελικά είσαι η μόνη προστασία των πιστών.

 

ᾨδὴ ζ’ 
Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας καταντήσαντες Παῖδες,

ἐν Βαβυλῶνί ποτε τῇ πίστει τῆς Τριάδος,
τὴν φλόγα τῆς καμίνου  κατεπάτησαν ψάλλοντες·
Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.
Μετάφραση

Οι Παίδες που κάποτε κατέληξαν από την Ιουδαία στην Βαβυλώνα

Με την πίστη τους στην Αγία Τριάδα κατανίκησαν τη φλόγα της καμίνου

ψάλλοντας: Ο Θεός των Πατέρων μας είσαι ευλογημένος.

 

Τὴν ἡμῶν σωτηρίαν ὡς ἠθέλησας Σῶτερ, οἰκονομήσασθαι,
ἐν μήτρᾳ τῆς Παρθένου κατῴκησας τῷ κόσμῳ,
ἣν προστάτιν ἀνέδειξας·
Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητός εἶ.
Μετάφραση

Όταν θέλησες, Σωτήρα μας,  να οικονομήσεις την σωτηρία μας

κατοίκησες στην μήτρα της Παρθένου για τον κόσμο,

την οποία ανέδειξες ως προστάτη μας.

Εσύ ο Θεός των Πατέρων μας, είσαι ευλογημένος.

 

Θελητὴν τοῦ ἐλέους, ὃν ἐγέννησας, Μῆτερ ἁγνὴ δυσώπησον,
ῥυσθῆναι τῶν πταισμάτων ψυχῆς τε μολυσμάτων,
τοὺς ἐν πίστει κραυγάζοντας·
Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἶ.
Μετάφραση

Παρακάλεσε, Αγνή μας Μητέρα, αυτόν που γέννησες

και θέλει να μας ελεήσει, να γλυτώσουμε από τα μολύσματα των πταισμάτων της ψυχής μας, εμάς που με πίστη σε κράζουμε:

Εσύ ο Θεός των Πατέρων μας, είσαι ευλογημένος.

 

Δόξα…
Θησαυρὸν σωτηρίας καὶ πηγὴν ἀφθαρσίας τὴν σὲ κυήσασαν,
καὶ πύργον ἀσφαλείας καὶ θύραν μετανοίας,
τοῖς κραυγάζουσιν ἔδειξας·
Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἶ.
Μετάφραση

Αυτήν που σε γέννησε την ανέδειξες σωτήριο θησαυρό,

πηγή αφθαρσίας και θύρα μετανοίας, γι’ αυτούς που σε κράζουν:

Εσύ ο Θεός των Πατέρων μας, είσαι ευλογημένος

 

Καὶ νῦν…
Σωμάτων μαλακίας καὶ ψυχῶν ἀρρωστίας, Θεογεννήτρια,
τῶν πόθῳ προσιόντων τῇ σκέπῃ σου τῇ θείᾳ, θεραπεύειν ἀξίωσον,
ἡ τὸν Σωτῆρα Χριστόν, ἡμῖν ἀποτεκοῦσα.
Μετάφραση

Τις μαλθακότητες των σωμάτων μας και τις αρρώστιες των ψυχών μας

εσύ που γέννησες τον Θεό μας, αυτών που  πλησιάζουν με πόθο την θεία σου σκέπη, αξίωσέ τους να θεραπευτούν.

ᾨδὴ η’ 
Τὸν Βασιλέα τῶν οὐρανῶν ὂν ὑμνοῦσι,
στρατιαὶ τῶν Ἀγγέλων ὑμνεῖτε,
καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Μετάφραση

Υμνείτε και δοξάζετε με όλη σας την ψυχή

τον Βασιλέα των ουρανών, αυτόν που

υμνούν οι στρατιές των Αγγέλων.

