(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Παραλαβών δε ο Άγιος [ο Άγιος Νήφων αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης και πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως] τον Μακάριον και τον Ιωάσαφ, τους μαθητάς του, επήγεν εις την Μακεδονίαν, από εκεί δε εις τα Πετόλια, διδάσκων και στηρίζων τους Χριστιανούς.
Έπειτα ήλθεν εις το Άγιον Όρος εις την ιεράν Μονήν του Βατοπαιδίου και τον εδέχθησαν μετά πάσης ευλαβείας και χαράς οι εκείσε πατέρες, δοξάζοντες τον Θεόν, όστις τους ηξίωσε να απολαύσουν τοιούτον φωστήρα και διδάσκαλον.
Ακούοντες δε τον ερχομόν του οι ασκηταί του Όρους έτρεχον καθ’ εκάστην προς αυτόν διά να λαμβάνουν την ευλογίαν του και να ακούουν τας ψυχωφελείς διδασκαλίας του.
Ο δε μαθητής αυτού Μακάριος, ων ζηλωτής των αρετών του Αγίου κατά πάντα και αγωνιζόμενος με πολλούς αγώνας την οδόν της ασκήσεως, ανέβη εις το άκρον της θείας αγάπης και εφλέγετο η καρδία του δια να τελειώση την ζωήν του με μαρτυρικόν θάνατον· όθεν εφανέρωσε τον πόθον του εις τον Άγιον· ο οποίος, γνωρίζων ότι ο σκοπός του είναι κατά θείαν βούλησιν, του είπεν· «Ύπαγε, τέκνον μου, εις την οδόν του μαρτυρίου, ότι κατά την προθυμίαν σου θέλεις αξιωθή να λάβης τον στέφανον του μαρτυρίου, να χαίρεσαι αιωνίως μετά των Μαρτύρων και των Οσίων».
Σφραγίζων δε αυτόν με το σημείον του Σταυρού τον ηυχήθη και κατά την πρόρρησιν του Αγίου, ούτως έγινε· διότι πηγαίνων εις την Θεσσαλονίκην ο τη αληθεία Μακάριος, και παρουσιασθείς εις τους Οθωμανούς, και κηρύττων τον Χριστόν, εβασανίσθη ανηλεώς από αυτούς, τέλος δε απετμήθη την αγίαν του κεφαλήν και έλαβε τον στέφανον του μαρτυρίου.
[Αυτό έγινε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1507. Ο Οσιομάρτυρας Μακάριος θεωρείται ο πρώτος γνωστός νεομάρτυρας της Θεσσαλονίκης].
Ο δε θείος Νήφων απεκαλύφθη ταύτα εκ Πνεύματος Αγίου και είπε προς τον Ιωάσαφ, τον άλλον του μαθητήν· «Να ηξεύρης, τέκνον, ότι σήμερον ετελειώθη δια του μαρτυρίου ο συνάδελφός σου Μακάριος και υπάγει δια να χαίρη εις τους ουρανούς».
Από τον Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Αύγουστος, τόμος Η’.
