(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Θεανδρικαί και Θεανθρώπιναι ιδιότητες
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2025/08/i-sotiria-den-einai-tipote-allo-para-i-zoi-en-to-christo-kai-di-aftou/
Εις την Εκκλησίαν οι Άγγελοι ζουν ομού με τους ανθρώπους, διότι δι’ όλους ισχύει το ίδιον ευαγγέλιον, η ιδία ζωή, ο ίδιος Θεός και Κύριος Ιησούς Χριστός και μετ’ αυτού ο άναρχος Πατήρ και το ζωοποιόν Πνεύμα, όλη η Παναγία και αδιαίρετος Τριάς.
Όταν ο Απόστολος παραγγέλλει εις ημάς τους ανθρώπους, «πληρωθήτε εις παν το πλήρωμα του Θεού», δεν ζητεί κάτι το αδύνατον, διότι μεταξύ μας ευρίσκεται ο Θεάνθρωπος Κύριος εις τον οποίον «κατοικεί παν το πλήρωμα της Θεότητος σωματικώς», και μας δίδει παν το αναγκαίον διά την κατόρθωσιν του σκοπού αυτού διά της Εκκλησίας του.
Πάντες ημείς αυξάνομεν ομού και καθολικώς «συν πάσι τοις αγίοις» και όχι κεχωρισμένως από τους αγίους Αποστόλους και Προφήτας και Ευαγγελιστάς και τους λοιπούς πιστούς.
Όλοι με την βοήθειαν ενός εκάστου, αλλά και με την βοήθειαν όλων, μυστικώς και αγίως περιχωρούντες εν αλλήλοις πνευματικώς, «αληθεύοντες εν αγάπη» αυξανόμεθα «εις αυτόν τα πάντα, ος εστιν η κεφαλή, ο Χριστός».
Τα υπερφυσικά και ακατάληπτα και όντως αναρίθμητα αγαθά, τα οποία μας χαρίζονται από την θεάνθρωπον οικονομίαν του Σωτήρός μας, μένουν ασύλληπτα και υπεράνω της ανθρωπίνης σκέψεως. Αν ακόμη υπολογίση κανείς και τας προσευχάς μας, ούτε αυταί είναι ικαναί να συγκριθούν προς το μέγεθος των υπέρ φύσιν και έννοιαν δωρεών αι οποίαι εισρέουν εις την ύπαρξίν μας.
Ημείς άρα ζώμεν διά του υπέρ έννοιαν και υπέρ προσευχήν ελέους του παντελεήμονος και παναγάθου μας Κυρίου, ο οποίος διά των ενεργειών της θείας χάριτος μυστικώς «ενεργεί εν ημίν»’ και απεργάζεται την σωτηρίαν μας.
Η ανθρωπίνη σκέψις δεν θα δυνηθή ποτέ να εννοήση εντελώς το ιερόν μυστήριον της Εκκλησίας του Χριστού, το θαυμαστόν αυτό εργαστήριον, όπου οι άνθρωποι θεούνται, μεταμορφονούνται ανίστανται και αναλαμβάνονται εις ουρανούς, όπου υπάρχει το πολίτευμά των.
Όλα όσα χαρίζονται εις τους πιστούς εκ της θεοπρεπούς χάριτος του Κυρίου μας, θα μένουν πάντοτε ανέκφραστα εις την ανθρωπίνην διάνοιαν. Το μόνον ικανόν μέτρον και στοιχείον, το οποίον δύναται να κατανοηθή, είναι η πίστις ως μοναδικός οδηγός εις τα υπερφυσικά αυτά μυστήρια.
Αυτή η πίστις είναι ο υπέρ νόησιν τρόπος της εν τη Εκκλησία ευρισκομένης υπάρξεώς μας.
Δι’ αυτής ενεργεί εν ημίν η υπέρ νόησιν χάρις του φιλανθρώπου Κυρίου μας. Αυτή η αένναος αγιάζουσα και χριστοποιούσα δύναμις, η οποία πηγάζει εξ ολοκλήρου από αυτόν μέσω των μυστηρίων του Αγίου Πνεύματος, οδηγεί συν ημίν και τους εν πάσαις ταις γενεαίς μέλλοντας «πιστεύειν επ’ αυτώ εις ζωήν αιώνιον».
Ο εκκλησιαστικός οργανισμός είναι ο πλέον σύνθετος από όσους γνωρίζει το ανθρώπινον πνεύμα. Αυτός είναι θεανθρώπινος και εις αυτόν πάντα τα του Θεούνκαι τα του ανθρώπου μυστήρια αποτελούν εν σώμα.
Μόνον αυτός ο πάνσοφος και παντοδύναμος Θεός και άνθρωπος ηδυνήθη να συνδέση και συναρθρώση όλα αυτά εις εν σώμα, το ιδικόν του, του οποίου ο ίδιος είναι η κεφαλή. Η ευαγγελική δραστηριότης κάθε μέλους της Εκκλησίας, αν και φαίνεται εντελώς ειδική και προσωπική, είναι πάντοτε από πάσης απόψεως καθολική και γενική.
Το έργον εκάστου πιστού ως μέλους της Εκκλησίας είναι πάντοτε και προσωπικόν και συλλογικόν, ακόμη και όταν φαίνεται να ενεργή μόνον διά τον εαυτόν του. Και η άσκησις ενός ερημίτου εις την πραγματικότητα επέχει θέσιν ολότητος.
Αυτή είναι η διάρθρωσις του θεανθρωπίνου οργανισμού της Εκκλησίας, τον οποίον κατευθύνει και οδηγεί ο ίδιος ο Χριστός.
Τέλος
Απόσπασμα από το βιβλίο του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Εκ του θανάτου εις την ζωήν», έκδοση Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