Τοὺς βοηθείας τῆς παρὰ σοῦ δεομένους,
μὴ παρίδῃς Παρθένε, ὑμνοῦντας,
καὶ ὑπερυψοῦντάς σε, Κόρη, εἰς αἰῶνας.
Μετάφραση

Αυτούς που έχουν ανάγκη από την βοήθειά σου

μην τους περιφρονήσεις, Παρθένε, αυτούς

που σε υμνούν και σε δοξάζουν με όλη τους την ψυχή.

 

Τῶν ἰαμάτων τὸ δαψιλές,
ἐπιχέεις τοῖς πιστῶς ὑμνοῦσί σε Παρθένε,
καὶ ὑπερυψοῦσι τὸν ἄφραστόν σου τόκον.
Μετάφραση

Τον πλούτο των ιαμάτων σου τον παρέχεις

Σσσε αυτούς που σε υμνούνε με πίστη, Παρθένε,

και δοξάζουνε με όλη τους την ψυχή

Τον απερίγραπτο τόκο σου.

 

Δόξα
Τὰς ἀσθενείας μου τῆς ψυχῆς ἰατρεύεις,
καὶ σαρκὸς τὰς ὀδύνας, Παρθένε,
ἵνα σε δοξάζω τὴν Κεχαριτωμένην.
Μετάφραση

Γιατρεύεις τις αρρώστιες της ψυχής μου

και τις οδύνες του σώματός μου, Παρθένε,

κι έτσι δοξάζω εσένα την Κεχαριτωμένη.

 

Καὶ νῦν…
Τῶν πειρασμῶν σὺ τὰς προσβολὰς ἐκδιώκεις,
καὶ παθῶν τὰς ἐφόδους Παρθένε·
ὅθεν σε ὑμνοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Μετάφραση

Τις επιθέσεις των πειρασμών εσύ απομακρύνεις

αλλά και τις ορμές των παθών μου, Παρθένε,

Γι’  αυτό και σε υμνούμε σε όλους τους αιώνες.


ᾨδὴ θ’ 
Κυρίως Θεοτόκον σὲ ὁμολογοῦμεν,
οἱ διὰ σοῦ σεσωσμένοι Παρθένε Ἁγνή,
σὺν Ἀσωμάτοις χορείαις σὲ μεγαλύνοντες.
Μετάφραση

Ομολογούμε ότι εσύ πραγματικά γέννησες τον Θεό

εμείς που σωθήκαμε εξαιτίας σου, Αγνή Παρθένε,

και μαζί με τις Ασώματες Δυνάμεις σε δοξολογούμε.

 

Ῥοήν μου τῶν δακρύων μὴ ἀποποιήσῃς,
ἡ τὸν παντὸς ἐκ προσώπου πᾶν δάκρυον,
ἀφῃρηκότα Παρθένε Χριστὸν κυήσασα.

Μετάφραση

Μην περιφρονήσεις τα δάκρυά μου που τρέχουν

εσύ που γέννησες αυτόν που μας αφαίρεσε

 κάθε δάκρυ από το πρόσωπό μας. 

Χαρᾶς μου τὴν καρδίαν πλήρωσον, Παρθένε,
ἡ τῆς χαρᾶς δεξαμένη τὸ πλήρωμα,
τῆς ἁμαρτίας τὴν λύπην ἐξαφανίσασα.
Μετάφραση

Παρθένα μου, γέμισε την καρδιά μου από χαρά

εσύ που δέχτηκες μέσα σου το πλήρωμα της χαράς

και εξαφάνισε την λύπη της αμαρτίας.

 

Λιμὴν καὶ προστασία τῶν σοὶ προσφευγόντων,
γενοῦ Παρθένε, καὶ τεῖχος ἀκράδαντον,
καταφυγή τε καὶ σκέπη καὶ ἀγαλλίαμα.
Μετάφραση

Παρθένα μου, γίνε για  αυτούς που προσφεύγουν σε σένα

λιμάνι και προστασία, απόρθητο τείχος,

καταφύγιο, στέγη και πηγή χαράς.

