(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ρώτησε ο αδελφός: «Σε κάθε κόπο του ανθρώπου, τι είναι εκείνο οπού τον βοηθά;».
Και λέει ο γέροντας [ο Όσιος Μωυσής ο Αιθίοπας]: «Ο Θεός είναι οπού βοηθά. Γιατί είναι γραμμένο: ‘‘Ο Θεός ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα’’» (Ψαλμ. 45, 2).
Είπε ο αδελφός: «Και με τις νηστείες και τις αγρυπνίες, οπού κάνει κάποιος, τι γίνεται;».
Του αποκρίνεται ο γέροντας: «Αυτές κάνουν την ψυχή να ταπεινωθεί. Γιατί είναι γραμμένο: ‘‘ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου καὶ ἄφες πάσας τὰς ἁμαρτίας μου’’ (Ψαλμ. 24, 18). Αν η ψυχή κάνει αυτούς τους καρπούς, τη σπλαχνίζεται ο Θεός εξ αιτίας τους».
Λέει ο αδελφός στον γέροντα: «Τι θα κάνει κάποιος σε κάθε πειρασμό οπού έρχεται κατεπάνω του ή σε κάθε λογισμό του εχθρού;».
«Του λέει ο γέροντας: «Να κλαίει οφείλει ενώπιον της αγαθότητας του Θεού, για να βρει βοήθεια. Και αναπαύεται γρήγορα, αν παρακαλεί με γνώση. Γιατί λέει η Γραφή: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος» (Ψαλμ. 117, 6)
Ρώτησε ο αδελφός: «Να, ένας άνθρωπος δέρνει τον δούλο του για κάτι κακό οπού έκανε. Τι θα πει ο δούλος;».
Λέει ο γέροντας: «Αν είναι δούλος καλός, θα πει: Λυπήσου με, αμάρτησα».
Του λέει ο αδελφός: «Τίποτε άλλο δεν θα πει;».
Λέει ο γέροντας: «Τίποτε. Γιατί, αφού μεφθεί τον εαυτό του και πει αμάρτησα, ευθύς θα τον σπλαχνισθεί ο κύριος του. Η ουσία δε όλων αυτών είναι να μη κατακρίνουμε τον πλησίον. Παράδειγμα: Όταν το χέρι του Κυρίου θανάτωσε κάθε πρωτότοκο στη γη Αιγύπτου, δεν υπήρχε σπίτι οπού να μη ήταν νεκρός».
Του λέει ο αδελφός: «Τι σημαίνουν αυτά τα λόγια;».
Του απαντά ο γέροντας: «Ότι, αν κοιτάξουμε να δούμε τις αμαρτίες μας, δεν θα δούμε τις αμαρτίες του πλησίον. Γιατί δεν είναι λογικό, όταν κάποιος έχει τον δικό του νεκρό, να τον αφήσει και να πάει να κλάψει τον νεκρό του διπλανού του.
Το να πεθάνεις δε απέναντι στον πλησίον σου, αυτό είναι το να βαστάξεις τις αμαρτίες σου και να μη ενδιαφέρεσαι για κάθε άνθρωπο, αν αυτός είναι καλός και εκείνος κακός.
Μη κάνεις κακό σε κανέναν άνθρωπο, μήτε να έχεις αμαρτωλό λογισμό στην καρδιά σου για κανέναν.
Μήτε να εξουδενώσεις όποιον κάνει κακό, μήτε να παραδεχθείς αυτόν οπού κάνει κακό στον πλησίον του, μήτε να χαίρεις με όποιον κακοποιεί τον πλησίον του.
Μη κατηγορήσεις κάποιον. Αλλά λέγε: ‘‘Ο Θεός γνωρίζει τον καθέναν’’.
Μη συμφωνήσεις με όποιον καταλαλεί, μήτε να βρεις χαρά στην καταλαλιά του, μήτε να μισήσεις όποιον καταλαλεί τον πλησίον του. Αυτό είναι το να μη κρίνεις.
Μη έχεις έχθρα για τον άλλο και μη κρατήσεις έχθρα στην καρδιά σου.
Μη μισήσεις όποιον εχθρεύεται τον πλησίον του. Και αυτή είναι η ειρήνη.
Σ’ αυτά να παρηγορείσαι. Λίγο καιρό διαρκεί ο κάματος και παντοτινή είναι η ανάπαυση, με τη χάρη του Θεού Λόγου. Αμήν».
Τιμάται στις 28 Αυγούστου.
Από το βιβλίο, «Είπε Γέρων… Το Γεροντικόν σε νεοελληνική απόδοση», των εκδόσεων Αστήρ.