 

Δόξα…
Φωτός σου ταῖς ἀκτῖσι λάμπρυνον, Παρθένε,
τὸ ζοφερὸν τῆς ἀγνοίας διώκουσα,
τοὺς εὐσεβῶς Θεοτόκον σὲ καταγγέλλοντας.
Μετάφραση

Παρθένα μου, με τις ακτίνες του φωτός σου φώτισέ με

και διώξε την ζοφερή  άγνοια από αυτούς

που με ευσέβεια σε αναγνωρίζουν ως Θεοτόκο.

 

Καὶ νῦν…
Κακώσεως ἐν τόπῳ τῷ τῆς ἀσθενείας  ταπεινωθέντα, Παρθένε,
θεράπευσον ἐξ ἀρρωστίας εἰς ῥῶσιν μετασκευάζουσα.
Μετάφραση

Παρθένα μου, εμένα που ταλαιπωρήθηκα

από την  κακουχία της αρρώστιας μου,

 θεράπευσέ με, μετατρέποντας

την αδυναμία της αρρώστιας μου σε δύναμη υγείας.

 

Μεγαλυνάρια(κοινά και στους δυο παρακλητικούς Κανόνες)
Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,
τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον,

 καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ,

 καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,
τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,

 τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.
Τὴν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν,

 καὶ καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν,
τὴν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας,

τὴν Δέσποιναν τοῦ κόσμου, ὕμνοις τιμήσωμεν.
Μετάφραση

Αξίζει πράγματι να μακαρίζουμε εσένα την Θεοτόκο,

που είσαι πάντοτε μακαριστή και απόλυτα αγνή

και μητέρα του Θεού μας.

Εσένα που είναι πιο σημαντική και από τα Χερουβείμ

και ασύγκριτα πιο δοξασμένη από τα Σεραφείμ,

εσένα που γέννησες τον Θεό λόγο και έμεινες αγνή

την πραγματική Θεοτόκο, εσένα δοξολογούμε.

Εσένα  που είσαι πιο ψηλά και από τους ουρανούς

και πιο καθαρή από τις λαμπρές ακτίνες του ήλιου,

Εσένα που μας λύτρωσες από την αρχαία κατάρα,

Εσένα που είσαι η  Δέσποινα του κόσμου,

ας σε τιμήσουμε με ύμνους.

 

Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν,

 ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή

πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην,

ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, σύ μοι βοήθησον.
Μετάφραση

Από τις πολλές μου αμαρτίες

είναι άρρωστο το σώμα μου,

είναι άρρωστη και η ψυχή μου.

Καταφεύγω σε Σένα, την Κεχαριτωμένη,

Εσύ που είσαι η ελπίδα των απελπισμένων,

εσύ βοήθησέ με.

Δέσποινα καὶ μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ,

δέξαι παρακλήσεις, ἀναξίων σῶν ἱκετῶν,

ἵνα μεσιτεύσῃς πρὸς τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα.

Ὦ Δέσποινα, τοῦ κόσμου γενοῦ μεσίτρια.
Μετάφραση

Δέσποινα και μητέρα του Λυτρωτή  μου,

δέξε τις προσευχές των ανάξιων δούλων σου,

για να γίνεις μεσίτρια σε αυτόν που γεννήθηκε από εσένα

Ω Δέσποινα του κόσμου, γίνε μεσίτριά μου.

Ψάλλομεν προθύμως σοι τὴν ᾠδήν,

νῦν τῇ πανυμνήτῳ, Θεοτόκῳ χαρμονικῶς

μετὰ τοῦ Προδρόμου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων,

 δυσώπει, Θεοτόκε, τοῦ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς.
Μετάφραση

Σου ψέλνουμε τώρα με κάθε προθυμία την ωδή σου

στην Πανύμνητο Θεοτόκο με όλη μας την  χαρά

και μαζί με τον Ιωάννη Πρόδρομο και όλους τους Αγίους

παρακάλεσε τον Θεό σου, Θεοτόκε, να μας ελεήσει.

Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων,

τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, τὴν ἱστορηθεῖσαν, ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, Λουκᾶ ἱερωτάτου, τὴν Ὁδηγήτριαν.
Μετάφραση

Μένουν άλαλα τα χείλη των ασεβών, αυτών που

δεν προσκυνούν την εικόνα σου την σεβάσμια,

που αγιογραφήθηκε από τον ιερότατο

Απόστολο Λουκά, αυτήν που για εμάς είναι η οδηγήτριά μας.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου,

Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου,

ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
Μετάφραση

Όλες οι στρατιές των Αγγέλων, Πρόδρομε Κυρία,

η δωδεκάδα των Αποστόλων, οι Άγιοι Πάντες μαζί με την Θεοτόκο
γίνετε πρεσβευτές μας για να σωθούμε εμείς.

(Κοινά και στους δύο Παρακλητικούς κανόνες)

 Ἦχος πλ. β’
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς·

πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες,

ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ,

 οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Μετάφραση

Ελέησέ μας Κύριε, ελέησέ μας,

γιατί δεν βρίσκουμε καμιά απολογία,

όμως σου υποβάλλουμε  αυτήν την παράκληση

εμείς οι αμαρτωλοί, γι’ αυτό ελέησέ μας.

 

Δόξα…
Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς· ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν,

μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν,

ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν, ὦς εὔσπλαγχνος,

 καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν·

σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς λαός σου,

πάντες ἔργα χειρῶν σου, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.
Μετάφραση

Κύριε, ελέησέ μας, γιατί σε σένα έχουμε στηρίξει

όλες τις πεποιθήσεις μας, μη μας θυμώσεις πολύ,

 κι ούτε να θυμηθείς τις αμαρτίες μας,

αλλά ρίξε μια ματιά επάνω μας, ως εύσπλαχνος που είσαι,

και λύτρωσέ μας από τους εχθρούς μας.

Εσύ είσαι ο Θεός μας και εμείς ο λαός σου

Όλοι είμαστε έργα των χειρών σου

και το δικό σου όνομα επικαλούμαστε.

 

Καὶ νῦν…

Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς σέ, μὴ ἀστοχήσωμεν, ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων· σὺ γὰρ εἶ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν χριστιανῶν.
Μετάφραση

 Ευλογημένη Θεοτόκε, άνοιξε την ύλη της ευσπλαχνίας,

γιατί σε σένα ελπίζουμε μήπως  δεν πετύχουμε.

Μακάρι να γλυτώσουμε εξαιτίας σου από τις κακές περιστάσεις

γιατί εσύ είσαι η σωτηρία του γένους των χριστιανών.

 

 Ἦχος β’ Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου 
Πάντων προστατεύεις, Ἀγαθή τῶν καταφευγόντων ἐν πίστει
τῇ κραταιᾷ σου χειρί·ἄλλην γὰρ οὐκ ἔχομεν ἁμαρτωλοὶ πρὸς Θεόν,
ἐν κινδύνοις καὶ θλίψεσιν ἀεὶ μεσιτείαν,
οἱ κατακαμπτόμενοι ὑπὸ πταισμάτων πολλῶν,
Μῆτερ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου ὅθεν σοι προσπίπτομεν·
Ῥῦσαι πάσης περιστάσεως τοὺς δούλους σου.
Μετάφραση

Όλους τους προστατεύεις, Αγαθή, όσοι καταφεύγουν με πίστη

στο δυνατό σου χέρι. Γιατί εκτός από εσένα δεν υπάρχει άλλη δυνατή μεσιτεία σε εμάς  που έχουμε καμφθεί από τις πολλές μας αμαρτίες,

Μητέρα του Θεού του Υψίστου, γι’ αυτό και προσπέφτουμε σε σένα.

Γλύτωσε από κάθε δύσκολη περίσταση τους δούλους σου.

 

Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά καὶ ἀδικουμένων προστάτις,
καὶ πενομένων τροφή ξένων τε παράκλησις, καὶ βακτηρία τυφλῶν,
ἀσθενούντων ἐπίσκεψις καταπονουμένων

σκέπη καὶ ἀντίληψις καὶ ὀρφανῶν βοηθός,
Μῆτερ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου,
σὺ ὑπάρχεις, Ἄχραντε, σπεῦσον,
δυσωποῦμεν, ῥύσασθαι τοὺς δούλους σου.
Μετάφραση

Εσύ, Μητέρα του Θεού του Υψίστου, είσαι για μας:

η χαρά όλων όσων θλίβονται και η προστάτιδα όλων όσων αδικούνται

η τροφή και η παρηγοριά όλων των φτωχών, το μπαστούνι των τυφλών

η επισκέπτρια των ταλαιπωρημένων ασθενών,

η σκέπη, η κατανόηση και ο βοηθός των ορφανών, γι’ αυτό σπεύσε ,

σε παρακαλούμε να σώσεις τους δούλους σου.

 

Ἦχος πλ. δ’
Δέσποινα, πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου,
καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
Μετάφραση

Δέσποινα, δέξου τις παρακλήσεις των δούλων σου

και γλύτωσέ μας από κάθε ανάγκη και θλίψη.

 

Ἦχος β’
Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι,

Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.
Μετάφραση

Όλες τις ελπίδες μου σε σένα τις στηρίζω,

Μητέρα του Θεού, φύλαξέ με κάτω από την στέγη σου.

 (κοινά και στους δύο Παρακλητικούς κανόνες)
Ἦχος γ’ Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις 

Ἀπόστολοι ἐκ περάτων,συναθροισθέντες ἐνθάδε,

Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα

 καὶ σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.

Μετάφραση

Απόστολοι, εσείς που συγκεντρωθήκατε από τα πέρατα της γης

εδώ στο χωριό της Γεθσημανής, κάντε μου την κηδεία του σώματός μου

και Εσύ, Υιέ και Θεέ μου, παράλαβε το πνεύμα μου.

Ὁ γλυκασμὸς τῶν Ἀγγέλων,τῶν θλιβομένων ἡ χαρά,
χριστιανῶν ἡ προστάτις,Παρθένε Μήτηρ Κυρίου,
ἀντιλαβοῦ μου καὶ ῥῦσαιτῶν αἰωνίων βασάνων.
Μετάφραση

Εσύ Παρθένα μου και Μητέρα του Κυρίου μας,

εσύ  που είσαι ο γλυκασμός των αγγέλων

και η χαρά των θλιβομένων,

βοήθησέ με και λύτρωσέ με από τα αιώνια βάσανα.

Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν,

μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων,
παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.
Μετάφραση

Εσένα έχω για να μεσιτεύσεις προς τον φιλάνθρωπο Θεό.

Μην ελέγξεις σε παρακαλώ, Παρθένα, τις πράξεις μου

μπροστά στους αγγέλους και βοήθησέ με το συντομότερο.

Χρυσοπλοκώτατε πύργε καὶ δωδεκάτειχε πόλις,
ἡλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα τοῦ Βασιλέως,
ἀκατανόητον θαῦμα, πῶς γαλουχεῖς τὸν Δεσπότην;
Μετάφραση

Πύργε, κτισμένος όλος με χρυσό, πόλη με τα δώδεκα τείχη

Θρόνε, από τον οποίο εκπηγάζει ο ήλιος, η καθέδρα του Βασιλιά μας

είναι ακατανόητο θαύμα αυτό που κάνεις,

να τρέφεις τον Δεσπότη μας με το γάλα σου.

Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν…